Buraya kadarı yazının kolay kısmıydı. Zor kısmı “azınlık
üyesi” olan benim hoşnutsuzluğumla
ilgili. Azınlıkların günlük yaşamlarını olumlu yönde etkileyen adımlar iyi bir
şey tabii, zaten alan memnun veren memnun.
Sorun olarak bu tür alanları gören azınlık üyelerinin mutlu hissetmeleri
de sevindirici. Ama ben azınlık sorunumu farklı yaşadım. Vakıf malları beni pek
meşgul etmedi, ne ibadet yerleri ne de kimin kimi ziyaret edeceği. Kimseden
özür talebim de olmadı. Benim derdim modernitenin bir ilkesiyle ilgiliydi; eşit
yurttaş olmak istemiştim. Ve belki daha önemlisi demokratik bir ortamda eşit
yurttaş olmak. Zaten eşitlik ancak demokratik ortamda var olabiliyor; veya
eşitlik yoksa demokrasi de yoktur diyebiliriz.
Ama son yılların kazanımları eşitliği sağlamıyor. Yazının Devamı: http://www.zaman.com.tr/yorum_azinliklar-kisir-dongusu_2216877.html

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.