Hazal Özvarış / hazalozvaris@gmail.com
Etnisite de biyolojik olarak hiçbir anlama gelmiyor.
Antropolog olduğum için söyleyebilirim ki, tamamen kültürel bir terim. Bu
gerçek olmadığı anlamına gelmiyor ama biyolojide öyle bir kavram yok. Gidip bir
kutup ayısı biyologuna “Sizin kutup ayınızın entisitesi ne” diye sorsam hiçbir
manası olmaz... Irk kavramı nedir, sorusuna alacağınız yanıtlar uzmanın alanına göre değişir. Bir kültürel antropologa sorarsanız, ırk kavramı gerçektir. Ama bir biyologa sorarsanız, cevap kısa ve net: İnsan ırkı yoktur. Elimizdeki bilgiye göre, herhangi bir insan grubunu diğerlerinden ayıracak kadar genetik varyasyon (değişken) yok.
***
Türk ırkı var mı? Ermeni ve Kürt biyolojik olarak ne demek?
DNA'ya bakarak coğrafya tespit edilebilir mi? İnsanlar dünyaya nasıl yayıldı?
Şempanzeler insanların atası mı, akrabası mı? “Millet ne ırki, ne kavmi, ne
coğrafi, ne siyasi, ne de iradi bir zümre değildir.”
Bu cümle, “Türk milliyetçiliğinin ideologu” olarak görülen
Ziya Gökalp’in 1923’te yayımlanan “Türkçülüğün Esasları” kitabından…
20 yıl sonra cumhuriyetin ilk üniversite rektörü unvanına da
sahip İsmayil Hakkı Baltacıoğlu, “Türke Doğru” kitabında “Bu dava şimdiye kadar
hiç açılmamıştır. Ben açıyorum” diyerek şu sorunun yanıtını aradı:
“Biz Türkler nereden geliyoruz, nereye gidiyoruz ve biz
neyiz?”
Baltacıoğlu, cevapları arasında “Irk ve milliyet” başlığı
altında şu notu düştü:
“Millet ve milliyetle ırk arasında ne bir sebep netice
münasebeti ne de muvazilik yoktur.”
Hikâye eski ancak tartışma daima güncel. Gökalp’ten 100,
Baltacıoğlu’ndan 70 sene sonra AKP MYK Üyesi Prof. Yasin Aktay paralel bir
yaklaşımla Bayburt Üniversitesi’ndeki konuşmasında “Türk diye bir ırk yoktur”
dedi.
Ve tartışma başladı. TBMM Başkanı Cemil Çiçek, Aktay’ın
sözleri için “Asla kabul edilemez. Tarihi ve sosyolojik gerçekliğe aykırıdır”
derken MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli Aktay’ın cümlesindeki “ırk” kavramını
çıkarmayı tercih ederek şunları söyledi:
“Türk yoktur diyen belasını mutlaka bulacak, yediği içtiği
boğazına düğümlenecek, hak ettiği cevabı en yakın zamanda Türk milletinden
alacaktır.”
Aktay’a yönelik tehditlerin de karıştığı itirazlar sürerken
ırk kavramına dayanak olan biyolojide Türk’ün var olup olmadığını öğrenmek için
Ömer Gökçümen’le görüştük. Türkiye kamuoyunda Boğaziçi Üniversitesi Moleküler
Biyoloji ve Genetik Bölümü araştırmacılarıyla birlikte yürüttüğü Türkiye Genom
Projesi ile bilinen Yrd. Doç. Gökçümen, Harvard Tıp Fakültesi’nin ardından
çalışmalarını New York Eyalet Üniversitesi’nde sürdürüyor.
Evrim sürecini genler üzerinden inceleyen Gökçümen’e
sorularımız biyolojik açıdan ırk ve etnisite konularıyla sınırlı kalmadı. Bu
söyleşi, insanların ten rengi gibi fiziksel özelliklerini hangi etmenlerin
farklılaştırdığı, insanın dünyaya yayılışının öyküsü ve şempanze ile insan
arasındaki mesafe gibi birçok ilginç alan hakkında açıklamaları da içeriyor.
İnsanın hikâyesine dair genetik bir okuma yapan Ömer
Gökçümen’in T24’e verdiği söyleşi şöyle:
‘Biyolojiye göre
insan ırkı yok’
- Irk ne demek? Bir ırkı ne ırk yapar?
Irk kavramı nedir, sorusuna alacağınız yanıtlar uzmanın
alanına göre değişir. Bir kültürel antropologa sorarsanız, ırk kavramı
gerçektir. Ama bir biyologa sorarsanız, cevap kısa ve net: İnsan ırkı yoktur.
