Mehmet Oğuzhan Tulun
Roma Katolik Kilisesi, Dünya Kiliseler Konseyi (dünyanın
en büyük kiliseler birliği) ve Ermeni Apostolik Kilisesi’nin soykırım söylemine
saplantılı bir şekilde sarıldığı ve bir bakıma Türkiye gibi çoğunluğu Müslüman
bir ülkeye karşı birlik oldukları bir dönemde; Türkiye, Haçlı zihniyetinden
beslenen bir düşmanlıkla karşı karşıya olduğunu hissetmekte sonuna kadar
haklıdır. Ayrıca, hayırlı işlerle uğraşan, reformcu ve özgür düşünceli biri
olmakla şöhret kazanan Papa’nın ekümenizm uğruna Türklere karşı yaftalayıcı bir
söylem kullanmakta ısrar etmesi, onun korkutucu bir karanlık tarafını ortaya
koymaktadır. Karşımızda Türkiye gibi bir ülkeyle ilişkileri bozacak ve bunca
Müslümanı karşısına alacak kadar ekümenizm saplantısı içine girmiş bir dini
lider vardır. Papa, ekümenizm uğruna Türklere ve Müslümanlara karşı incitici ve
ötekileştirici bir stratejiyi izlemekte bu kadar kararlıysa, bu durumda
Türkiye’nin Roma Katolik Kilisesi’ne yönelik algısını ve yaklaşımını köklü bir
şekilde gözden geçirmesi kendi çıkarına olacaktır. Ancak belki de Kilise’nin
halk nezdinde desteği harekete geçirmesi için gereken budur. (ulusalcısı,
İslamcısı Medeniyetler savaşı peşinde . Hadi hayırlısı. HYETERT)
***
Roma Katolik Kilisesi’nin ruhani lideri Papa Fransuva
24-26 Haziran tarihleri arasında Ermenistan’a resmi bir ziyaret
gerçekleştirmiştir. Papa, ziyaret sırasında Ermenistan’ın hem siyasi hem de
dini liderleriyle üst düzey görüşmeler yapmıştır. Papa’nın Ermenistan’a yaptığı
ziyaretin resmi kaynaklara göre amacı Ermenistan’a ve Ermeni halkına olan
“sevgi ve takdirini” göstermekti. Ancak ziyaret sırasında yapılanlardan ve
söylenenlerden anlaşılan, Papa’nın Ermenistan’a bu ziyareti yapmasındaki temel
amaç ekümenizmi, yani Hristiyan dayanışmasını ve birliğini desteklemekti.
Burada şaşırtıcı bir durum yoktur, zira Papa Fransuva
Roma Katolik Kilisesi’nin başına geçtiği günden beri ekümenizmi sağlama isteği
doğrultusunda hareket etmiştir. Papa Fransuva’ya göre Hristiyanlık günümüz
dünyasının sorunları ve kötülükleri ile baş edemeyen, parçalanmış bir durum
içerisindedir. Bu sebeple Papa Fransuva can havliyle (tercihen Roma Katolik
Kilisesi’nin manevi önderliği altında) dünyanın dört bir yanındaki Katolik,
Ortodoks ve Protestan Hristiyanları bir araya getirmenin yollarını aramaktadır.
Bununla bağlantılı olarak, Papa’nın kendisini 1915 olaylarıyla ilgili soykırım
söylemine (ki bu söylem bariz bir şekilde Ermenistan ziyareti sırasında dile
getirilmiştir) yoğun bir şekilde dâhil etmesi, kendisinin ekümenizm konusunda
bastırması çerçevesinde anlaşılması gerekmektedir.
