Afrikalılar Kültür ve Yardımlaşma Derneği Başkanı Mustafa
Olpak, nüfusun yaklaşık 20-25 bin civarında olduğunu belirterek, kesin
sayıların hiç sayım yapılmadığı için bilinemediğini vurguladı. Dedeleri köle
olarak getirilen, geçmişlerini öğrenemeyen üçüncü kuşağın artık sesini
yükselttiğini kaydeden Olpak, “Osmanlı’nın kölelik tarihi bilinmiyor.
‘Müslümanlıkta kölelik olmaz’ diyenlerle karşılaşıyoruz. Tarih kitaplarında
yokuz, kimse bizi bilmiyor. ‘Osmanlı’da kölelik’ konusu Ermeni ve Kürt meselesi
gibi ‘tabu’ bile olamadı! Hepten yok sayıldık. Bir yüzleşme istiyoruz. Bu
ülkenin yerlisiyiz. En azından özür dilensin” dedi.
***
Osmanlı Devleti döneminde köleleştirilen Afrikalıların
torunları, Osmanlı’da kölelik olduğu kabul edilmese de tarihle yüzleşilmesini
ve kendilerinden de özür dilenmesini beklediklerini duyurdu.
Hürriyet’ten Zeynep Bilgehan’ın konuştuğu, dedeleri
Afrika’nın dört bir tarafından getirilen Türkiye vatandaşları, kendilerine
‘egzotik meyve’ gözüyle bakılmasını ve maruz kaldıkları ayrımcılık vakalarını
anlattı.
Baba tarafı Sudan’dan getirilen gazeteci Alev Karakartal,
kendi ailesinin de etkilendiği Osmanlı’daki kölelik sistemini şöyle anlattı:
“Her yıl binlerce kişi esir pazarlarından saraylara ve zengin evlere
dağıtılıyor. İlk iş Müslüman yapılıyorlar, adları değiştiriliyor, Türkçe
öğretiliyor, kendi dil ve geleneklerini siliyor. Kültürlerini fısıldayarak
sürdürmeye çalışıyorlar. Cumhuriyet’ten sonra eşit vatandaş olsalar da kölelik
1960’lara kadar ‘beslemelik’ sistemiyle devam ediyor. Sonra kuşaklar boyunca
köle olarak evde hizmetçi, dadı, seks veya tarla işçisi olan bu topluluk kendi
haline bırakılıyor.”
‘Osmanlı’da kölelik tabu bile olamadı’
Afrikalılar Kültür ve Yardımlaşma Derneği Başkanı Mustafa
Olpak, nüfusun yaklaşık 20-25 bin civarında olduğunu belirterek, kesin
sayıların hiç sayım yapılmadığı için bilinemediğini vurguladı.
Dedeleri köle olarak getirilen, geçmişlerini öğrenemeyen
üçüncü kuşağın artık sesini yükselttiğini kaydeden Olpak, “Osmanlı’nın kölelik
tarihi bilinmiyor. ‘Müslümanlıkta kölelik olmaz’ diyenlerle karşılaşıyoruz.
Tarih kitaplarında yokuz, kimse bizi bilmiyor. ‘Osmanlı’da kölelik’ konusu
Ermeni ve Kürt meselesi gibi ‘tabu’ bile olamadı! Hepten yok sayıldık. Bir
yüzleşme istiyoruz. Bu ülkenin yerlisiyiz. En azından özür dilensin” dedi.
‘Egzotik meyve’ muamelesi
Kendilerini ‘ötekinin ötekisi’ olarak tanımlayan
Karakartal’sa üç kuşaktır Türkiyeli olmalarına rağmen yaşadıkları ayrımcılığı
şöyle anlattı: “Bir tür ‘egzotik meyve’ muamelesi görüyoruz. ‘Ne kadar iyi
Türkçe konuşuyorsun’ diyorlar; Evet, çünkü buralıyız! Bana bunu sorandan daha
İstanbulluyum ama anlatamıyorum. Sürekli saçımıza, burnumuza, belimize
dokunuyorlar. Dokunulmak istemiyoruz. Bazı politikacılar mağduriyetlerini
anlatmak için ‘Zenci Türküz’ diyor. En altta olduğuna dair verilen
referansların ırk üzerinden hele de ‘zencilik’ üzerinden yapılmasından
rahatsızlık duyuyoruz. Bu ülkede yaşayan ve sürekli ‘zenci’ denilerek
ötekileştirilen insanlar hiç düşünülmüyor.”
Ailesinde benzer bir hikaye bulunan Kıvanç Doğu’ysa
yaşadığı bir olayı şöyle özetledi: “Kocaeli’de bir kadın beni gösterip
‘Bakmayın, bu şeytan’ demişti. Osmanlı politikaları sonucunda başka gruplar
gibi Türkiye’ye getirilmişiz. Tarihi değiştiremeyiz ama öğretebiliriz.”
‘Rengimizden başka ipucu yok’
Gülşah Gözek’se anne tarafının Afrikalı olduğunu
üniversitede öğrenen biri olarak, geçmişin aydınlatılması gerektiğini
vurduladı: “Rengimizden başka ipucu yok. Osmanlı zamanında insanların
Afrika’dan zorla getirildiği ve çalıştırıldığının, azad sistemiyle de çöpe
atılır gibi sokakta kaderlerine teslim edildiklerini devletin kabul etmesini
istiyorum. Büyük dedelerimin kim olduğunu, hangi dilde konuştuklarını öğrenmek
istiyorum. Osmanlı iyi bir arşivcidir. Açılsın, bakalım.”

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.