Elimizdeki bilgiye göre, herhangi bir insan grubunu diğerlerinden ayıracak
kadar genetik varyasyon (değişken) yok.
Biyolojik olarak ırklar gerçek olsaydı, şöyle bir durum
olacaktı: Birbirlerinden tamamen ayrı iki popülasyon düşünün, bunlardan bir
kişinin üç milyar harften oluşan genomlarına (bir canlının genlerinin tamamı)
baktığınızda "Bu kişi kesinlikle bu popülasyondandır, diğeriyle hiçbir
alakası yoktur" diyebilmeniz lazım. İnsanlara baktığımızda ise her şey
birbirine girmiş durumda. Karmakarışık birçok varyasyon var ve bunu belirleyen
en önemli etken coğrafya.
‘Genoma bakarak ırk
değil, coğrafya tespit edilebilir’
- Yani siz bir genoma baktığınızda “İşte bu Türk” veya “Bu
Çinli” diyemiyorsunuz?
Hayır, sadece “Bu genom son 200-300 senedir muhtemelen şu
coğrafyadan geliyordur” diyebilirim. Irk konusunda, özellikle zaman meselesi
insanlarda kafa karışıklığına yol açıyor. Modern insanın kökeni 200 bin seneye
dayanıyor. Her ne kadar evrimsel olarak bu minik bir zamansa da bir tarihçi
için tahayyül etmesi zor. O yüzden bir dilsel grup olarak Türkler veya daha
uzun zamandır var olan Fransızca üzerinden ortaklaşan bir grup var gibi
geliyor. Ama bundan 3-5 bin sene önce yaşayan Avrupalılar’ın, şimdiki Avrupa
topluluklarından nispeten farklı bir genetik yapısı olduğunu biliyoruz antik
DNA çalışmalarından. Yani etnik kimliklerle birebir bağdaşan çok eski ve
korunmuş genetik işaretlerin varlığı ile ilgili hiçbir şekilde genetik bir
kanıt yok.
Etnisitelere dair bildiğimiz en derin genetik temeller belki
Yahudi popülasyonlara dair vardır. Kendi içlerinde ilişkilendikleri
(evlendikleri) için hızlı evrimleşen, pek bir işe yaramadığı düşünülen genetik
işaretlerde bazı ortaklıklarını görüyoruz ama onların bile varlığı sadece
birkaç bin sene geriye gidiyor. 2-3 bin sene önce muhtemelen Araplar ve İsrailliler
aynı gruptu, zaten şu anda da bir Arap ve İsrailli çok benziyor. Coğrafya çok
önemli olduğu için istatistik olarak bir Türk ve Arap’a kıyasla, bir İsrailli
ile Arap daha benzerdir, çünkü aynı coğrafyanın, genel olarak Akdeniz
havzasının işaretlerini taşıyorlardır. İnsanlar arasındaki çok küçük temaslar
bile önemli. Örneğin bir köyden ayda yılda bir kız gitmesi bile genetik
varyasyonun hemen karışmasına yol açıyor. “Isolation by distance” kuramına
göre, bir gruptan ne kadar uzağa giderseniz, hızlı bir şekilde onlardan o kadar
farklılaşıyorsunuz ve yakınınızdakilerle benzeşiyorsunuz. Bu durumda da Türkler
ile Azeriler muhtemelen oldukça yakındır, ama Moğollar’dan nispeten farklıdır.
- Söylediklerinizden yola çıkarak; İstanbul’daki bir Türk
Kırgızistan’daki bir Türk’ten ziyade yakınlarındaki bir Kürt’le daha mı yakın?
Başka gruplar için bu tip etnik köken ve coğrafyanın
öneminin incelendiği için bunu söyleyebiliyorum; yakın. Bu örnek için de yüzde
90 garanti veriyorum, aksi kanıtlanırsa da çok şaşırırım. Ama tabii ki bunu
test etmiş direkt bir çalışma yok.
- “Anadolu’da yaşayanlar” diye kategorize edebileceğiniz bir
genom var mı?
Bu analizi yapmadık. Fransa üzerinden konuşalım, çünkü hem
genetik bilgi var, hem orta yerde olduğu için Türkiye’ye benziyor. Bir
Fransız’ın genomuna bakarak son 200 senedir bir yerde yaşadığını
söyleyebiliyoruz. Bunun nedeni bu kişinin tüm atalarının binlerce senedir
Fransa’da yaşaması değil, 2-3 yüzyıldır ailesinin Fransa’da yaşaması.
