Alİ
Baturay
Ne biçim milletiz böyle? Çamur atmak için her dönem
malzeme var, Rumcular, PKK yandaşları, devlet yıkacak aykırılar ve şimdi de
FETÖ’cüler... Bu ülkeyi yalnızca aynı çevreler seviyor, aynı çevreler sahipleniyor,
en milliyetçi onlar, en vatansever onlar, en dindar onlar, diğerleri dolgu malzemesi hainler...
Bakalım bu hedef gösterme yarışı nereye varacak? Geçmişte söylediklerinin
gerçek olmadığı ortaya çıktı ; Rumcu ilan ettikler, bu ülkeyi satacak dedikleri insanlardan
kimisi Cumhurbaşkanı, kimisi Başbakan, kimisi bakan oldu bu ülkede, hiçbiri
de ülkeyi satmadı… Rumculuk kıymetini yitirince başladılar PKK’cılığa... Onda da inandırıcı
olamayınca darbe girişimini fırsat bilip şimdi FETÖ’cülük devreye girdi.
Yapmayın be artık, sevin be insanları. Sevmeye çalışın, Türk’ü,
Kıbrıslı Türkü, Kıbrıslı Rum’u, Yunanlıyı, Ermeni’yi, Yahudi’yi, Uzakdoğuluyu, Afrikalıyı... Sevin
Müslüman’ı da Hıristiyan’ı da Sünni’yi de Şii’yi de Ortodoks’u da Katolik’i de...
Sağcıyı da solcuyu da ortadakini de... Uğraşmayın be insanlarla...
İnsanlara biraz da “insan” olarak bakmayı deneyin…
“Nefret” ve “intikam” dünyada kime mutluluk getirdi ki?
(Bu da Kıbrıslı bir Türk’ün düşünceleri.
Ermeni’ye, Hıristiyan’a ve Yahudi’ye her gün nefret kusan akademisyenler,
yazarlar, politikacılar umarız biraz utanır. HYETERT)
***
Türkiye’deki darbe girişimini fırsat bilip, ülkemizde insanların
bir birini hedef göstermeye başlaması gerçekten üzücü.
“Fırsat
bu fırsat düşmanımı nasıl zorda bırakırım?” düşüncesiyle adam satmalar başladı.
Yok o geçmişte Fetullah Gülen’e övgü düzmüş, yok diğeri içindeymiş onları çok iyi biliyormuş, falan apartman Gülen Cemaati’ne
ait yurtmuş...
Kıbrıslı Türklerle Rumların iki toplumlu etkinliklerine
katılanları
Rumcu ilan edenler, Kürtlerle her konuşanı, her etkinlikte
bir araya
geleni PKK’lı ilan edenler şimdilerde “FETÖ’cü avına
çıktı.
Bunun için de eski defterler karıştırmak gerek yor.
Eski konuşmalar, eski arkadaşlıklar, eski fotoğraflar,
bir bir ortaya serilmeye başlandı.
Bazı kesimler sabırsız, bir an önce cadı avının Kıbrıs’ta
başlamasını
istiyorlar.
Askercilerle Erdoğancılar aynı safta olur mu? Her ikisinin
de ruhuna ters...
Şimdilerde oluyor, askerlere bağlılığıyla ün salanlar
aynı zamanda AK Partili, Erdoğancı da oldu.
Darbe girişiminden sonra askere, orduya ilgiler azaldı.
Darbe girişiminin ilk gecesi iki arada bir derede
kalanlar vardı.
Darbe gerçekleşirse “askerci ”, gerçekleşmezse
“Erdoğancı” olacaklardı.
Biraz beklediler ortalık sakinleşsin, film net ortaya
çıksın.
Birkaç gün darbe karşıtlığı sürdü, artık kimden taraf
olduklarını açık etme zamanı geldi ve şimdi de aslanların önüne sürecek
kurban arıyorlar.
Ne biçim milletiz böyle?
