***
Dünyada yaşanan olayların çoğuna müdahil olmaya çalışan
ve dünya siyasetinde kalıcı, sözü geçen bir yer elde etme amacı yönünde
ilerleyen Türk Dış Politikası’nın, son zamanlarda yaptığı hamleler nedeniyle
bazı kesimler tarafından ne istediğini bilmeyen bir görüntüye büründüğü
söylenmektedir. Henüz birkaç sene önce dile getirdiği söylemleriyle, son
zamanlarda yaptıkları ve dile getirdikleri arasında uyuşmazlık olduğunu iddia
eden kesimler tarafından; “Ne oldu da Türk dış politikası bir anda dönüşüm
gösterdi?” sorusu sorulmaya başlanmıştır. Aslında bu dönüşümün sebebini, Sayın
Başbakan’ın dile getirdiği “Biz Büyük Ortadoğu Projesi’nin eşbaşkanlarından
biriyiz. Bu görevi yapıyoruz.”[1] sözüne bakarak ve ABD tarafından bu proje
için atılan adımların hızlandırılmasıyla, hükümetin eşbaşkanlık görevi
itibariyle desteği ve bu sebeple uzlaşılamayan ülkelere karşı değişen tavrında
aramak doğru olacaktır.
Ortadoğu’da süre gelen “Arap Baharı (!)” denilen süreçte
halk kesimi tarafından yönetimleri değiştirilmeye çalışılan ülkelere karşı,
‘proje’ dâhilinde izlediği politikalarla, ‘komşularla sıfır sorun’
politikasından her geçen gün daha fazla uzaklaşılmaktadır. Zira Türkiye’nin,
Sayın Başbakan’ın sözlerine bakarak anladığımız ‘Büyük Ortadoğu Projesi’
dâhilinde gerçekleştirdiği adımlar sebebiyle bölgedeki komşularıyla arasının
açıldığı aşikâr. Halk hareketinin başladığı Mart 2011’e kadar Türkiye-Suriye
ilişkileri en gelişmiş düzeye ulaşmıştı. Artık stratejik ortaklıktan söz
ediliyordu. Hatta hükümet, Suriye’yi izole etmeye çalışan Batılılara karşı
çıkıyor, Esad yönetiminin dışlanmaması gerektiğini savunuyordu. Fakat halk
hareketinin başlamasından kısa süre sonra Ankara hükümeti, Esad’ın devrilmesini
hedefleyen adımlar attı ve Suriye Ulusal Konseyi ile Hür Suriye Ordusu’nun kurulmasında
aktif rol oynayarak Suriye Hükümeti ile savaşın eşiğine dahi gelmiş durumda.
Son yıllarda birçok alanda hızlı bir gelişme gösteren
Türk-İran ilişkilerinde de şimdi ciddi bir sıkıntı yaşanmakta; Ankara Batı’nın
İran’ı baskı altında tuttuğu ve izole etmeye çalıştığı dönemde dahi, Tahran’ın
yanında yer almıştı. Ancak son zamanlarda İran’dan Türkiye aleyhine bölgede
izlediği politikalar nedeniyle çatlak sesler yükselmekte.[2]
Ankara hükümeti ABD işgali döneminde ve sonrasında
Irak’taki rakip güçleri bir araya getirmek ve Irak’ın ulusal birliğini sağlamak
için bir hayli çaba harcadı. Fakat Ankara’nın Haşimi’ye kucak açması,
Davutoğlu’nun, Erbil’de Barzani ile görüştükten sonra hassas bir bölge olan
Kerkük’e sürpriz bir ziyaret yapması, Bağdat’ın çok sert tepkisine yol açtı.
Görünen o ki komşularla sıfır sorun politikası sekteye uğramış durumda. Tabii
bu kötü gidişatı tek faktöre dayandırmak doğru değil, ilişkilerin birdenbire
ters gitmesinde, yalnızca Ankara’nın izlediği politikaların değil, bu ülkelerin
tutumunun ve uluslararası konjonktürün de payı vardır.[3] Güney komşularımız
dışında, Yunanistan’ın içinde bulunduğu ekonomik kriz malumatından ve bunun
dışında Bulgaristan ile olan dış ilişkilerimiz çok iyi denilecek düzeyde
olmamakla, Ermenistan ile dış ilişkilerimiz Ermeni işgali altındaki Dağlık
Karabağ sebebiyle soğuk ve negatif düzeyde bulunmaktadır.[4]
Türkiye Ortadoğu’da soyunduğu rolle yalnızca komşularını
değil, Ortadoğu’da ekonomi başta olmak üzere birçok alanda örnek alındığı, 2003
Irak operasyonu ve Filistin’e karşı İsrail’in tutumuna verdiği tepkilerle
kazandığı Arap halk kesiminin sempatisini de bu süreçte atacağı en ufak bir
yanlış adımda kaybedebilir. Aynı zamanda Türk Dış Politikası izlediği yolun her
yönünü çok iyi hesaplamalıdır ve içinde bulunduğu tehlikeli Ortadoğu kazanı
dışında, son zamanlarda büyük bir artış gösteren iç sorunları da göz ardı
etmemelidir. Bölgede, dış politikada izlediği yolu beğenmeyenlerin, uzun yıllar
ülkemizde kanlı eylemler gerçekleştiren terör örgütünü ülkemiz içinde taşeron
olarak kullandığı gerçeğini unutmamalıdır.
Bunların yanı sıra; ABD dâhil birçok ülkede seçim olması,
İsrail’in İran’a saldırma olasılığı bulunması, İspanya ve Yunanistan’da iç
karışıklıklar çıkmasının beklenmesinin yanında küresel ekonomik alanda da ABD,
İngiltere, Almanya, Fransa ve Çin ekonomileri önceki yıla göre düzelme
sinyalleri vermekte ve büyüme oranları önceki yıla göre artış
kaydetmektedir.[5] Bu bağlamda önümüzdeki dönemin hem politik, hem de ekonomik
bakımdan hareketli olacağı kesin gözükmekte. Ve dikkat etmek gerekir ki
ilerleyen süreçte Arap Baharı’nın bir cehenneme dönüşmesi kaçınılmazdır.
Muhammet OĞUZ/Uludağ Üniversitesi Uluslararası İlişkiler
Topluluğu Başkanı
REFERANSLAR
[1] http://www.haberturk.com/gundem/haber/121091-erdogandan-bop-esbaskani-elestirilerine-yanit
[2]
http://haber.mynet.com/irandan-turkiyeye-zehir-zemberek-sozler-638210-dunya/
[3]
http://dunya.milliyet.com.tr/ortadogu-politikasindaki-terslikler-ve-nedenleri-2-/dunya/dunyayazardetay/15.08.2012/1581219/default.htm
[4] http://politikaakademisi.org/?p=2489
1 yorum:
Turkiyenin Misaki Milli Politikasinin Sona Ermis Olmasi Anlamina geldigi bu yeni anlayis. pek hayira Alamet gibi gorunmuyor.
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.