Bir analojiyle anlatayım: Masmavi bir ülke düşünün. Bin kişi
bu ülkede yaşıyor ve bunların genomunun belli bir yerinde mavi T harfi var. Ve
siz 10 kişilik, dizimde T yerine A olan kırmızı renkli bir aileyi alıp mavinin
ortasına koyuyorsunuz. Yüzlerce yıl gibi kısa bir süre içinde kırmızı, mavilerin
içine karışıyor ve mavinin ortası pembeleşerek yayılıyor ve mavinin rengi
hafifçe değişiyor. Bu tip yüz binlerce işarete bakıyorsunuz ve bir insanın
mavinin, kırmızının neresinde olduğunu bulabiliyorsunuz. Bu kadar. Yoksa
“Fransızlar binlerce senedir orada, Fransız genleri var” veya “Bu adamda çok
fazla Alman geni var, Almanya’dan geliyor olsa gerek’” diyemiyoruz.
'Irk kavramı biyoloji ve antropoloji için utanç verici’
- Dolayısıyla siz örneğin, daha Türk ve Alman gibi gruplara
da gelmeden önce beyaz ırk, sarı ırk, siyah ırk gibi öğretilerin de yanlış
olduğunu savunuyorsunuz?
Tamamen öyle.
- Biyolojide kullanıldığı için ders kitaplarına da ırk
kavramı geçti. Biyoloji bu kavramdan ne zaman vazgeçti?
Çok yakın zamanda vazgeçti. Bu biraz utanç verici
antropoloji ve biyoloji için. Bu benim uzmanlığım değil ama 1900'lerin ilk
zamanlarında dünyada hiçbir entelektüel yoktu ki ırkların varlığından şüphe
etsin. Bu İngiltere için de, Almanya, Türkiye için de geçerli. Siyahlar ve
beyazlar arasında o kadar kuvvet ayrılığı vardı ki üstüne yoksul, aptal gibi
saptamalar yapılıyordu. Fakat şimdi görüyoruz ki bu ayrımın gende bir temeli
yok. Hiç fark yok değil, ama çok küçük ayrımlara çok büyük anlamlar yüklenerek
yaratılmış değişiklikler.
‘Fiziksel farkların sebebi genetik de olabilir, çevre de’
- 1937’de Türkiye’de Atatürk’ün manevi kızı Afet İnan’ın
öncülüğünde “Türk milletinin ırksal tespiti” için araştırma yapılıyor ve
“Türklerin kafatası brakifesal, burun düz, gözler badem” benzeri saptamalar
yapılıyor. Bunlar sizin için gerçek olmayan fiziksel çıkarımlar mı?
Öncelikle şunu anlatmam gerekiyor. İnsan genomunu oluşturan
üç milyar harften bahsettik, bu ciltlerce kitap yapar. İki insanın genomları
arasındaki fark ortalama binde bir. Genetik çeşitlilik dediğim şey bu yüzde 0,1
noktasında. Üstüne üstlük insanlar arasında değişiklik gösteren bu yüzde 0,1’in
sadece yüzde 10’u insan toplulukları arasında fark gösteriyor. Yani Türkiye’den
veya Fransa’dan örnekleme yaparsak zaten insanların arasındaki genetik
değişikliklerin yüzde 90’ını görüyoruz. Bu hesapla ülkelerin arasındaki fark
ise genomun 10 binde birine tekabül ediyor. Biz de genetikçiler olarak bu
farklılıklara odaklanıyoruz sorduğumuz soruların niteliğinden dolayı. Genom çok
uzun olduğu için binde birin yüzde 10’u bile hala milyonlarca harf ediyor.
İnsanlar arasındaki genetik fark çok az ama bazı farklılıkları zorlayarak da
olsa görebiliyoruz.
Sorunuza gelince, evet, kafataslarını karşılaştırınca
varyasyonlar görüyorsunuz. Ama iki soru doğuyor: Bunların hangisi genetik,
hangisi çevresel koşullardan (mesela diyet veya iklim) kaynaklanıyor? Tam
cevabı bilmiyoruz. Örneğin, Doğu Anadolu’da kafa bağlama var bebeklerde ve
insanın kafatasının şeklini değiştiriyor, fakat bu şekil değişiminin hiç bir
genetik temeli yok. Özellikle Batı Avrupalılar buna çok sonra ayıyorlar. Veya
eksik diyet kemiklerin gelişimini kötü etkiliyor. Sosyal ekonomik durumun da
kemikler üzerine yaptığı önemli değişiklikler var. Ağır iş yapan insanlarda
bazı problemler oluyor. O yüzden bu varyasyonların sebeplerini ayrıştırmak çok
zor.
