Murat Bebiroğlu
Son yıllarda bazı Ermeni gruplar tarafından gündeme taşınan,
can korkusuyla, kılıç zoruyla Müslümanlaşan, Müslümanlaştırılan Ermenilere,
Müslüman Ermeni denmesi çok rahatsız edici.
Rahatsızlığın nedeni, bu gruplara Müslümanlaştırılan ya da Müslüman olmak
zorunda kalan Ermeniler deneceğine, sanki bu insanlar isteyerek ve seçerek
Müslüman olmuş gibi Müslüman Ermeniler denmesi. Bu gruplara Müslüman Ermeni
deyip geçmek, -1915 dahil- acıları yok saymak, küçümsemek, görmezden gelmek ve
olayı gönüllü din değiştirmeye indirgemek gibi geliyor bana... Önce bir noktayı
açıkça belirlemek gerekiyor. Nasıl "ben Ermeni'yim" diyene kimse,
Ermeni değilsin deme hakkına sahip değilse, aynı şekilde Ben Müslüman
Ermeni'yim diyene de kimse 'değilsin' diyemez.
***
Değerli Okurlar,
Bir kaç ay önce başladığım bu yazıya, bir süre ara verdim.
Konuyla ilgili kişisel görüşlerimi sizlere iletmeye çalışacağım. Uzun bir yazı
oldu bu yüzden yazıyı iki bölümde yayımlamaya karar verdim. Bu uzun yazıyı
okumak zahmetine katlanan bütün okurlara çok teşekkür ederim.
Murat Bebiroğlu
Son yıllarda bazı Ermeni gruplar tarafından gündeme taşınan,
can korkusuyla, kılıç zoruyla Müslümanlaşan, Müslümanlaştırılan Ermenilere,
Müslüman Ermeni denmesi çok rahatsız edici.
Rahatsızlığın nedeni, bu gruplara Müslümanlaştırılan ya da Müslüman olmak
zorunda kalan Ermeniler deneceğine, sanki bu insanlar isteyerek ve seçerek
Müslüman olmuş gibi Müslüman Ermeniler denmesi. Bu gruplara Müslüman Ermeni
deyip geçmek, -1915 dahil- acıları yok saymak, küçümsemek, görmezden gelmek ve
olayı gönüllü din değiştirmeye indirgemek gibi geliyor bana. Bu da birlerinin
bilerek ya da bilmeden bu olayları, eşi az bulunan trajedileri normalleştirmek,
sıradanlaştırmak istediği izlenimini veriyor. Önce bir noktayı açıkça
belirlemek gerekiyor. Nasıl "ben Ermeni'yim" diyene kimse, Ermeni
değilsin deme hakkına sahip değilse, aynı şekilde Ben Müslüman Ermeni'yim
diyene de kimse 'değilsin' diyemez.
Bazı Ermeniler ve liberal Türkler tarafından ileri sürülen,
toplumun çoğunluğunun Müslümanlaştırılmış Ermeni olmadığı iddiasında olduğu,
Müslüman Ermeni konusunun tabu ya da yasak olduğu iddiaları ise, konuyu gündeme
getirenlerin kendilerini önemseme gayreti değilse, bilgi eksikliği olsa gerek.
Müslümanlaştırılmış Ermeni yoktur diyen olmadığı gibi, vardır diyenler
yıllardır yazıp çiziyor. Patrik Genel Vekili Başepiskopos Aram Ateşyan bile
ailesinin yarısının Müslümanlaştığını defalarca söyledi. Yıllardan beri gazeteci
yazar Mehmet Şevket Eygi, "Kripto Ermenilerden" söz eder. Eski Tarih
Kurumu başkanı Halaçoğlu, Müslüman Ermenileri ev ev belirlediğini söylüyordu.
Eski bir bakan olan yazar Hasan Celal Güzel de aynı iddiada olanlardan[i]. Daha pek çok örnek verilebilir. Tabu ve yasak
konusuna gelince, bu güne kadar Müslüman ya da Müslümanlaştırılmış Ermenilerden
söz ettiği için dava açılan ya da ceza alan olmadığı gibi toplumdan dışlanan da
yoktur. Türkiye Ermenileri bu konudan doğal olarak uzak duruyorlar, bunun tabu ile, yasak ve korku ile ilgisi
yok. Toplum, kilisesini, okullarını,
hastanesini yaşatma, kendi varlığını sürdürme derdine düşmüştür.
