Sait Çetinoğlu
*
Mustafa Karasu’nun, Lenin’i hakem tayin ederek sol jargon ile Türk Solunun yenilgisini Taner Akçam’a yıkmak için eski defterleri de karıştırmaya çalışması vahim bir durumu ve gelişmeyi işaret eder. Burada önemli olan; Karasu’nun, Taner Akçam’ın da elinde kalem olduğunu, kendisinde silah olduğunu unuttuğudur... Son günlerde İsmail Beşikçi’ye yönelik Ferda Çetin’den başlayan yazılarla tehlikeli bir tırmanışa geçtiğimiz gerçeğiyle karşı karşıyayız. Burada sonra söyleyeceğim sözü baştan söylemekte bir sakınca görmüyorum: Elinde silahı olan, silahına da sözlerine de dikkat etmelidir! Silahı olanların sözcülüğüne soyunanlar da buna dâhildir. Bu yeni tırmanış sürecinin tartışılmamasını isteyen çevreler, İsmail hoca da diğerleri de kendini savunacak güçtedirler biz olaya müdahil olmayalım mealindeki anlayışa düşmememiz gerekir; zira apaçık ortadaki asimetrik bir durum gözden kaçırılıyor. İsmail Beşikçi’nin elinde sadece kalem olduğu unutulmamalıdır. Bu bakımdan suskunluk taraf olmayı işaret eder.
***
Mustafa Karasu’nun, Lenin’i hakem tayin ederek sol jargon ile Türk Solunun
yenilgisini Taner Akçam’a yıkmak için eski defterleri de karıştırmaya çalışması
vahim bir durumu ve gelişmeyi işaret eder. Burada önemli olan; Karasu’nun,
Taner Akçam’ın da elinde kalem olduğunu, kendisinde silah olduğunu unuttuğudur.
Demokrasinin güvencesinin kendisi de eylemleri ve söylemleriyle demokratik
olmalı ve bir hegemonya dayatmamalıdır
Son
günlerde İsmail Beşikçi’ye yönelik Ferda Çetin’den başlayan yazılarla tehlikeli
bir tırmanışa geçtiğimiz gerçeğiyle karşı karşıyayız. Burada sonra söyleyeceğim
sözü baştan söylemekte bir sakınca görmüyorum:
Elinde
silahı olan, silahına da sözlerine de dikkat etmelidir! Silahı olanların
sözcülüğüne soyunanlar da buna dâhildir. Bu yeni tırmanış sürecinin
tartışılmamasını isteyen çevreler, İsmail hoca da diğerleri de kendini savunacak
güçtedirler biz olaya müdahil olmayalım mealindeki anlayışa düşmememiz gerekir;
zira apaçık ortadaki asimetrik bir durum gözden kaçırılıyor. İsmail Beşikçi’nin
elinde sadece kalem olduğu unutulmamalıdır. Bu bakımdan suskunluk taraf olmayı
işaret eder.
Diğer
bir gelişme de PKK Eşbaşkanı Bese Hozat’ın demokrasi ve barışın önündeki
engelin “Anadolu çıkışlı” tarihsel topraklarından kazınan halkların lobisinin
olduğu açıklamaları ile PKK yöneticilerinden Rıza Altun’un bu açıklamalara açık
desteğiyle başlayan gelişmelerdir.
KCK
Yürütme Konseyi üyesi Mustafa Karasu, Bese Hozat ve PKK yöneticilerince yapılan
açıklamaları, Besê arkadaşın bir cümlesi üzerinden bu harekete, bu halka
saldırmak amiyane deyimle gerçekten ayıptır sözleriyle değerlendirip,
eleştirileri halka saldırı olarak niteleyen ağabey edasıyla açıklamalar için
Bunda ne var? mealinde sorunlu sözleri ile PKK yeni bir tartışma yaratarak
konuyu tırmandırmaktadır. [B]u coğrafyada demokrasinin dinamiği Kürtlerdir.
Kürtlerin mücadelesi Ortadoğu’yu demokratikleştirecektir, özgürleştirecektir,
anlayışıyla PKK yöneticilerinin özgürlükler açısından kendilerini garanti
göstermesi ile kendisinden garanti belgesi istenen esnafın Garanti benim! sözü
arasında bir fark yoktur.
Tartışmalar
ile ilgili olarak Öcalan’dan Ermeni Halkı’na bir mektup geleceği söylenirken
bugüne kadar böyle bir mektup gelmemiştir. +1 TV kanalındaki Can Dündar’ın
Canlı Gaste’sindeki Şubat 2013 görüşme tutanaklarıyla paralellik arz eden
Öcalan haberini hakem olarak okumayı önererek, Öcalan’ı koşulları gereği
değerlendirme dışı bırakıyoruz. Ancak tutsak olmayanların daha dikkatli bir dil
kullanmaları, istenir bir durumdur. Burada yeri gelmişken bir noktanın daha
altının çizilmesi gerekir: Demokrasinin güvencesinin kendisi de eylemleri ve
söylemleriyle demokratik olmalı ve bir hegemonya dayatmamalıdır diyerek, bir
parantez açalım: Sorunun çözümünü o kadar belirsiz geleceğe de taşımadan pratik
bir öneri yapmanın da tam zamanıdır: Süryanilere ait Mor Avgin Manastırı’nın
topraklarını işgal edenlerin bu işgaline son vermelerini, Süryani Şemun
Akcan’ın Kızıltepe’de işgal edilen ve yarım asrı geçen adalet arayışı
mücadelesine destek verilmesi, sonuncusu Viranşehir’de Milli aşiretince
toprakları işgal edilen Arşak Bağdasaryan namı diğer Sait Yünkes’in adalet
ararken Viranşehir’de katledilen oğlu Orhan Yünkes’in adalet arayışına destek
olunması bir samimiyet göstergesi olarak okunabilirdi. Bunlar çok uzağa
gitmeden bugün yapılacak jestlerdir, diyerek parantezi kapatalım.