Papa’nın ziyareti sırasında ekümenizmi sağlama isteği,
Papa Fransuva ve Ermeni Apostolik Kilisesi Katolikosu II. Karekin’in
birbirlerine yönelik jestleriyle[1] ve iki dini lider arasında imzalanan ortak
beyanatla açıkça ortaya konmuştur:[2]
Hristiyanlar arasındaki bölünmeler devam etse de, bizi
birleştiren şeylerin bizi bölen şeylerden çok daha fazla olduğunu memnuiyetle
teyit ediyoruz. İsa’nın Kilisesinin birliği işte bu sağlam temel üzerinden
belirgin hale gelecektir, … Geçen on seneler içerisinde Ermeni Apostolik
Kilisesi ve Katolik Kilisesi arasındaki ilişki başarılı bir şekilde yeni bir
aşamaya girmiştir ve bu ilişki karşılıklı dualarımız ve güncel zorlukların
üstesinden gelmek konusundaki ortak çabalarımız sayesinde güçlenmiştir. Bugün
bu ilişkinin devam ettirilmesinin hayati önemine kani olmuş durumdayız. Tam
anlamıyla bir ortaklığı (komünyonu) paylaşmak ve birlik olmayı somut bir
şekilde ifade etmek hedefiyle; sadece ilahiyat alanında değil, ayrıca dua alanında
da daha derin ve daha kesin iştirak edeceğiz ve yerel topluluklar düzeyinde
etkin işbirliği yapacağız. …
Yukarıda değinilen jestler ve beyanatlar, Papa
Fransuva’nın Ortodoks Hristiyanlar’a yönelik seslenişinin bir başka örneğini
temsil etmektedir. Geçmişte, Papa Fransuva’nın İstanbul Rum Ortodoks
Patrikhanesi başı I. Bartholomeos’la ve Rus Ortodoks Patrikhanesi başı Patrik
Kirill’le yaptığı görüşmelerde de benzer dayanışma mesajları verilmiştir. Bir
başka yüksek profilli Ortodoks kilisesi olan Ermeni Apostolik Kilisesi ile
yakın ilişkiler elde edilmesi; Ortodoks Hristiyanların geneliyle yakın
ilişkiler, yani ekümenizm elde edilmesi anlamına gelecektir. Papa geçen seneki
soykırım beyanatıyla zaten Ermenileri sevindirmişti ve Papa’nın bu sene
Erivan’daki “soykırım müzesi”ni ziyaret etmesi bu memnuniyeti daha da
pekiştirmiştir. Papa ve Kilise, Türk tarafının tepkisini yumuşatmak adına bu
sene 1977’de Ermeni teröristler tarafından katledilen Türkiye’nin Vatikan’daki
Büyükelçisi Taha Carım’ı anarak alışılmamış bir adım atmıştı.[3] Ancak
Ermenistan ziyareti sırasında Papa’nın hazırlanmış konuşma metnin dışına
çıkması ve sözde soykırım suçlamalarını tekrar etmek konusundaki ısrarı, ilkeli
davranmak yerine kibirli davranmak yönünde bir tercih yapıldığını ortaya koymuştur.
Böyle bir tercih yapılmış olması gösteriyor ki, Papa
Fransuva’nın ekümenizm elde etme isteği o kadar büyüktür ki kendisi Ermenileri
memnun etmek uğruna Türkiye’yi kışkırtmaya razıdır (zira Ermenilerin her şeyden
çok istediği kendileri gibi başkalarının da soykırım terimini kullanmasıdır).
Kısacası Papa ve Ermeni Apostolik Kilisesi arasında şöyle bir anlaşmayla karşı
karşıyayız: Papa, soykırım söyleminin yayılması için kendi konumunu kullanacak,
buna karşılık olarak da Ermeni Apostolik Kilisesi Papa’nın Roma Katolik
Kilisesi liderliğinde ekümenizmin elde edilmesi konusunda çabalarına tam destek
verecek.
Soykırım söylemine neden bu kadar destek verdiğine bir
gerekçe olarak, Papa, 1915 olayları konusunda her zaman soykırım ifadesini
kullandığını ve bu konuda tutarlı olmak istediğini ifade etmiştir. Kendisi
ayrıca beyanatlarıyla soykırım teriminin ne olduğunu pek anlamadığını tekrar
ortaya koymuştur.[4] Papa, ona göre üç tane olan ana soykırımdan bahsetmiştir:
“Ermeniler’e yapılan ,… Hitler’inki ve … Stalin’inki” (“Stalin’inki” derken
neyi kastettiği belli değildir). Bunlara atıf yaptıktan sonra Papa, Afrika’daki
bir soykırıma muğlak bir şekilde atıfta bulunmuştur. Papa’nın kastettiği Ruanda
Soykırımı mıydı? Eğer şayet bunu kastetmişse, Papa, yetkili bir mahkeme
tarafından ispatlanmış olan bir soykırıma (sanki bu soykırım o kadar da önemli
değilmiş gibi) neden bu kadar muğlak bir şekilde atıfta bulunmuştur?
