
BDP Genel Merkezi, Dersim harekâtının bir soykırım
olduğunu iddia etti. BDP gerçek özürlerin yüzleşerek hesaplaşmayı, tekrarlanmayacağı
iradesinin açık ve inandırıcı beyanını, mağduriyetlerin giderilmesini, özrün
anıt gibi sembollerinin üretilmesini, yıldönümlerinde anma yapılmasını
gerektireceğini savunarak, “Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti Dersim katliamından
ötürü özür dilemiş değildir. Devlet Dersim soykırımını tanımalı ve gereğini
yerine getirmelidir” açıklamasında bulundu.
BDP Genel Merkezinden 4 Mayıs 1937’de alınan Dersim’e
operasyon kararıyla ilgili yazılı açıklama yapıldı. 4 Mayıs’ın “Türkiye
Cumhuriyeti Devleti’nin Dersim katliamına karar vermesinin” yıldönümü olduğunu
iddia eden BDP açıklamasında Türkiye Cumhuriyeti’nin 4 Mayıs 1937'de Dersim'e
operasyon kararı çıkardığı, ertesi gün ise ordu bölgedeki ilk saldırısını
başlattığı, operasyonun adının, Tunceli Tenkil Harekâtı olduğunu bildirdi. Söz
konusu kararın en önemli cümlesinin “Sadece taarruz hareketiyle ilerlemekle
iktifa ettikçe isyan ocakları daimi olarak yerinde bırakılmış olur. Bunun
içindir ki, silah kullanmış olanları ve kullananları yerinde ve sonuna kadar zarar
vermeyecek hale getirmek, köyleri kâmilen tahrip etmek ve aileleri
uzaklaştırmak lüzumlu görülmüştür” olduğu kaydedilen BDP açıklamasında kararın,
Dersim’in tamamen insansızlaştırılmasını hedeflediği iddia edildi.
“SOYKIRIM” İDDİASI
BDP 4 Mayıs gününün, Dersim katliamını protesto ve
katliama uğrayanları anma günü olduğunu belirterek şu görüşleri savundu:
“-Karardan sonra devlet 1937-38 yıllarında Dersim’de
halen bütün boyutlarıyla aydınlatılamayan bir katliama imza atmış, yediden
yetmişe kadın -çocuk, genç- ihtiyar ayırt edilmeksizin toplu olarak
katledilmiş, cezaevlerinde yatan yüzlerce katil, Dersim harekâtında yer almak
kaydıyla salıverilmiş ve bu katliamda yer almaları sağlanmıştır.
-BM kriterleri kapsamında bakıldığında görülecektir ki
Dersim’de yaşananlar tartışmasız bir soykırımdır. Soykırımda en az 70 bin
insanın öldürülmüş, on binlerce insan ise yerinden yurdundan sürülmüştür.
Bebekler ailelerinden çalınarak subay ailelerine verilmiştir.
-Devlet her bakımdan insanlık dışı yöntemler kullanmıştır.
Öyle ki, Dışişleri Bakanı İhsan Sabri Çağlayangil bizzat, ‘Ordu zehirli gaz
kullandı. Mağaraların kapısının içerisinden bunları fare gibi zehirledi ve
yediden yetmişe o Dersim Kürtlerini kesti’ demiştir.
-Dersim katliamının sızısı, aradan geçen zamana karşı
azalmamış, aksine artmıştır. Devlet özür dilememiş, yapılanlardan doğan
mağduriyeti gidermemiştir, tekrarlanmayacağını beyan etmemiştir. Günümüz
iktidarının yarım ağız özrü, hiçbir anlam ifade etmemektedir. Bir muhalefet
partisini geçmişi nedeniyle eleştirirken ‘özür’ dilemek, kendi takımını
protesto etmek için rakip takımı alkışlayan taraftarın ruh hali gibidir. Konu
siyasi partiler değil, devlet sisteminin konusudur. Dün ‘başkası’nın yaptığı
katliamdan ötürü ‘özür’ dileyen zihniyet, bugün kendi yaptığı katliamlar için
kör, sağır ve dilsiz durumundadır.
-Gerçek özür; yüzleşerek hesaplaşmayı, tekrarlanmayacağı
iradesinin açık ve inandırıcı beyanını, mağduriyetlerin giderilmesini, özrün
anıt gibi sembollerinin üretilmesini, yıldönümlerinde anma yapılmasını
gerektirir. Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti Dersim katliamından ötürü özür
dilemiş değildir. Devlet Dersim soykırımını tanımalı ve gereğini yerine
getirmelidir.
-Unutturulan her katliam yeni katliamlara neden olur.
Bunun için Dersim katliamının anılması salt bir ağıt yakma olmamakta, bunu çok
aşan anlamlar taşımaktadır. Bu noktada darağacında kendi idam sehpasını
tekmeleyen Seyit Rıza'nın sözlerinin hatırlanması tarihi bir öneme sahiptir:
“Ben sizin hile ve yalanlarınızla baş edemedim bana ders oldu; sizin önünüzde
diz çökmedim ya, bu da size dert olsun."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.