1930’larda dünyanın her yerinde ırklarla ilgili araştırma
yapılıyor. Bu neredeyse bir ulusal göreve dönüşüyor, çünkü siz yapmazsanız
başkaları sizin için yapıyor. Ki bundan bir süre sonra Almanya, Hitler vakası
gerçekleşiyor. O yüzden de referans gösterilen bu araştırmalar ne Atatürk ve
Afet İnan’ın özelinde yaşanan bir durum, ne de güncel. 50 sene sonra biz 21.
yüzyıl genetikçilerine de bakıp ne saçma önyargılar üzerinden araştırma
yapmışlar denilebilir. Fakat şimdi kimse şunların kafatası şöyleymiş gibi
1940’ların makaleleri üzerinden yol almıyor. Ayrıca, işin uzmanları Batı
Afrika’dan ve Çin’den gelen iki kafatasını ayırt edebilseler de “Bu da zeki,
bunun şu yetenekleri var” gibi özelliklerden bahsedemezler. Avrupalılar’a
kıyasla Türkler’in burnu dar diyebilirsiniz, ama bir sürü Türk var ki geniş
burunlu, bir sürü Avrupalı var ki küçük burunlu. Şahsen, burnun geniş olmasının
biyolojide neye karşılık geldiğini bilmiyorum.
‘Türklük de, Fransızlık, Ermenilik, Kürtlük gibi hayali
cemaat’
- Bir genetik antropolog olarak “Türk” gibi tanımlamalar
size ne ifade ediyor?
Benedict Anderson’ın terimiyle, Türklük de aynı Fransızlık,
Ermenilik, Kürtlük, Almanlık gibi “imagined community” (hayali cemaat). Bu
konuda Türkiye’de özellikle entelektüel elitlerin halkın üzerinden genel
ideolojik kavramlarla konuşması beni rahatsız ediyor. Köylerde yaptığım
söyleşilerde, birçok köylünün kendilerini Türklük’le, Orta Asya’dan gelmiş
olmakla tanımladıklarını görüyorum; bazı köylerde Kürtlük’ün, bazılarında
Alevilik’in önemli olması gibi. Bu bence son derece normal ve dünyanın her
yerinde görülen bir kültürel kimlik oluşumu. Bu tip oluşumlar hepimizin aidiyet
duygusu için önemli ve milliyetçilikle, ulusalcılıkla bence direkt alakası yok.
Ama entelektüel seviyeye çıktığımda 70 milyon için genellenmiş “Türk ırkı yok,
Kürtler binlerce yıldır burada, Türkler işgalci” veya “Kürtler dağ Türk’üdür”
gibi söylemlerle karşı karşıya kalıyorsunuz.
‘Ermeniler ve Türkler arasında genetik farklılık çıkmadı’
Ben garanti veriyorum ki, kimse Kürtler’den ve Türkler’den
DNA alıp “Siz farklısınız”ı kanıtlayamaz. Ne Kürt geni var, ne Fransız geni
var. Bütün toplumlar içinde her şey var. Zaten Ermeniler ve Türkler arasında
bir araştırma yapıldı. Ve genetik bir farklılık çıkmadı. Ama genetik farklılık
olmaması Türk veya Ermeni yoktur demek değildir. Ermenilere gidip “Siz
Türklerle aynısınız, Türksünüz” denemez. Çünkü kültürel olarak varlar. Ama Türk
milliyetçiliğine karşı argüman geliştirirken “Irklar gerçektir. Ermeni ırkı
vardır, ama Türklerin ırkı yoktur” demiş gibi oluyorsunuz. Benim profesyonel
düşüncem, ırk kavramını mümkün olduğu kadar siyasi söylemden uzak tutmak. Çünkü
benim kanaatime göre toplumları biyoloji üzerinden sınıflandırma hem hiçbir şey
üretmez, hem de bir sürü sorun çıkarır.
'50 nesildir Türk’üm, denilebilir mi?'
- Irk yok ama ırkçılık mı var?
Dünyada ırkçılık olduğu için biz bugün ırkı tartışıyoruz,
yani ırk kavramına mana veren ırkçılık. Spesifik bir örnek olarak Amerika’da
ırkçılık var. Ve bana, Amerika’daki akademik ırk tanımları ve ırksal çatışmalar
söylemi, Türkiye’nin elitine yansıyormuş gibi geliyor. Hâlbuki Amerika’nın
tarihinde köle ticareti var, bazı gruplar gelip uzun zaman izole kalıyorlar,
yerli Kızılderililer var vs. Köle ticareti için getirilen Batı Afrikalılar, pat
diye beyaz bir hegemonyanın altına konunca bir DNA alıp “Sen yüzde 60
Afrikalı’sın” denebiliyor o zaman ve bunun çok derin ve tartışılması gereken
sonuçları oluyor. Ama Türkiye’de ırkçılık var mı bilmiyorum, çünkü bunun için
önce kendini bilmek de gerekir. Türkiye’de “Ben 20 nesildir Kürt’üm”, “50
nesildir Türk’üm” denilebilir mi? Açıkçası ben kendim için söyleyemem.