Hıristiyan Ermenilerin sorunlarını çözemeyen cemaatin, cemaatle tamamen
ilgisini kesmiş Müslümanlaşmış Ermenilerle uğraşması, akademik bir araştırma
amacı taşımıyorsa, olsa olsa meşhur olma amaçlı anlamsız bir gösteri ve yaranma
gayreti olur. Kaldı ki, gizlenen, dönme olarak anılmak istemeyen grupları afişe
etmek ne etik olur, ne de yarar sağlar.
Diğer yandan liberallerimiz, entelektüellerimiz Müslümanlaştırılmış Ermeni konusunu sanırım geç fark etti.Tabi konuyla ilgilenecek zengin, güçlü vakıf ve derneklerin varlığı da hem ilgiyi artırmış hem de ciddi araştırmaların yolunu açmış olabilir. Tabu olan, yasak olan Müslüman Ermenilerin varlığını söylemek, yazmak değil, -olsa olsa- 1915 katliam ve tehcirinin soykırım olduğunu ve Müslümanlaştırılan Ermenilerin soykırımın kanıtı olduğunu söylenmesidir.
Diğer yandan liberallerimiz, entelektüellerimiz Müslümanlaştırılmış Ermeni konusunu sanırım geç fark etti.Tabi konuyla ilgilenecek zengin, güçlü vakıf ve derneklerin varlığı da hem ilgiyi artırmış hem de ciddi araştırmaların yolunu açmış olabilir. Tabu olan, yasak olan Müslüman Ermenilerin varlığını söylemek, yazmak değil, -olsa olsa- 1915 katliam ve tehcirinin soykırım olduğunu ve Müslümanlaştırılan Ermenilerin soykırımın kanıtı olduğunu söylenmesidir.
Bir noktayı tekrar açıkça belirtelim, nasıl "ben Ermeni'yim" diyene kimse,
Ermeni değilsin deme hakkına sahip değilse, aynı şekilde Ben Müslüman
Ermeni'yim diyene de kimse değilsin diyemez.
"BM İnsan Hakları
Komitesinin yorumuna ve Ulusal Azınlıkların Korunması Çerçeve Sözleşmesine göre
bireyler bir azınlık grubunun üyesi olmaya zorlanamazlar. Bu yorum çok
kültürlülüğü ve bireyin kendi kimliğini seçme haklarını temel almaktadır.
Gerçekten de, demokratik bir toplumda birey, kendisini bir azınlık grubunun
parçası olarak görüp, o grubun kültürünü devam ettirme hakkına ve bunu talep
etme yetkisine sahip olduğu gibi, deyim yerinde ise, 'asimile olma' hakkına da
sahiptir."[ii] Sonuç olarak bireyler toplumsal
kimliklerini özgürce seçer ve belirlerler.
Azınlıkları çoğunluktan ayıran, etnik kökeni, dili, dini,
kültürü ve gelenekleridir. Müslüman ülkelerde Ermeni azınlığı çoğunluktan ayıran en
temel özellik ise dinidir. Dilini, dinini, geleneklerini kaybetmiş gruplar ancak etnik
kökenine dayanarak Ermeni olduğunu iddia edebilir. Kimsenin DNA'sına, kanına
bakarak, ırkçı bir yaklaşımla etnik köken belirlenemeyeceğine göre, beyan esas
alınacaktır.
Deniyor ki, "Din başka millet başka. Ateist Ermeni oluyor da, Müslüman Ermeni neden olmuyor?" Eğer bazı gruplar toplumsal kişiliğini 'Müslüman Ermeni' olarak tanımlıyorsa, Müslüman Ermeni olmaz demek anlamsız olur. Ancak Türk'ün Müslümanlıkla özdeşleşmesi gibi, Ermeniler, özellikle de Müslüman ülkelerde yaşayan Ermeniler de kilisesiyle ve diniyle özdeşleşmiş, bütünleşmiştir. Bu nedenle de Müslüman Ermeni farklı bir cemaat farklı bir grup oluşturur. Toplumsal kimliği, içinde bulunduğu topluma, bölgeye göre de değerlendirmek gerekir. Türkiye'de bir Türk Hıristiyan olsa Türklükten kopmuş olmaz, ancak Almanya'da Hıristiyan olan bir Türk, büyük ihtimalle Türk kimliğini de yitirir ve toplumdan kopar. Yine Ermenistan'da bir Ermeni Müslüman olsa büyük ihtimalle toplumdan kopmaz. ABD'de ya da Avrupa'da bir Ermeni Müslüman olursa ne olur kestiremem. Ancak Türkiye gibi Müslüman ülkelerdeki azınlık olarak yaşayan Ermeniler için ise dinden ayrılmak kendi Ermeni toplumsal kimliğinden de ayrılmak anlamına gelir. Çünkü, Ermeni'yi çoğunluktan ayıran en önemli, hatta tek özellik dini ve dini gelenekleridir. Türkleştirme serüveni aynı zamanda Müslümanlaştırma serüvenidir. Müslümanlaşan Ermeni'ye dönme denir, ben Türküm diyen Hıristiyan Ermeni'ye kimse dönme demez.