Bu
gelişmeleri değerlendiren Taner Akçam, AGOS’ta yayımlanan uzun mülakatında PKK,
KCK ve Öcalan değerlendirmelerinin yanında Karasu’nun açıklamasındaki sorunlu
sözlerine de işaret eder:
Akçam,
“Karasu’nun açıklamasıyla ilgili üç hususun altını çizmek istiyorum. Birincisi,
gelinen noktada KCK’nın resmi bir açıklama yapması ihtiyacı doğmuştur.
İkincisi, Karasu, Hozat’ı eleştirenleri ‘PKK ve Kürt düşmanı olmak’la
suçlayarak, eleştiri yapanı ‘düşman’ olarak tanımlıyor. PKK veya KCK'nın,
eleştirilmeyi öğrenmesi gerekir ama bundan umutlu değilim. Üçüncüsü, Hıristiyan
toplulukların adalet arayışları, Kürtlerin özgürlük sorununun alt bir unsuru
olarak ele alınıyor. Özetle söylenen; Kürtler özgür olursa, Hıristiyanların
sorunları da çözülecektir! Oysa özgürlük ve adalete ilişkin sorunlar
birbirlerinden ayrıdırlar. Kürtler özledikleri özgürlüğe kavuşsalar bile,
Ermenilerin, Süryanilerin adalete ilişkin sorunları çözülmeyebilir” sözleriyle
önemli bir noktaya değinmiştir. Geçmişteki Devrimle Kürt Sorunu da çözülecektir!
anlayışı arasında bir fark yoktur. Karasu ve arkadaşları her daim ısıtıp Türk
Solunun önüne koydukları o anlayışa fırsat bulduklarında neden feveran
etmektedirler..
Taner
Akçam’ın mülakatındaki dostça eleştiri ve değerlendirmeleri Karasu tarafından
düşmanca algılanmıştır. “Kürtler arası parçalanmışlık yaratmak ve demokrasi
güçlerinin Kürt halkının Özgürlük Mücadelesine verdiği desteğin önüne geçmek,
Kürt Özgürlük Hareketi’ne karşı yürütülen en temel psikolojik savaş yöntemi
olarak devreye sokulmuş bulunmaktadır” değerlendirmesiyle en hafif ifade ile
söylersek; bu süreçte eleştirinin istenmediğinin açık işareti olarak
anlaşılmasının altı çizilmektedir.
Ancak
Karasu’nun, bununla da yetinmeyip Lenin’i hakem tayin ederek sol jargon ile
Türk Solunun yenilgisini Taner Akçam’a yıkmak için eski defterleri de
karıştırmaya çalışması daha da vahim bir durumu ve gelişmeyi işaret eder.
Burada önemli olan; Karasu’nun, Taner Akçam’ın da elinde kalem olduğunu,
kendisinde silah olduğunu unuttuğudur.
Günlerdir
bu kadar komplo teorilerinin havada uçuştuğu Bese Hozat’ın sözleriyle başlayan
süreçte akılda tutulması gereken önemli birkaç noktaya son olarak değinmek ve
bu noktaları gözden kaçırmamak gerekmektedir: Birinci nokta, silahlı bir
örgütün eli silahlı liderinin, eli kalem tutan ve söyleyecek sözü olan Sevan
Nişanyan adlı evladının da cezaevinde tutulduğu bir halkın suçlandığı ve hedef
tahtasına konduğu unutulmamalıdır. İkinci nokta da Soykırım’ın yüzüncü yılına
yaklaşmış bulunduğumuzdur.
Bunların
daha iyi anlaşılması için Öcalan’ın 2013 Newroz’undaki uzun konuşmasında, İslam
kardeşliği söylemi ve ümmete yaptığı vurgu ile Hıristiyanları dışlayan Hamidi,
birlik ve selamet projesini çağrıştıran söylemini bir kere daha dikkatli okumak
gereklidir.
Komplo
teorilerine katkı sunarak bu söylemi, Hıristiyanların bu coğrafyada (Ortadoğu/
Yakındoğu) geleceğinin olmadığı, 2015’e karşı startın buradan verildiği
şeklinde okumak da mümkündür.
cetinoglus@gmail.com
http://taraf.com.tr/haber/elinde-silahi-olan-silahina-da-sozlerine-de.htm
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.