'Kültür biyolojiyi geri plana atıyor'
- Prof. Yasin Aktay’ın “Türk ırkı yoktur” sözleri “Türk
yoktur” olarak da anlaşılabildi ve tepkilere yol açtı. Irk, milliyet gibi
birliktelik arayışlarının, gruplaşma arzusunun biyolojik bir temeli var mı?
Bir sürü teori var. Mesela, “Bebekler çok erkenden yüzleri,
yüzdeki değişiklikleri tanıyabiliyor, böylece devamında kendi gruplarını
ayrıştırabiliyor” diyenler var. Ama bunu verilere döktüğümüzde varyasyon çok
az. Akrabalarını tanıyabiliyorlar insanlar, bu yüzden belki de insan gibi
primat olan maymunların birbirini tanıması, ‘kim benim düşmanım’, ‘kiminle seks
yapabilirim’e biyolojik bir içgüdüyle verilen yanıtlar ideolojik bir manifesto
olarak ortaya çıkıyor. Kimbilir. Bunlar benim uzmanlık alanım değil. Fakat bu
noktada şunu rahatça söyleyebilirim. İnsanların kimlik oluşumunda kültür öyle
kuvvetli bir etken ki, biyolojiyi geri plana atıyor.
'Etnisite bir gerçek, ama biyolojik olarak anlamı yok’
- Etnisite, Turgut Özal’ın terimiyle soydaş, akrabalık/kan
bağı biyoloji için ne anlama geliyor?
Etnisite de biyolojik olarak hiçbir anlama gelmiyor.
Antropolog olduğum için söyleyebilirim ki, tamamen kültürel bir terim. Bu
gerçek olmadığı anlamına gelmiyor ama biyolojide öyle bir kavram yok. Gidip bir
kutup ayısı biyologuna “Sizin kutup ayınızın entisitesi ne” diye sorsam hiçbir
manası olmaz.
- Soy ve kan bağını nasıl tanımlıyorsunuz?
Aile ağaçları tabii anlamlı, bizim büyük sülale dediğimiz
şey önemli bir konsept. Bu akrabalık üzerinden insanların ilk toplulukları
oluşuyor. Benim çalışmalarıma göre de, Türkiye köylerini de oluşturan en önemli
etmen akrabalık. “Hepimiz akrabayız”dan sonra Kürtlük, Türklük gibi üst
tanımlar geliyor. Şehirlere, gecekondulara göç ederken bile sülale olarak
gidiliyor. Ama bu soydaşlığa tekabül ediyor mu, bilmiyorum. Biraz zorlasak
Türkiye’de belki 100 bin kişi büyüklüğünde büyük sülaleler ve o sülaleye mensup
insanlar arasında akrabalık ilişkileri bulunabilir ama bunu Türklük, Kürtlükle
açıklamak daha kültürel, politik bir durum.
Şöyle anlatayım; sizin genomunuz anne ve babanızdan geliyor.
İki tane olan herhangi bir kromozomuzunu, mesela beşinci kromozomunuzu ele
alalım. Sizin bu kromozomlarınızdan biri annenizin beşinci kromozomlarından
biri, diğeri babanızın. Ama baba ve annenizde de büyükbaba ve büyükanneden
gelen iki tane beşinci kromozom var. Yani, her defasında ikişer kromozom beşten
biri seçiliyor. Ayrıca mayoz denilen bir hikâye var, kromozomlar arası bir
alışveriş. Diyelim ki sizin beşinci kromozomlarınızdan birisi annenin
babasından geldi, mayozla bu kromozomunuzun üstünde büyükbabanızdan gelen bir
şeyler de oluyor. Yani sizin kromozomlarınız bütün atalarınızın küçük küçük
parçalarını taşıyan bir mozaiğe dönüşüyor. Bu yüzden da bir insana “Sen şusun”
demek yanlış, çünkü genomumuz üç milyar harften oluşan bir tarih kitabı. Biz de
bu tarih kitaplarının genetik varyasyonun olduğu yüzde 0,1’e bakarak iki şeyi
bulmaya çalışıyoruz; 1- Tarihsel demografik hareketleri. 2- Adaptasyonları;
yani neden bazı insanlar daha koyu renkli, neden bazıları daha açık renkli;
bazı insanlar neden daha uzun boylu vs. Bunun için genomun çeşitli yerlerindeki
varyasyonlara bakıyoruz.