Deniyor ki, "Din başka millet başka. Ateist Ermeni oluyor da, Müslüman Ermeni neden olmuyor?" Eğer bazı gruplar toplumsal kişiliğini 'Müslüman Ermeni' olarak tanımlıyorsa, Müslüman Ermeni olmaz demek anlamsız olur. Ancak Türk'ün Müslümanlıkla özdeşleşmesi gibi, Ermeniler, özellikle de Müslüman ülkelerde yaşayan Ermeniler de kilisesiyle ve diniyle özdeşleşmiş, bütünleşmiştir. Bu nedenle de Müslüman Ermeni farklı bir cemaat farklı bir grup oluşturur. Toplumsal kimliği, içinde bulunduğu topluma, bölgeye göre de değerlendirmek gerekir. Türkiye'de bir Türk Hıristiyan olsa Türklükten kopmuş olmaz, ancak Almanya'da Hıristiyan olan bir Türk, büyük ihtimalle Türk kimliğini de yitirir ve toplumdan kopar. Yine Ermenistan'da bir Ermeni Müslüman olsa büyük ihtimalle toplumdan kopmaz. ABD'de ya da Avrupa'da bir Ermeni Müslüman olursa ne olur kestiremem. Ancak Türkiye gibi Müslüman ülkelerdeki azınlık olarak yaşayan Ermeniler için ise dinden ayrılmak kendi Ermeni toplumsal kimliğinden de ayrılmak anlamına gelir. Çünkü, Ermeni'yi çoğunluktan ayıran en önemli, hatta tek özellik dini ve dini gelenekleridir. Türkleştirme serüveni aynı zamanda Müslümanlaştırma serüvenidir. Müslümanlaşan Ermeni'ye dönme denir, ben Türküm diyen Hıristiyan Ermeni'ye kimse dönme demez.
Ne gariptir ki bazı liberal ve solcu yazarlar bizi Müslüman
olan Ermenileri içimize almadığımız için suçluyorlar. Biz kimiz, onları tanıtıp
ortaya çıkaranlar, onlar için araştırma yaptıranlar, onların sözcülüğünü
yapanların çoğu Ermeni değil mi? Kim engelliyor, onların Müslüman Ermenileri
aralarına almalarını? İstenen kız alıp
kız vermekse, sanırım yakında o da olur, acele etmeye gerek yok. Modernizmi,
laikliği, sosyalizmi din karşıtlığı olarak, dini halkın afyonu olarak
görenlerin din farkını önemsemeleri beklenemez.
Müslümanlaştırılan Ermenilere, Ermenilerin "dinimizi
terk eden alçaklar" gözüyle baktığımız da yeni uydurulmuş bir masal olsa gerek[iii].
Hıristiyan Ermeniler bırakalım bu insanları, suçlamayı, kınamayı olsa olsa bu
insanlar için üzülürler.
Sosyolog ve araştırmacı Manuel Castells, Kimliğin Gücü
isimli eserinin "Devletsiz milletler: Katalunya" başlıklı bölümünde şöyle
diyor:"Katalan kimliğinin tanımlanmasında dil neden bu denli önemlidir?