Çamur atmak için her dönem malzeme var, Rumcular, PKK
yandaşları, devlet yıkacak aykırılar ve şimdi de FETÖ’cüler...
Bu ülkeyi yalnızca aynı çevreler seviyor, aynı çevreler
sahipleniyor, en milliyetçi onlar, en vatansever onlar, en dindar onlar,
diğerleri dolgu malzemesi hainler...
Bakalım bu hedef gösterme yarışı nereye varacak?
Geçmişte söylediklerinin gerçek olmadığı ortaya çıktı;
Rumcu ilan
ettikler, bu ülkeyi satacak dedikleri insanlardan kimisi
Cumhurbaşkanı, kimisi Başbakan, kimisi bakan oldu bu ülkede, hiçbiri
de ülkeyi satmadı.
Ha, ülkeyi kötü yönetti bazıları ama iddia
edildiği gibi Rum’a
da
satmadı.
Halen eski çamaşırları karıştırıp Rumculuk edebiyatı
yapmayan yok
değil ama pek dikkate alınmıyorlar.
Rumculuk kıymetini yitirince başladılar PKK’cılığa...
Onda da inandırıcı olamayınca darbe girişimini fırsat
bilip
şimdi
FETÖ’cülük devreye girdi.
Yapmayın be artık, sevin be insanları.
Sevmeye çalışın, Türk’ü, Kıbrıslı Türkü, Kıbrıslı Rum’u,
Yunanlıyı, Ermeni’yi, Yahudi’yi, Uzakdoğuluyu, Afrikalıyı...
Sevin Müslüman’ı da Hıristiyan’ı
da Sünni’yi de Şii’yi
de Ortodoks’u da Katolik’ide...
Sağcıyı da solcuyu da ortadakini de...
Uğraşmayın be insanlarla...
İnsanlara biraz da “insan” olarak bakmayı deneyin.
Size ne be ama insanların görüşlerinden,
düşüncelerinden, dininden,
mezhebinden, partisinden, derneğinden, dostluğundan, arkadaşlığından?
Yemeyin kendi kendinizi, yırtmayın bir tarafınızı.
Rahat olun siz, arayanlar bulacak işbirlikçiyi,
suçluyu, kabahatliyi;
aradığını bulacak, bulacak olanlar.
Sizin göstermenize gerek yok ne PKK’lıyı ne de
FETÖ’cüyü...
Sizin yönlendirmenize gerek yok, zaten herkes yeterince
gergin,
zaten herkes belirsizlikten bezgin, darbe hikayesi dinlemekten ve mobese kameralarının görüntülerini izlemekten yorgun.
Herkes şimdilerde Türkiye’de “demokrasinin”
nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalışıyor...
“Kapatılan
üniversiteler,
okullar, sendikalar”, “30 güne çıkan
gözaltılar”, “el konulan üniversitelerin her türlü mal varlığı ve maddi varlığının bedelsiz hazineye devredilmesi”, “Tutukluların yakınları ile 15 günde bir 10 dakika telefonda görüşebilmesi”,
“Tutukluların avukatlarıyla kameralar altında konuşabilmesi”...
Olağanüstü halin özgürlükleri silip
süpüren listesi uzayıp gidiyor...
Millet Türkiye’ye nasıl bir demokrasi geldiğini anlamaya
çalışıyor...
Darbe girişimini, bitmek bilmez bir “intikam duygusu”, “nefret” ve
“kısık
demokrasi” çağırmıştır.
Darbe girişimi sonrası da Türkiye’de “nefret” ve “intikam
duygusu” ile “rafa
kaldırılan demokrasi” hakim oldu.
Bu halleri illa ki Kıbrıs’a da çağırmayın... Bırakın olacak
olan Kıbrıs’ta yasal yolla, demokratik çerçevede olsun.
“Nefret”
ve “intikam”
dünyada kime mutluluk getirdi ki?
Bizi“nefret”, “intikam” değil, “sevgi”,
“hoşgörü” ve “gerçek
Demokrasi” kurtarabilir ve mutlu edebilir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.