İnsanların ten rengi neden farklı?
- Araştırmalarınız sonucunda adaptasyon ayağındaki ten
rengi, boy farkı, göz biçimi, burun büyüklüğü gibi farklılıklara bulduğunuz
yanıtlar ne? Bu farklılıkları coğrafya, gen gibi hangi temel dinamikler, hangi
oranlarda etkiliyor?
Bu çok ilginç bir soru. Hem de cevaplaması çok güç bir soru
bizim için. Bu konuda yapılan araştırmaların yapısı şöyle: Örneğin, ten rengini
alalım. Bu konuda yapılan çalışmalarda koyu renkli derisi olan bin insan ile
açık renkli derisi olan bin insanı karşılaştırıp, istatistik olarak farklı
yüzdelerde olan genetik işaret var mı diye soruluyor. Bu çalışmaların sonucunda
enteresan bazı gözlemler yapıldı. Ten rengi için konuşalım. Birinci gözlem, ten
renginin dilden, dinden bağımsız olarak Ekvator’a yakınlıkla açıklandığı ortaya
çıktı. Örneğin, birbirinden çok farklı Afrikalı grupların, Avustralya
yerlilerinin ve Güney Hindistanlılar’ın hep koyu renkli olması bir tesadüf değil.
Aynı şekilde, Kuzey Avrupalılar’ın açık renkli olması da bir tesadüf değil. Bu
arada şunu da belirteyeyim ki, açık tenli olmak insanlar için sonradan oluşan
bir durum ve de aslında önemli bir güneşten korunma kalkanı olan pigmentlerin
üretilmemesinden kaynaklanıyor. Bunun nedeni de muhtemelen kuzey ülkelerde çok
az olan ve D vitamini metobalizması için önemli olan güneş ışığının azlığı.
Dahası, yeni çalışmalar insanların atasal olan koyu rengin kaybolmasının birden
fazla nedeni olduğunu düşünüyorlar. İnsanların açık tenliliği, atasal
pigmentasyonu bozan değişik genetik varyasyonlar yüzünden olabiliyor. Yine
bizim, bir kelime oyunu yaparsak, siyah-beyaz olarak düşündüğümüz bir biyolojik
fenomen bile aslında karmaşık evrimsel yollar üzerinden oluşuyor. Tabii bir de
şunu söyleyeyim unutmadan; insanlığın çoğu Avrasya’da Ekvotar’a belli bir
uzaklıkta yaşadığı için ten renkleri de ne siyah, ne de beyaz.
İnsan Afrika’dan dünyaya nasıl yayıldı?
- Peki, ilk insan nereden geldi? Göç yolları hangileriydi?
Sizden bir DNA aldığımızda, diyelim ki üç milyar değil de 10
harften oluşuyor, bu 10 harfi dünyanın farklı yerlerindeki 100 kişiden alıp
karşılaştırıyoruz. Kiminde üç, kiminde iki harf değişik; bunları birbirine
bağlayıp bu genomların birbirine uzaklığını ölçüyoruz. Hemen ortaya çıkıyor ki
başka organizmalara kıyasla insanlar arasındaki uzaklık çok az. Ve birbirlerine
en uzak olan genomlar Afrika içinde, örneğin bir pigmeyle bir Kenyalı arasında
diğerlerine kıyasla baya bir fark var. Kürtler ve Türkler’i bırakın, sarı ırk
denilen Çinliler ile beyaz ırk denilen Batı Avrupalılar arasındaki farklılıklar
bile iki Afrikalı arasındaki farklılıklar karşısında küçük kalıyor.
Dolayısıyla, bir sülale ağacı yaptığımızda en uzun kökler hep aynı ortak ataya
gidiyor, Afrika’daki kalın dallara. Bu Afrika dallarından bir küçük dal çıkıyor
ve bu Avrasya gruplarını oluşturuyorlar.
150-200 bin yıl kadar önce Doğu Afrika’da modern insan
evrimleşiyor. Bu modern insanlar çok uzun süre Afrika içinde yayılıyorlar, 100-
150 bin sene kadar. Daha sonra Sahra Çölü’nü geçip Güney Afrika’ya ve Orta
Doğu’ya geliyorlar 50-60 bin sene önce. 30-40 bin sene önce de Avrupa ve doğuya
doğru yayılıyorlar. Kuzeye gidemiyorlar çünkü soğuk. Doğuya ve batıya yayılarak
Akdeniz Havzası’na veya Asya’da Hindistan, Filipinler, Vietnam’a gidiyorlar.