Bunun sebeplerinden biri tarihseldir: Dil yüzyıllarca, baskı altına
alınmadıkları sürece demokratik öz yönetim kurumlarına sahip olmanın yanı sıra
Katalan olmanın ayırt edici bir işareti olagelmiştir. Katalan milliyetçiler,
Katalunya'da yaşayan ve çalışan herkesi Katalan olarak tanımlamasalar da,
'Katalan olmayı isteyen' diye de eklerler. 'Olmayı isteme' nin işareti ise dili
konuşmak ya da konuşmaya çalışmaktır. (Aslında 'konuşmaya çalışmak' daha da
iyidir, çünkü Katalan olmayı istemenin gerçek işaretidir... Başka bir sebep ise
siyasaldır: Katalan nüfusunun ülkesel bağımsızlığa başvurmaksızın
genişlemesinin ve çoğalmasının en kolay yolu budur. Zira ülkesel bağımsızlık
arayışına girmek , İspanyol devletinin toprak bütünlüğüyle çatışmak anlamına
gelecektir."[iv]
Yukarıdaki tanımda dilin yerine dini koyarsak, neredeyse
Türkiye topraklarında yaşayan Ermenileri tanımlamış oluruz. Devletsiz Ermeni
topluluğu asırlarca dini olarak örgütlenmiş, taşrayı merkeze bağlayan daima
kilise ve din adamları olmuştur. Çoğu zaman yasaklamalar, korkutmalar ya da
entegrasyon nedeniyle dilini kaybeden toplumu ancak din bir arada tutan tutkal
olmuştur. Dindar olmasa bile vaftiz olan kilisede evlenen ve kiliseden cenazesi
kaldırılan herkes toplumun parçası olmuştur.
Yaşadığı şehirde kilisesi ve din adamı olmayan ve Ermenice bilmediği halde hiç bir menfaat gözetmeden kilisede
vaftiz olan kişiler de haklı olarak çoğunluğun gözünde daha da iyidirler.
Ateiste gelince,Türkiyeli Ermenilerin ateistlerinin de büyük
bölümü dinin Ermeni toplumu için önemini bildiklerinden kilisesine saygılıdır. Vaftiz
olur, çocuğunu vaftiz ettirir, düğününü kilisede yapar ve cenazesi kiliseden
kalkar. Bunların bir bölümü de menfaati gereği cemaatten yararlandığı,
cemaatten geçindiği için dine saygılı görünür.
Mevcut yasa ve geleneklere göre Türkiye Ermeni toplumu dini
bir topluluk yani cemaattir. Bunun doğal sonucu olarak da Cemaatin
varlıklarından, kilisesinden, okullarından, vakıflarından yararlanmak için de
cemaat mensubu olmak gerekir. Bu mensubiyetin en önemli kanıtı ise kimliğinde
Hıristiyan yazması ve vaftiz belgesine sahip olmasıdır. Eğer can korkusuyla
Müslümanlaşan ya da kılıç zoruyla Müslümanlaştırılan Ermeniler, kimliklerine
Hıristiyan yazdırıp kilisemizde vaftiz olurlarsa elbette Hıristiyan Ermeni
cemaatinin saygın bir ferdi olur ve tüm haklardan yararlanır.
NEDEN BU GÜN?
Bu gün Müslümanlaştırılmış Ermeniler konusunda geldiğimiz
noktada, bazı sorulara cevap bulmak gerekir. Tabi, amacım komplo teorileri
üretmek ya da komplo teorilerine yer vermek değil. Ancak can korkusuyla, kılıç
zoruyla da olsa Müslümanlaşmış ve en az dört nesil Müslüman olarak yaşamış, dilini,
dinini ve kültürünü, geleneklerini unutmuş, hatta onları yaşatmak için gayret
göstermemiş bir grup, bu gün neden Ermeni olduğunu gündeme getirmek ister? Hele
şaraptan dönme sirke keskin olur ata sözüne uygun olarak, hak dinini bulduk
diyen, hacca giden, namazında niyazında, Müslümanlardan kız alıp veren bir
Müslümanlaştırılmış Ermeni neden birden ortaya çıksın. Eğer bazı yazarların ve
akademisyenlerin iddia ettiği gibi, Müslüman görünümü altında gizli gizli
Hıristiyan olarak yaşayan, kendi arasında evlenen, kripto Ermeni denilen gizli
Ermeniler varsa onların bu gün asıllarına dönmek ve bu ıstıraba son vermek
istemeleri anlaşılabilir. Yine Müslüman olarak yaşadığı halde aslına dönmek
isteyenler de belli ölçüde kabul edilebilir.
