Etyen Mahçupyan /emahcupyan@karar.com
Örneğin darbenin arkasında ABD olsun isteği böyle bir
şey. Bu arayış ‘gerçekten de’ ABD’nin darbeyi desteklemiş olma ihtimalinden
bağımsız… . İşin vahim yanı böylesine komplo tasavvurlarına muhtaç olduğumuz
ölçüde, kafası ancak komplo seviyesinde çalışan kişilerin çok daha hızla
kamusallaşmasıdır. Eğer siyasetçiler de aynı hevesin peşine düşmüşse, vasatlık
bir kariyer haline gelerek yönetime de damgasını vurur… Dış düşmanlarla veya
‘üst akıllarla’ mücadele kendi içinizden çıkmış hastalıklarla boğuşmaktan çok
daha rahatlatıcı. Dış düşman karşısında kendinizi onurlu ve temiz
hissedersiniz. Küçük hesapların üzerini örter, topluca arınır, kolayca
kendinize bir ‘milli duruş’ üretebilirsiniz. Oysa kendi hastalıklarınızla yüzleşme
sizi utandırır, küçülmüş ve kirlenmiş hissettirir. O hastalıktan kendinizin de
bir miktar nasiplenmiş olduğunuzu itiraf etmek istemez, ama bu gerçeğin
yükünden kurtulamazsınız. Bu noktada ‘dış düşman’ veya ‘üst akıl’ Hızır misali
imdada yetişir. Kendi hastalıklarınızı bunların uzantısı yapar rahatlarsınız.
Ama yüzleşmeden kaçtığınız için aynı hastalıkları yeniden üretmekten
kurtulamaz, gizlice bunun olacağından korkar, tedbir olarak ‘dış düşman’
masalını sürekli hale getirirsiniz. Böylece bir bütün olarak, kimliğiniz ve
geleneğinizle kendinizi hasta kılmaya doğru gidersiniz…
***
Örneğin darbenin arkasında ABD olsun isteği böyle bir
şey. Bu arayış ‘gerçekten de’ ABD’nin darbeyi desteklemiş olma ihtimalinden
bağımsız. Nihayette böyle bir ihtimalin üzerine gidilir ve kanıt varsa da
açıkça ortaya konur. Darbenin arkasında ABD’nin olup olmaması yaşananları
değiştirmiyor… Ama yaşananların anlamını değiştiriyor ve biz bunun peşindeyiz.
Darbeyi ABD yapmış olsun ki biz de iç dünyamızda rahatlayalım istiyoruz.
Sonrasında Gülen’i ABD’nin küçük yaştan seçip desteklediği masallarına kadar
işi götürebilir ve belki birkaç sene içinde kendi sorumluluğumuzu tümüyle
unutabiliriz.
Bu tutum henüz ‘toplumsal olgunluk’ açısından sıkıntılı
olduğumuzu gösteriyor. İşin vahim yanı böylesine komplo tasavvurlarına muhtaç
olduğumuz ölçüde, kafası ancak komplo seviyesinde çalışan kişilerin çok daha
hızla kamusallaşmasıdır. Eğer siyasetçiler de aynı hevesin peşine düşmüşse,
vasatlık bir kariyer haline gelerek yönetime de damgasını vurur. Öte yandan bu
ortam toplumu da hastalığa katkı yapan ‘verimli’ bir toprak haline getirir.
Hatta sonunda hastalıkla mücadele babında sahaya itilen yozlaşmış kariyerizm
bir ‘bataklık’ misali siyasi atmosferi bir bütün olarak kuşatabilir… O noktadan
sonra yönetimin topluma ait olan sorunları çözmesi, hastalıkları iyileştirmesi
daha da zorlaşır ve ülke halinde muhayyel dış düşman taşlama ritüelinin
anaforuna kapılıp gideriz…
***
Ahmet Sağırlı Türkiye gazetesinde 10 Ağustos tarihli
yazısında şöyle diyordu: “Medyadaki, sosyal medyadaki meczuplar üzerinden
propaganda yapmak mutabakatla alınmış bir karar mı, yoksa bir kanadın, işgüzar
bir grubun fikri mi?” “Madem… melun bir yapıdan kurtuluyoruz, siz de devlet
adına düşünenler olarak bu hastalıktan kurtulun. Medyadan, sosyal medyadan
hapını içmiş uçuşa geçmiş şu kılıktaki bu kılıktaki adamlarınızı çekin”…
“Medyanın yarısı meczup. Sosyal medyanın propaganda kanalı meczup. Hadi desen
tahta kılıçlarla Avrupa’yı fethetmeye hazırlar. Bu devlet bizim ise tedbirini
alın. Bizim değilse en azından milletin temsilcileri olarak bu saçmalığı reddedin.”
***
Sözü edilen meczupluk bugün herkesi komploculuğa, dış
düşman şeytanlaştırmasına, hamasete ve daha önemlisi vasatlığa davet ediyor. Ne
var ki vasatlık öldürücüdür… Bilgiyi önemsizleştirir, kanaatlerden sahte
gerçeklikler üretir ve çokbilmişlikten beslenen hurafeleri gerçek bilip onların
içinde saklanır. Vasatlık hele iktidara yamanarak kendisine alan açmışsa daha
da tehlikelidir. Çünkü kolayca saldırganlaşabilir… Böylece yaratıcı ve
serinkanlı düşünceyi boğar, kimliği yücelttiği ölçüde kişiliği ezer ve toplumu
ilanihaye ergenlik halinde bırakabilir. Ama kim bilir, belki de zaten istenen
hala budur…

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.