Hatta bir kısmı Avustralya’ya kadar gidiyor. Tarım işin içine girmeye başladığı
zaman da işler karışıyor. 10-12 bin sene önce Çatalhöyük, Göbeklitepe gibi
tarım merkezlerinden insanlar teknolojileri alarak yavaş yavaş yayılmışlar
Balkanlar üzerinden. Tarım inanılmaz bir demografik büyümeye neden oluyor.
Herkes oradan oraya gitmeye başlıyor, örneğin Avrasyalılar Afrika’ya geri
dönüyor. Muhtemelen bugünün Avrupa halkı, bir önceki göçe kıyasla bu aşamada
Anadolu ve Orta Doğu’dan gidenlerden daha çok etkileniyor. Gidenler, Orta
Doğu’nun genetik işaretlerini de beraberlerinde götürüyorlar, bazı genetik
işaretlerse yolda kayboluyor. İsveç ve İzlanda’daki toplulukların bu kadar
homojen olmalarının nedeni, çoğu işaretleri kaybetmeleri; karışık bir yerden
gelmelerine rağmen birbirlerinin neredeyse kuzeni olarak kalmalarına neden oluyor
uzaklıkları.
'Şempanze kuzenimiz, ortak bir atamız var'
- Soy ağacının insandan önceki aşamasında ne var? “Evrime
göre, insanın atası maymundur” görüşü ne kadar doğru?
Evrimsel olarak mevcut türler birbirinin atası değil.
Atalar, adı üstünde, zamanında varlarmış, göçüp gitmişler. Onların oğulları,
kızları vs. olarak devam ediyoruz. Bize en yakın kuzenimiz şempanze. Şempanze
ile bizim ortak bir atamız var.
- İnsanın şempanze ile ortak atası kim?
Bilmiyoruz, insanlar ile şempanzelerin ortak özellikleri
bulunan ama ikisinden de daha farklı bir yaratık. Bazı enteresan fosiller, bu
hayvan hakkında bir kısım bilgiler veriyor. Ama tam net bir fikrimiz yok.
Muhtemelen 6 milyon yıl önce yaşıyor. Devamında şempanze kendi yolunda gidiyor,
insan kendi yolunda adaptasyonlarını geçiriyor.
'Biyolojik olarak hayvanız'
- Evrime en çok insanın maymundan gelmesi argümanını baz
alarak karşı çıkan yaratılışçılar, şempanzelerin insanın kuzeni olmasını ne
kadar kabullenebilir?
Ben Amerika ve Türkiye’deki yaratılışçılar nasıl bu kadar
kısır düşünebiliyorlar anlamıyorum. Evrim o kadar fazla biyolojik varyasyonu o
kadar güzel ve kompleks biçimde açıklıyor ki ruhani bir hissiyat uyandıracak
kadar muazzam bir anlayış getiriyor. Bazı adaptasyonların nasıl olduğuna tanık
olduğunuzda inanamıyorsunuz, bir yunusla insanın elinin aynı yerden geldiğini,
balığa çok benzediği halde diğer memelilerle ortak yanı olduğunu anlamak bana
çok muazzam geliyor. Bunun üzerinden Tanrı’yı tanımak ona daha çok saygılı
olmak gibi geliyor bana. Ama benim haddime değil insanların inanışlarını nasıl
yaşayacaklarını söylemek. Yine de şunu unutmayalım, biz bir hayvanız. Bir
biyolog olarak çok açık ve net bir şekilde söyleyebilirim, şempanzeden daha
özel bir durumumuz yok. Evet, kültürümüz var, dilimiz var, teknolojik
üstünlüğümüz var. Ama biyolojik olarak beyin aynı beyin, göz aynı göz, kıl aynı
kıl, gen aynı gen. Hatta genler o kadar benziyor ki şu an bile bilmiyoruz
şempanzenin bizden neden bu kadar farklı olduğunu bazı konularda.
- İnsanı insan yapan genlerin neler olduğu bilinmiyor mu?
Bazılarını biliyoruz. Ama bazı önemli kısımlar o kadar
komplike ve bazı gen ile genomlar o kadar benziyor ki… Genomların yüzde iki üçü
protein üretiyor ve şempanzelerinkiyle neredeyse aynılar. Aynıysa fark neden oluyor
diye düşünüyorduk. Şimdi yeni yeni şöyle bir şey çıktı: Belki de o geri kalan 3
milyar harfte yüzde iki üçlük iş yapan bölümü düzenleyen bazı bölümler var ve o
yerler, aynı proteinleri değişik zamanlarda aktive edip, değişik zamanlarda
kapıyor. Benimki de dâhil olmak üzere çıkan birkaç makaleye göre, bu varsayım
bizi insan yapan bazı özellikleri açıklayabilir.
