Yılmaz Murat Bilican / YBILICAN@aci.k12.tr
Bugün 13 Eylül. 92 yıl önce bugün, 13 Eylül 1922’de İzmir
yanmaya başlar… Sonuçta, 9 Eylül’de düşman işgalinden kurtardığımız İzmir, 13
Eylül’de başlayan yangınla yandı bitti kül oldu. Kim mi yaktı? Bu sorunun
cevabı, aşağıdaki soruların cevabında saklı. Kim söndürmedi? Kim bundan fayda sağladı? Kim amacına
ulaştı? Kim üstünü örttü?
Kim 1900’lü yılların başından beri, etnik ve dinsel
olarak farklı kimlikleri “iç düşman” olarak görüp, onları sistematik olarak
sürgün etmeye, mallarına el koymaya, dahası yok etmeye çalışıyor. Kim sünni
müslüman-Türk kimliği dışında hiçbir kimliği tanımıyor? Kim, 1915 soykırımını
yaptı? Kim, Trakya Olaylarını, 6-7 Eylül’ü, Varlık Vergisini tezgahladı? Dersim’de
mağaralarda saklanan binlerce masum
insanı kim katletti? Kim
1964’te 20 dolar 20 kiloyla 50 bin Rum vatandaşı sınır dışı etti?
Peki İzmir’i kim yaktı?
***
Bugün 13 Eylül. 92 yıl önce bugün, 13 Eylül 1922’de İzmir
yanmaya başlar.
Yangın, şehrin birden çok yerinde aynı anda başlar ve
büyük bir hızla yayılır.
Dönemin İstanbul’dan sonra, en modern, en gelişmiş, en
gözde şehri, güzel İzmir 5 gün boyunca cayır cayır yanar. Falih Rıfkı’nın
deyimiyle “Gavur İzmir karanlıkta alev alev, gündüz tüte tüte yanıp biter.”
Yangın gerçekten de bitirir İzmir’i. Şehrin üçte ikisi
yanar. Ermeni, Rum ve yabancıların oturduğu mahalleler tamamen yok olur. Geriye
sadece Türklerin ve Musevilerin yaşadığı mahalleler kalır.
2.6 milyon metrekarelik bir alanda (Bugünkü fuar
alanınından, Kordona kadar uzanan bölge), 25 bin ev ve işyeri, kiliseler,
hastaneler, okullar, oteller tamamen yok olur. Yangın, resmi tarihimizin
“büyük” demekten bile itinayla kaçınmasına rağmen, “Büyük İzmir Yangını” olarak
geçer literatürlere.
Siyasi, ekonomik, toplumsal sonuçları açısından
bakıldığında öyle üstünkörü üzerinden geçilecek bir olay değildir. 500 bin kişi
etkilenir yangından: İzmir nüfusunun Museviler hariç, gayri müslim
vatandaşlarının tamamı, Türk ordusunun önünden kaçarak İzmir’e gelmiş olan Rum
ve Ermeniler ve şehirde bulunan diğer yabancılar.
İngiltere'de yayımlanan Daily Mail gazetesinin muhabiri
Ward Price 16 Eylül tarihli yazısında şöyle anlatır yangını: “Deniz bakır kırmızılığındaydı. En
kötüsü de, arkalarından gelen ölüm ateşi ile önlerindeki derin deniz arasında
kalan dar rıhtımlarda birbiri üzerine yığılmış binlerce insanın sürekli olarak
kilometrelerce uzaklıktan işitilebilecek korkunç çığlıkları yükseliyordu… Akkor
halindeki dev balonların sürekli olarak havaya fırlatılmasını, akaryakıt
bulunan yerlerin ateş almasını, havanın tiksindirici bir kokuyla kaplanmasını,
bu arada üzerimizden ateş saçan bulutların, yanık kömür parçalarının ve
kıvılcımların geçişini bir kez tasarlayın. İşte o zaman seyrettiğimiz büyük ve
korkunç yıkımın korku veren görünüşünü gözünüzün önünde canlandırabilirsiniz.”
Körfezde bekleyen savaş gemileri, alevlerin önünden kaçan
320 bin kişiyi alır, geriye kalan yaklaşık 180 bin kişi yanarak, boğularak çeşitli şekillerde ölürler. Çoğunluğu
gayrimüslim vatandaşların oluşturduğu “gavur İzmir’de” bir anda “gavur” kalmaz
neredeyse.
Koca bir şehir nasıl böyle göz göre göre yanar ve biter?
Daha 4 gün önce, 9 Eylül 1922 tarihinde Türk askeri şehre
girmiş, önemli bir direnişle karşılaşmadan hükümet konağı ve Kadifekale’ye Türk
bayrağını dikmiş, şehrin kontrölünü tamamen eline geçirmiştir. Hatta bir gün
sonra 10 Eylül’de Mustafa Kemal de İzmir’e gelmiş ve coşkuyla karşılanmıştır.