Bundan daha da önemlisi, Papa Fransuva yine hiçbir
şekilde Srebrenitsa Soykırımı’ndan bahsetmemiştir.[5] Papa’nın neden
Srebrenitsa Soykırımı’ndan hiç bahsetmediğini anlamak kolaydır: bu soykırımın
herhangi bir şekilde anılması Sırpları ve Rusları (ki iki halk da çoğunlukla
Ortodoks Hristiyan’dır) kızdırmaktadır, zira Sırplar ve Ruslar bu tür anmaları kışkırtıcı
olarak nitelendirmektedirler.[6] Ekümenizm elde etme konusunda çok hevesli olan
Papa, muhtemelen Sırpları ve Rusları kızdırmamak ve dolayısıyla bu iki önemli
Ortodoks halkın desteğini kaybetme riskine girmemek için Srebrenitsa
Soykırımı’na değinmekten kaçınmaktadır.
Adaleti tesis etmek ve soykırımlara dikkat çekmek
konusunda sözde çok ilgili olan Papa’nın, günümüzde Namibya olarak bilinen
topraklarda, 1904-1907 yıllarında Alman sömürge yönetimi tarafından Herero ve
Nama kabilelerine karşı yapılan (Namibya halkının ve hatta Almanya’da bile bazı
insanların soykırım olarak nitelendirdiği) sistemik toplu katliamlardan hiçbir
şekilde bahsetmediğinin de belirtilmesi gerekmektedir.
Tüm bu örnekler, Papa’nın soykırımın ne anlama geldiğini
tam olarak bilmediğine ve kendi çıkarlarına uyacak şekilde tarihi meseleleri
seçtiğine işaret etmektedir.
Hem Papa hem de Roma Katolik Kilisesi, Papa’nın
Ermenistan’da sergilediği davranışları savunmak konusunda hemen harekete
geçmişlerdir. Papa, soykırım terimini kullanırken “saldırgan bir niyeti”
olmadığını ve kendisinin bu terimi kullanması karşısında Türkiye’nin protesto
etme hakkına sahip olduğunu ifade etmiştir.[7] Bir yandan da Kilise, Papa’nın
“haçlı zihniyeti” ile hareket ettiğine dair olan Türkiye’nin suçlamasına
şiddetle karşı çıkmış, Papa’nın Türkiye’ye karşı herhangi bir düşmanlığı
olmadığını ileri sürmüştür.[8]
Papa’nın Türk veya Müslüman düşmanı olduğunu açıkça
gösterecek herhangi bir davranış sergilememiş olduğu doğrudur. Ancak soykırım
söylemi, bir yüzyıl içerisinde (çoğunluğu Hristiyan olan) Batılı ülkelerin
zihinlerinin derinlerine yerleşmiş olan Müslüman ve Türk düşmanlığından güç
olan propagandalar ve çarpıtmalarla şekillendirilmiştir. Bu sebepten ötürü,
kendisi kabul etse de etmese de, Papa’nın soykırım söylemini kullanması
Türklerin kötü bir şekilde yaftalanmasını pekiştirmekte ve onları ekümenizmin
elde edilmesi için kolayca kullanılabilen bir kurbana çevirmektedir.
Aslına bakılırsa, Papa Fransuva döneminde Türklerin
ekümenizm uğruna taciz edilmesi, Roma Katolik Kilisesi’nin 1480’de Osmanlı’nın
Otranto Seferi sırasında hayatını kaybeden Hristiyanları, bu seferle ilgili
hikâyelerin belirsizlikler, abartılar ve önyargılarla dolu olmasına rağmen aziz
ilan etmesiyle başlamıştır.[9] Otranto Seferi’ne dair hikâyeler ve “Ermeni
soykırımı”, korkunç bir düşman (bu bağlamda, Müslüman Türkler) tarafından
saldırıya maruz kalan savunmasız Hristiyanlara dair tasvirleri gözler önüne
getirmektedir. Bu tür tasvirler ise, Hristiyanların geçmişteki ve hâlihazırdaki
zorlukları gözden geçirerek, çıkarlarını korumaya yönelik olarak dayanışmaya
gitmelerini neden olacaktır.