- Zekâdan önce bazı genlerin durma ve kalkma farkları mı
insanla şempanzeyi ayırt eden?
Bu zor bir soru çünkü bunu kemiklerle veya beyinle çalışan
bir antropologa sorarsanız “Tabii ki beyin en önemli şey” diyecek, ayak yapısı
ile çalışan birine sorarsanız “Tabii iki ayak üstünde yürümeye başlamamız en
önemli şey” der, bana sorarsanız ben de genetik değişiklikleri ön plana
koyarım. Ama bunlar bir paket. Hepsinin saat gibi beraber çalışması lazım. 6
milyon yıl içinde bir zaman ayağa kalkıyoruz. Bunun için de bütün iskelet
yapısının değişmesi lazım. Çünkü dengeyi kurmak, ona göre enerji sağlamak da
kolay değil. Mesela, insan olmayan maymunsuların ayaklarına gore bizim
ayaklarımız iki ayak üzerinde durmamızdan dolayı artan basıncı yaymamıza
yardımcı oluyor. Yoksa ayağımızı devamlı kırabiliriz. Tüm bu değişimer orkestra
gibi birlikte ilerlemeli. Mikro ve makro evrimi anlayabilmek bu yüzden de
önemli. Bazı bilim insanları da bu evrimlerin bağlantılarını anlamaya
çalışıyor.
Aslında evrime çok insan temelli bakıyoruz. Bizim
özelliğimiz büyük beyin olduğu için beyinle bu kadar ilgileniyoruz. Çita
olsaydık, hız/bacak üzerine odaklanabilirdik. Şu önemli, beynin oluşumu çok
uzun zaman insana bağlı olmadan büyüdü. İnsanların da dâhil olduğu bütün
primatlar diğer hayvanlara göre oldukça büyük beyinlere sahipler. Köpeklerden,
farelerden çok daha zeki primatlar. Bu hem geçmişte böyle olmayabilirdi, hem de
gelecekte böyle olacak diye bir zorunluluk yok. Bu evrimsel olarak bizim
şempanzelerden daha ileride olduğumuza da işaret etmiyor. Sadece bizim evrimsel
adaptasyonumuz için beyin gelişiminin önemli bir karakteristik olması.
'İnsan evrimi sürüyor, gelecekte ne olacağını bilmiyoruz'
- İnsan evriminin devamı için neler öngörülüyor?
İnsan evrimi devam ediyor. “Artık biz genç yaşta ölmüyoruz”
demek, evrim işine ara verdi demek değil. İnsanların kafasında doğal seçilim
şöyle oluyor sanki; kaplan üstüne atlıyor ölüyor, salak olanlar uçurumdan
düşüyor. Geride kalanlar yola devam ediyor. Hâlbuki durum biraz daha nüanslı.
Örneğin, diyelim ki sizin doğurganlığınız çok fazla ve tabiri caizse
çocuklarınız nur topu gibi doğuyor. Çok iyi yetişiyor, bağışıklık sistemi
güçleniyor, daha iyi yaşıyor. Benimkilerse kötü yetişiyor, hastalıklara yakalanıyor.
Benim sülale ortalama iki çocuk yapıyor, sizinki üç. Yüz nesil sonra insan
popülasyonunda muhtemelen sizin genlerinizi taşıyan insanlardan daha çok
olacak, çünkü logaritmik olarak DNA’larınız daha fazla yayılacak.
- Dolayısıyla Erdoğan’ın üç çocuk tavsiyesi ileriye dönük
bir sonuç verebilir mi?
Bir bildiği var herhalde. Şaka bir yana, bu tip evrimsel
gelişmeler milyonlarca yıl içinde oluyor. Yani Erdoğan’ın evrimsel bir amacı
varsa bunu on binlerce nesil devam ettirmesi lazım. Ama demeye çalıştığım şu:
Geleceğe dair ne olacağını bilemiyoruz. Mesela, şu olabilir filmlerde de
işlenen bir teoriye göre, hızlı yayılan ve ölümcül bir virüs gelecek ve
insanların beşte biri gidecek. O virüse bağışıklığı olanlar kalacak, diğerleri
gidecek. O varyasyonlar yok olmuş olacak. Veya bir ihtimale göre, bir milyon
sene daha hala hayatta kalmayı becerebilirsek ve uzaya çıkarsak orada daha ağır
bir gezegende yaşamaya başlayan çocuklar daha kaslı olacak neandertaller gibi.
Yani seçenekler çok ve ne olacağını bilemiyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.