Son dönemde ziyarete paralel olarak çatışmaların
yaşanması bu şekilde okunmalı. Hatırlanacağı üzere Azerbaycan'ın Gazah
ilçesinde taraflar arasında yaşanan silahlı çatışma sonucunda her iki taraf
askeri kayıp vermişti.
Çatışmanın Güney Kafkasya ziyaretine karşı yapıldığı görünüyor.
Güney Kafkasya ülkeleri bilinçli bir şekilde durumu zorlaştırmakta ve ABD
yetkilileri ile görüşmeler sırasında kendi taleplerini güçlendirmeğe
çalışmaktadır.
Kanaatimce Clinton bölge ülkelerine paket teklifler
getirdi. Bu tekliflerin içerisinde hem Gürcistan, hem de Azerbaycan ve
Ermenistan da yer almaktaydı. Ancak ABD'nin temel hedefi Ermenistan'ı İran ve
Rusya etkisinden çıkarmaktır. Ermenistan, Güney Kafkasya'da İran ve Rusya'nın
müttefiki konumundadır.
Muhtemelen Dağlık Karabağ'ın geleceği konusunda
Ermenistan'a güvenceler verildi fakat bu teklifler Azerbaycan tarafından kabul
edilmeyecektir. Şu anda yaşananlar Güney Kafkasya ülkelerinin ABD'ye baskı
yapma ve şantaj yapma çabasıdır. Ancak ABD'nin İran ve Rusya'yı bölgeden
çıkarma isteğinin bulunması kuşku ile karşılanmamalı.
Bu durumda Rusya'nın pozisyon alması zorlaşmaktadır.
Moskova yönetimi önce çıkmaza girdi. Ayrıca bu çıkmaza daha Gorbaçov döneminde
girmiş ve yalnız Ermenileri desteklemeyi tercih etmişti.
Bu işin olayların henüz başında yaşandığı unutulmamalı.
Bu olaylar Gorbaçov tarafından askerlerin Bakü'den çıkarıldığı süreye kadar
devam etti. "Kara Ocak" ayının yaşanmamasından önce –yani SSCB
askerlerinin Bakü'de sivil halka karşı katliam yapmasından önce- Azerbaycan
yönetimi Ermenistan'dan daha fazla Rusya yanlısı idi. Belirtilen dönemde
Moskova yönetiminin Azerbaycan ile daha pozitif ve ilginç ilişkiler kurma
olanakları doğmuştu. Ancak Gorbaçov tarafından Ermenistan'ın Dağlık Karabağ'ı
ele geçirme taleplerinin desteklenmesi sonucunda Bakü yönetimi ile ilişkiler
kopma noktasına geldi. Bu aynı zamanda İran ile de ilişkilerin zarar görmesi ve
Azerbaycan'ın Türkiye'nin etkisi altına girmesi ile sonuçlanacağı anlamına
gelmekteydi.
Belirtilen gelişmeler dönemin Moskova yönetimi tarafından
yapıldı ve bundan sonra ilişkiler tek taraflı olarak gelişmeye devam etti. Şu
anda durumu değiştirme çabasının sonuç doğurması imkansız denecek kadar zor
gözükmektedir. Güney Kafkasya başkentlerinin üçünde de siyasi devrimlerin
yaşanması durumunda ilişkiler değişebilir.
Her üç ülke ile ilişkiler benzer şekilde
değerlendirilmeli. 1989 yılından sonra Gürcistan ile ilişkiler olumsuz yönde
gelişmeye başladı. Bunun da bir Gorbaçov politikası olduğu unutulmamalı.
Gorbaçov Zviad Gamsahurdiya'nı tekrar başkanlığa getirmeye çalıştı. Sonrasında
olaylar gelişmeye başladı ve Rusya'nın da desteği ile Gürcistan Abhazya'yı
kaybetti.
Yaşanan gelişmeler Moskova'yı düşman konumuna düşürdü. Bu
konumun değişmesi kesinlikle söz konusu olamaz. Devlet başkanlarının değişmesi
durumunda da olayların farklılık arz edeceği beklenmemeli.
Bugün yaşananlar göz önünde tutulduğu zaman Rusya ve üç
Güney Kafkasya liderinin göreve devam etmesi durumunda gelişmelerin Kremlin
sarayının lehine değişmesi beklenmemeli. Sadece yeni yaklaşımlar durumu değiştirebilir.
Bunun içinse siyasi arenanın tamamının yenilenmesi gerekmektedir.
Mevcut durum SSCB'nin son yıllarında oluşmaya başladı.
Bağımsızlığının ilk yıllarında Abhazya'yı kaybeden Gürcistan durumdan rahatsız.
Güney Osetya da kaybedildi. Yani Gürcistan yaşananlardan Moskova yönetimini
sorumlu tutuyor ve bunun sonucunda ABD yanlısı politika takip etmeye başladı.
Ermenistan ise Rusya'nın desteği ile Karabağ'ı işgal etti. Güney Kafkasya
ülkeleri içerisinde sadece Ermenistan, Rusya ve dolayısıyla da İran'a bağımlı
durumdadır. Ancak Ermenistan'ın kendisi sürekli zayıflayan ve neredeyse yok
olmaya mahkum bir devlet konumundadır. Ülkenin yolu kapatıldığı için Ermeniler
sürekli ülkeyi terk etmektedir. ABD de bu durumu değiştiremez ve sadece bölgeye
davet edilen misafir konumunda olabilir. Bu yabancı güç Ermenistan'a yaşama
şansı doğurabilir.
Amerika Azerbaycan'ın da çok yönlü politikasını
değiştirmeye, NATO yanlısı ve İran karşıtı pozisyona çekmeye çalışacak. Bunun
gerçekleşmesi için Azerbaycan'a vaatlerin verilmesi ve bazı taleplerinin yerine
getirilmesi gerekmektedir.
Rusya bunu yapamaz. Çünkü Rusya sadece Ermenistan'a
destek olmaktadır. Bu Gorbaçov döneminde başlatılan politikanın devam anlamına
gelmektedir. Bu durumda hiç kimse Moskova yönetiminin sözlerine güvenmeyecek.
Çünkü Kremlin sarayı siyasi yatırımını kaybetmiş. Yani NATO'nun Güney
Kafkasya'ya hakim konumunda girebilmesi için Moskova her türlü şartları
oluşturdu. NATO ise hem Rusya hem de Kremlin sarayının müttefikleri açısından
vahim sonu hazırlamaktadır.
Dünya Bülteni için İbrahim Ali tarafından tercüme
edilmiştir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.