Roma Katolik Kilisesi, Dünya Kiliseler Konseyi (dünyanın
en büyük kiliseler birliği) ve Ermeni Apostolik Kilisesi’nin soykırım söylemine
saplantılı bir şekilde sarıldığı ve bir bakıma Türkiye gibi çoğunluğu Müslüman
bir ülkeye karşı birlik oldukları bir dönemde; Türkiye, Haçlı zihniyetinden
beslenen bir düşmanlıkla karşı karşıya olduğunu hissetmekte sonuna kadar
haklıdır. Ayrıca, hayırlı işlerle uğraşan, reformcu ve özgür düşünceli biri
olmakla şöhret kazanan Papa’nın ekümenizm uğruna Türklere karşı yaftalayıcı bir
söylem kullanmakta ısrar etmesi, onun korkutucu bir karanlık tarafını ortaya
koymaktadır. Karşımızda Türkiye gibi bir ülkeyle ilişkileri bozacak ve bunca
Müslümanı karşısına alacak kadar ekümenizm saplantısı içine girmiş bir dini
lider vardır. Papa, ekümenizm uğruna Türklere ve Müslümanlara karşı incitici ve
ötekileştirici bir stratejiyi izlemekte bu kadar kararlıysa, bu durumda
Türkiye’nin Roma Katolik Kilisesi’ne yönelik algısını ve yaklaşımını köklü bir
şekilde gözden geçirmesi kendi çıkarına olacaktır. Ancak belki de Kilise’nin
halk nezdinde desteği harekete geçirmesi için gereken budur.
* Fotoğraf: Horizonweekly.ca
[1] Gerard O'Connell, “Pope Francis Prays for Full Unity
with Armenian Apostolic Church”, AmericaMagazine.org,
http://americamagazine.org/content/dispatches/pope-francis-prays-full-unity-armenian-apostolic-church
[2] “Joint declaration by Pope Francis and the Catholicos
Karekin II: We implore the leaders of nations to listen to the plea of millions
of human beings who urgently need bread, not guns, 27.06.2016”, Vatican.va,
http://press.vatican.va/content/salastampa/en/bollettino/pubblico/2016/06/27/160627d.html
[3] Mehmet Oğuzhan Tulun, “Vatikan’ın Tarih Söyleminde
Olumlu Değişim”, AVİM,
http://avim.org.tr/tr/Yorum/VATIKAN-IN-TARIH-SOYLEMINDE-OLUMLU-DEGISIM
[4] Mehmet Oğuzhan Tulun, “Hukuki Ve Tarihi Bir Tartışmaya
Dini Katmak”, AVİM,
http://avim.org.tr/tr/Yorum/HUKUKI-VE-TARIHI-BIR-TARTISMAYA-DINI-KATMAK
[5] Mehmet Oğuzhan Tulun, “Papa Fransuva’nın Çifte
Standardı”, AVİM, http://avim.org.tr/tr/Yorum/PAPA-FRANSUVA-NIN-CIFTE-STANDARDI
[6] Ali Murat Taşkent, “BM’deki Srebrenitsa
Tartışmalarıyla Ortaya Çıkan Çelişkiler”, AVİM,
http://avim.org.tr/tr/Yorum/BM-DEKI-SREBRENITSA-TARTISMALARIYLA-ORTAYA-CIKAN-CELISKILER
[7] “Full text: Pope Francis' in-flight press conference
from Armenia”, CatholicNewsAgency.com, http://www.catholicnewsagency.com/news/full-text-pope-francis-inflight-press-conference-from-armenia-45222/
[8] “Başbakan Yardımcısı Canikli'den Papa'ya tepki!”,
Milliyet,
http://www.milliyet.com.tr/basbakan-yardimcisi-canikli-den-siyaset-2268607/ ;
“Vatican denies Pope has ‘Crusades’ mentality over Armenian Genocide”,
HorizinWeekly.ca, http://www.horizonweekly.ca/news/details/88555
[9] Mehmet Oğuzhan Tulun, “Ermeni Apostolik Kilisesi’nde
Yaşanan Anlaşmazlıklar,” AVİM raporu, http://avim.org.tr//images/uploads/Rapor/RAPOR-4-yeni.pdf
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.