Etyen Mahçupyan /emahcupyan@karar.com
Ele avuca sığmayan bir üst akıl arama uğruna helak
olanların Moody’s kararına sevincini sempati ile karşılamalıyız. Haklı çıkmak
güzel bir duygu... Darbe girişimi sonrası Moody’s değerlendirmeyi
ertelediğinde, ‘gerçekten bir üst akıl varsa Moody’s notu herhalde düşerdi’
demiştim. Şimdi düştü… Demek ki bir üst
akıl varmış! Bu ‘analizle’ tatmin olacak psikoloji ve zeka seviyesinde iseniz
mesele yok. Ama basit bir soru soralım: Darbe haftası Moody’s şirketinin not
düşürmemesi siyasi değil miydi? Acaba bu karar hangi üst aklın siyasetiydi?
Erdoğan’ı çok beğendikleri için mi böyle davranmışlardı? Namuslu bir cevap söz
konusu şirketin de o noktada namuslu davrandığını teslim etmek zorunda.
İkincisi, üst aklın olmadığına inanmamız için acaba ne olması lazım? Anlaşılan
Türkiye ne yaparsa yapsın Moody’s not düşürmemeli. Tabi eğer bizle ilgili her
olumlu kararın ‘nesnel’, her olumsuz kararın ise ‘siyasi’ olduğunu sanacak
kadar düşünmeyi bir yana bırakmışsanız…
***
Öte yandan iki ay önce siyasi davrandığına göre Moody’s
şimdi de siyasi davranmış olabilir mi? Tabi ki olabilir. Ne var ki ilki darbe
geçirmiş bir ülkeyi kollama, ona haksızlık yapmama işlevine sahipti.
İkincisinde ise gerekli uyarıyı yapma işlevi var. Öte yandan belki şu an alınan
karar da Türkiye’yi kollayan bir karardır. Eğer Türkiye doğru yönde gitmiyor ve
Aralık ayında daha net bir not düşüşü ile karşılaşma ihtimaline sahipse,
Moody’s kararı bizim lehimize olmuştur. Çünkü üç ay için portföy boşaltmak anlamlı
değil, zaten yeni yatırım kararlarının alınacağı yıl sonuna geliyoruz ve
notumuz da ‘yatırım yapılabilir’ seviyesinin hemen altında olduğundan kolayca
yeniden üste çıkabilir.
Dolayısıyla asıl soru şu: Moody’s Türkiye’nin doğru
ekonomi politikaları izlemesine rağmen mi not düşürdü, yoksa doğru politikalar
izlenmediğini tespit ettiği için mi? Gerçekten de Türkiye’nin yükümlülüklerini
yerine getirememek veya küresel piyasalardan kredi bulamamak gibi bir sıkıntısı
yok. Ama gidişat sanıldığı gibi iyi değil ve zaten bunu birçok uzman (tabi
gazeteciler kendilerine sorarsa) açıklıkla söylüyor. Daha önce yazmış olduğum
gibi potansiyel büyümenin çok altındayız, bunu tamamen tüketimle yapıyoruz ve o
nedenle enflasyon da düşmüyor. Bu arada sabit sermaye yatırımımız büyümek bir
yana küçülüyor. Enerji fiyatları düşmüş ve cari açık daralmışken bile, enerji
haricinde açık veriyoruz. Özel sektör dış borcu ve finansman maliyeti ise
oransal olarak artıyor...
***
Bu orta vadede çok sıkıntılı bir tablo… Böyle büyümek bir
marifet değil. Sistem ters tepeceği bir noktaya doğru sürüklenebilir… Moody’s
dış finansman yükümlülüklerine karşı risklerin arttığını, kurumsal güçlerin ve
büyümenin zayıfladığını söylüyor. Buna karşılık mali disiplini de övüyor.
Bunlar gerçekçi gözlemler…
Hükümet ise farklı bir frekansta… Başbakan Yardımcısı
Canikli “Bireysel kredilerdeki genişlemeyi sağlayacak alınan etkili tedbirleri
Moody’s görmemiş ya da görmek istememiştir. Moody’s bütün bu reform
niteliğindeki düzenlemelere gözlerini kapattı” diye konuşmuş. Bence tam tersi…
Muhtemelen Moody’s bunların hepsini görmüş ve yapılanların yetersiz olmasına
karşın bu yetersizliğin idrak edilememiş olduğunu da tespit etmiş.
‘Not indirimi ille de gerekirdi’ denemez. Ama ‘indirmek
için sebep yok’ demek de zor. Mehmet Şimşek çıkış yolunu göstermiş: “Yapısal
reformları daha da hızlandırmak”. Boşa geçen iki aydan sonra… Bırakalım ‘daha
da’ kısmını, yeter ki başlasın. Aksi halde kendimizi kandırmaya devam eder,
gerçeklerle karşılaşınca üst akıla sığınmaktan başka çaresi olmayan zavallılar
olarak yaşar gideriz...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.