Bize tarih anlatılırken 9 Eylül’den çok söz edilir ama 13
Eylül üzerinde fazla durulmaz. Her yıl 9 Eylül’de ortama salınan milliyetçi gaz
ve toz bulutlarıyla 13 Eylül’ün üzeri perdelenir, konu geçiştirilir. Konuşmak istenmez adeta bu
konuda. Çünkü konuşulduğunda sağduyu sahibi her insanın kafasında çok basit
sorular oluşur. O soruların cevabı yoktur resmi tarihte.
Güzel İzmir’i, Türk ordusundan kaçmakta olan “Kahpe
Yunan”ın, sonraları ise Ermeni’lerin
yaktığı söylenir. Oysa gariplikler vardır ortada, bir kere şehir 9 Eylül’de,
Türk askeri kenti ele geçirdikten 4 gün sonra yanmaya başlar. Yunan askeri
çoktan gitmiştir şehirden, kontrol tamamen Türklerdedir. Mustafa Kemal herhangi
bir güvenlik sorunu yaşamadan, Kordon’da Kramer Otelde kalmaktadır. (Yangın
Kordon’a doğru gelince üstü açık arabayla Göztepe’ye geçer) Şehirde bulunanlar,
şehrin yüzyıllardır orada yaşayan gayrimüslim nüfusu ve Türk ordusundan kaçıp,
iç bölgelerden İzmir’e gelen gayrimüslimlerdir.
Yüzlerce yıldır Türklerin yönetiminde yaşayan bu
insanların, 3 yıl aradan sonra kenti yeniden Türkler aldı diye kendi evlerini,
işyerlerini, kiliselerini yakmış olmaları düşüncesi, Rum ve Ermeni
vatandaşların, kendi kendilerini telef ettiklerini iddia etmek anlamına gelir
ki, bu çok inandırıcı değildir.
Hadi diyelim birileri 4-5 yerden şehri ateşe verdi. Neden
söndürülmediği kocaman bir soru işaretidir. İtfaiye yetersiz kalmış olsun, peki
şehri ele geçirmiş olan askerler de mi yok. Kazma kürek şehrin bir bölümü
kurtarılamaz mı? Diyelim evler ahşap ve bitişik nizam, rüzgar da var,
söndürülemedi, peki koca koca büyük avlulu kiliselere, hastanelere, okullara ne
demeli?
Şunu merak ediyorum, acaba yangın hiç söndürülmeye
çalışıldı mı? Bu konuda bir kayıt var mı?
“Koştuk gittik, çok uğraştık ama başaramadık” gibi bir şeye hiç
rastlamadım ben. Bize anlatılan, “Birden çok yerde yangın başlatıldı, batıya
doğru esen rüzgarla hızla yayıldı, büyüdü, büyüdü ve de büyüdü. 5 gün boyunca
yandı, bitince de söndü.”
Kemalpaşa’dan İzmir’e baktığında, “Bu şehre birşey olursa
çok üzülürüm” diyen Mustafa Kemal, bilindiği gibi 10 Eylül’de Bornova’dan
İzmir’e girmiş, sonrasında Karşıyaka’ya geçmiş, 11 Eylül’de Kordon’da Kramer
otele yerleşmiş, yangın başlayıp da Kordon’a doğru ilerleyince, oradan da
Uşakizade Muammer Bey’in Göztepe’deki köşküne geçmiştir. İzmir cayır cayır yanarken bu “güvenli” köşkte
zengin bir ziyafet verilmektedir.
Mustafa Kemal’in yaveri Salih Bozok anlatıyor,“Denize
nazır terasta Mustafa Kemal ile Latife bir ara yalnız kalmışlardı….Yangın bütün
dehşetiyle sürüyordu. Kordon Boyu ve bugün fuarın yer aldığı alan alevler içindeydi. İki yaver uzaklarında
kalmıştı, ama konuşmaları duyuluyordu. Mustafa Kemal Latife’ye sordu: ‘Bu
yangın yerinde size ait emlak var mıydı?’ Latife, ‘emlakimizin mühim bir kısmı
yanan sahadadır’ dedi ve heyecanla ekledi: ‘Paşam isterse hepsi yansın. Yeter
ki siz sağ olun. Bu mesut günleri gören insanlar için malın ne kıymeti olur?
Memleket kurtuldu ya. İleride olanları yeniden ve daha mükemmel bir surette
yaptırırız.’ Bu cevap Mustafa Kemal’in çok hoşuna gitti. ‘Evet! Yansın ve
yıkılsın” dedi. ‘Hepsinin telafisi mümkündür.’ (“Salih Bozok Anlatıyor”,
Cumhuriyet, 30 Ocak 1939)
Falih Rıfkı Atay ise, sonradan sansür edilmemiş olan
orjinal “Çankaya”sında şöyle anlatıyor:
“Gavur İzmir karanlıkta alev alev, gündüz tüte tüte yanıp bitti.
