Etyen Mahçupyan / emahcupyan@karar.com
Başlık akla mizah yazısı getirebilir, ama öyle değil…
Batılılar Erdoğan’dan gerçekten de memnun... Batı için asıl şaşırtıcı olan
Türkiye’nin aksi yöne, yani nitelikli bir demokrasiye yönelmesi olurdu. O
nedenle AK Parti’nin 2011’e kadarki dönemine inanamayan gözlerle baktılar ve
şimdi ‘meğer otokrasiye gidiliyormuş’ diyerek rahatladılar… Ne var ki bütün
Batılılar böyle değil ve ülke politikalarını saptayan zümre içinde aksi yönde
düşünen çok sayıda insan var. Bunlar Erdoğan’dan ve AK Parti’den memnun.
Beğendikleri veya sevdikleri için değil. Ama Türkiye’nin beğendikleri yönleri
de var ve o özellikler Erdoğan’ın ‘kişiliğine’ veya niyetine atfedilen
olumsuzluklardan çok daha önemli. Bu özellikler sürdürülebilir bir istikrarın
sağlanmış olması ve Ortadoğu’dan gelen göçmenler önünde sahici bir tampon
olabilme yeteneği… Göçmenleri içine almak istemeyen bir Türkiye’nin de doğrudan
Batı’nın yönetilebilirliğini zorlayacağı açık…. Ayrıca söz konusu Batılılar
göçmenleri massedebilen istikrarlı bir Türkiye’nin ancak AK Parti ile ve bir
biçimde Erdoğan’la mümkün olabileceğinin de farkındalar… Ne var ki aynı zamanda
çok da tedirginler. Çünkü Erdoğan’ın psikolojisinin yapacağı tercihleri
aklıselimden uzaklaştıracağından ürküyor ve bunun Türkiye’yi öngörülemez
kıldığını düşünüyorlar. Sonuçta karşılarında her an istikrarsızlığa
düşebilecek, ürettiği istikrarı kalıcı kılamayan bir ülke görüyorlar ama
sürdüğü sürece o istikrardan da gayet memnunlar.
***
Başlık akla mizah yazısı getirebilir, ama öyle değil…
Batılılar Erdoğan’dan gerçekten de memnun. Tabii ki bu cümleyi titiz davranıp
‘sorumlu mevkilerde bulunan tedirgin Batılılar’ diye düzeltmek gerek ve zaten
meseleyi gerçek bağlamına oturtan önerme de bu.
Aslında etrafta görüp duyduğumuz Batılıların büyük
çoğunluğu tam zıt telden çalıyor. Erdoğan’ı otoriterlikten diktatörlüğe uzanan
bir çizgi üzerine yerleştirip Türkiye analizi yapıyorlar. Buna seçilmiş
yanlışlar, yolsuzluk, kayırmacılık, hukuk ihlalleri gibi örnekler ekleniyor.
Medya ise çoğu önyargılı ve saptırılmış haber ve yorumları gerçekleri
bulandırmak, geneli kuşatan olumsuz kanaati beslemek için kullanıyor. Nihayet
Erdoğan’ın sert beyanları veya gafları bu ‘yemeğin’ üzerine sos olarak
dökülerek servis ediliyor ve ideolojik ‘çerez’ olarak da tüketiliyor.
***
Bu yaklaşım sadece medyaya has değil… Batı bürokrasisi ve
siyaseti içindeki birçok kişi fazla düşünmeye ihtiyaç duymadan söz konusu
anlatıyı benimseyip tekrarlıyor. Böylece ortaya kuşku duymayı gerektirmeyen bir
‘vaka’ çıkıyor: Erdoğan diye biri Kemalizm’in yanlışlarından da yararlanarak,
dinci toplum ve rejim tasavvurunu gerçekleştirmek üzere siyaseti hegemonyası
altına almış gözüküyor. Bu kişinin liderlik vasıflarına sahip olması, her
seçimde yüzde elli civarında oy alması, bu süreçte gelişen orta sınıfın AK
Parti’yi desteklemesi ise dinsel ve ticari çıkarların fırsatçılıkta buluşmaları
olarak okunuyor. Böyle bakıldığında Erdoğan’a verilen destek demokrasi
açısından ‘olumsuz’ bir unsur, çünkü giderek yozlaşan bir çoğunlukçuluğu
demokrasi niyetine yaşatıyor. Erdoğan’ın liderlik yeteneği ise tehlikeli bir
olgu, çünkü az bilgili ve fazla düşünmeyen bir kitleyi istediği yöne çekmesini
sağlıyor…
***
Batı’da bugün bir saha çalışması yapılsa, yukarıdaki
bakış açık ara önde çıkar. Bunun tarihsel ve psikolojik nedenleri olduğu açık.
Çizilen Türkiye tablosu Batılılar için hiç şaşırtıcı değil. Onlar zaten
gerçeğin böyle olduğunu düşünmeye yatkınlar. Batı için asıl şaşırtıcı olan
Türkiye’nin aksi yöne, yani nitelikli bir demokrasiye yönelmesi olurdu. O
nedenle AK Parti’nin 2011’e kadarki dönemine inanamayan gözlerle baktılar ve
şimdi ‘meğer otokrasiye gidiliyormuş’ diyerek rahatladılar…
Ne var ki bütün Batılılar böyle değil ve ülke
politikalarını saptayan zümre içinde aksi yönde düşünen çok sayıda insan var.
Bunlar Erdoğan’dan ve AK Parti’den memnun. Beğendikleri veya sevdikleri için
değil. Ama Türkiye’nin beğendikleri yönleri de var ve o özellikler Erdoğan’ın
‘kişiliğine’ veya niyetine atfedilen olumsuzluklardan çok daha önemli. Bu
özellikler sürdürülebilir bir istikrarın sağlanmış olması ve Ortadoğu’dan gelen
göçmenler önünde sahici bir tampon olabilme yeteneği.
***
Batı’daki aklı başında siyasetçi ve devlet adamları bu
iki hususun Avrupa ve ABD için ne denli önemli olduğunu çok iyi biliyor.
İstikrarsız bir Türkiye’nin Batı dışı dünyanın yönetilebilirliğini büyük ölçüde
zora sokacağının farkındalar. Göçmenleri içine almak istemeyen bir Türkiye’nin
de doğrudan Batı’nın yönetilebilirliğini zorlayacağı açık.
Ayrıca söz konusu Batılılar göçmenleri massedebilen
istikrarlı bir Türkiye’nin ancak AK Parti ile ve bir biçimde Erdoğan’la mümkün
olabileceğinin de farkındalar… Ne var ki aynı zamanda çok da tedirginler. Çünkü
Erdoğan’ın psikolojisinin yapacağı tercihleri aklıselimden uzaklaştıracağından
ürküyor ve bunun Türkiye’yi öngörülemez kıldığını düşünüyorlar. Sonuçta
karşılarında her an istikrarsızlığa düşebilecek, ürettiği istikrarı kalıcı
kılamayan bir ülke görüyorlar ama sürdüğü sürece o istikrardan da gayet
memnunlar.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.