Müslümanlaşmış ve Müslüman olarak yaşamaya kararlı bazı
grupların durup dururken ortaya çıkmalarında bazı çevrelerin etkisi var mı?
Yoksa kendiliğinden bilmediğimiz bir nedenle kimliklerini ortaya çıkarmak mı istediler? Eğer ölüm korkusu kalktığı için dersek, bu
doğru olmaz. Neredeyse 80 yıldan beri böyle açık bir korku yok. Eğer Cumhuriyet
döneminde de Ermeniler sevilen ve istenen halklardan olmadığı için ortaya
çıkmamışlar diyorsak, bu gün bu konuda özellikle çoğunluğun zihniyetinin,
paradigmanın değiştiğini söylemek zor. Son günlerde yapılan bir araştırmada
Hıristiyan komşu istemeyenlerin oranı %63.[v] Son on yılda görülen önemli iyileştirmeler
bir paradigma değişikliği gibi görünse de bunun önemli bölümünün sadece
başbakandan ve yakın çevresinden kaynaklandığını söylemek yanlış olmaz
Gizli ya da kripto Ermeniler konusunda pek çok sayı uçuşuyor
ama ben bu konuda çok iyimser değilim. Unutmayalım ki haklarında yüzlerce
kitap, binlerce makale yazılan Türkiye Sebetayistlerden
Yahudiliğe dönmek isteyenlerin sayısı son elli yılda sadece -yanılmıyorsam- iki
kişidir. Komplo teorilerinden geçilmiyor, sağcısı, solcusu bu konuda teori
üretiyor. Üzerinde her hangi bir baskı olmayan insanlar neden gizli gizli
Museviliği sürdürsün?
Komplo teorisyenlerini bir yana bırakırsak
Müslümanlaştırılmış Ermenilerin büyük bölümünün gizli Ermeni olarak yaşadığı
iddiası pek gerçekçi görünmüyor. Diğer taraftan biz hak dinini bulduk diyen
Müslümanlaşmış Ermeni'nin toplumun Ermeni'ye hele Ermeni dönmesine bakışını
bildiği halde biz Müslüman Ermeni'yiz demeleri için haklı nedenler bulmak
gerekiyor. Tekrar atalarının dinine dönmek isteyenlerin risk almaları
anlaşılabilir. Ancak Müslüman olarak yaşamaya devam etmek isteyen dört nesil
gizlenmiş Müslüman Ermeni neden risk alsın? Neden kendisinin ve çocuklarının
hayatını zorlaştırsın? Hele büyük bölümü şehirleşmemiş aşiret olarak yaşayan
insanlardan durup dururken, etnik kaygılarla ben Ermeni dönmesiyim demesi çok
zor.
O zaman nasıl bir beklenti, bu insanların biz Müslüman
olarak yaşayan ve Müslüman olarak yaşamaya devam edecek olan Ermeni
dönmeleriyiz demesine neden olabilir. Bu konuda elde ciddi araştırmalar yok.
Ancak sadece bazı tahminlerde bulunmak mümkün. Bu insanlar, Ermenilerin el
konan mal varlıklarının iade edildiğini duyunca, hem ellerindekileri
kaybetmemek hem de kaybedilen diğer varlıklara sahip çıkmak için, biz de
Ermeni'yiz ya da bizim ulusal basının deyimi ile Ermeni asıllıyız diyebilirler.
Türkiye Ermeni cemaatinin sahip olduğu varlıklardan yararlanmak amacıyla biz de
Ermeni'yiz demeleri mümkün. Hele Müslüman Ermeni neden olmasın diyen güçlü ve
zengin vakıf ve dernekler varken bu beklenti normal olur. Öyle ya herkes Ermeni
olduğuna göre, dini toplum olduğu dikkate alınmadan pay istemesi doğal görülebilir. Son olarak da, etkin, güçlü
medyanın, zengin vakıf ve derneklerin desteklemesi ile güçlü sözcülere sahip
olurken, bir yandan bu grupların önderlerine şan ve şöhret sağlaması da Ermeni
asıllıyız demelerinin nedeni olabilir.
(DEVAM EDECEK)
Murat Bebiroğlu
murat.bebir@gmail.com
Ocak 2014
[iv] Kimliğin Gücü Cilt II-Manuel Castells- Çevr. Ebru
Kılıç- Bilgi Üniversitesi Yayınları 2006- Sayfa:69
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.