Yangından sorumlu olanlar, o zaman bize söylendiğine göre, sadece Ermeni
kundakçıları mı idi? Bu işte o zamanki ordu komutanı Nureddin Paşa'nın hayli
marifeti olduğunu da söyleyenler çoktu. Atatürk’ün Nureddin Paşa’yı eskiden
beri sevmediği Nutuk’unda görünür. (...)
‘Yağmacılar da ateşin büyümesine yardım ettiler… İzmir’i
niçin yakıyorduk? Kordon konakları, oteller ve gazinolar kalırsa, azınlıklardan
kurtulamayacağımızdan mı korkuyorduk? Birinci Dünya Harbinde Ermeniler tehcir
olunduğu vakit, Anadolu şehir ve kasabalarının oturulabilir ne kadar mahalle ve
semtleri varsa, gene bu korku ile yakmıştık. Bu kuru kuruya tahripçilik
hissinden başka bir şey değildir. Bunda bir aşağılık duygusunun da etkisi var.
Bir Avrupa parçasına benzeyen her köşe, sanki Hıristiyan ve yabancı olmak,
mutlak bizim olmamak kaderinde idi…”
Falih Rıfkı’nın işaret ettiği ve İzmir Yangını deyince
adı sıkça geçen nam-ı diğer Sakallı Nurettin Paşa hakkında biraz daha
bilgilenince, “iç düşmanla” mücadelede hâla devam eden devlet geleneklerimizin
nerelere kadar uzandığını anlamış oluyoruz. Nurettin Paşa, dönemin bir Yeşil’i,
Çatlı’sı olarak devlet adına epeyce başarılı işe imza atmış bir paşadır. Hatta
12 Eylül’den sonra, kendisine yapılan vefasızlığa son verilmeye çalışılmıştır.
(Nureddin Paşa hakkında daha çok bilgi için: http://www.taraf.com.tr/yazilar/ayse-hur/tek-eksik-sakalli-nureddin-pasa/18281/
)
Fevzi (Çakmak) Paşa’nın sözleri ise itiraf gibidir:
‘Nurettin Paşa’nın kısa görüşü acı biten iki olaya neden olmuştur. Biri
İzmir’in büyük yangını, diğeri Gazi Kemal’in bu yangın münasebetiyle yerleştiği
otelden Latife Hanım’ın Göztepe’deki evine yatılı misafiretidir’ der. (Süleyman
Külçe, Mareşal Fevzi Çakmak, Askeri Hususi Hayatı, Birinci Cilt, Cumhuriyet
Matbaası, 1953, s. 236. )
13 Eylül 1922’de İzmir bir çok noktadan aynı anda
tutuşturuldu.
Kimse söndürmedi, söndürmeye çalışmadı.
Ateş hızla büyüdü, büyütüldü.
Dönemin, İstanbul’dan sonra, en modern, en gelişmiş, en
gözde şehri, güzel ve gavur İzmir 5 gün boyunca cayır cayır yandı.
Şehrin nüfusunun çoğunluğunu oluşturan gayri
müslimler, ya canları pahasına şehri
terk ettiler ya da yanarak, boğularak öldüler. Yüzlerce yıldır birlikte
yaşadığımız komşularımızı düşman diye denize döktük.
İzmir bir daha hiç eskisi gibi olamadı.
Zati o kadar “gavur”la ne yapardık ki biz? İzmir hiç bizim, hiç “milli” olamazdı.
Sonuçta, 9 Eylül’de düşman işgalinden kurtardığımız
İzmir, 13 Eylül’de başlayan yangınla yandı bitti kül oldu.
Kim mi yaktı?
Bu sorunun cevabı, aşağıdaki soruların cevabında saklı.
Kim söndürmedi?
Kim bundan fayda sağladı?
Kim amacına ulaştı?
Kim üstünü örttü?
Kim 1900’lü yılların başından beri, etnik ve dinsel
olarak farklı kimlikleri “iç düşman” olarak görüp, onları sistematik olarak
sürgün etmeye, mallarına el koymaya, dahası yok etmeye çalışıyor.
Kim sünni müslüman-Türk kimliği dışında hiçbir kimliği
tanımıyor?
Kim, 1915 soykırımını yaptı?
Kim, Trakya Olaylarını, 6-7 Eylül’ü, Varlık Vergisini
tezgahladı?
Dersim’de mağaralarda saklanan binlerce masum insanı kim
katletti?
Kim 1964’te 20 dolar 20 kiloyla 50 bin Rum vatandaşı
sınırdışı etti?
Kahraman Maraş’ı Sivas’ı
Hrant’ı kim öldürdü?
Peki İzmir’i kim yaktı?
Kim mi?
@ymbymb
Yangından video görüntüleri
http://alkislarlayasiyorum.com/icerik/73334/buyuk-izmir-yangini-1922
Alıntılar
http://www.taraf.com.tr/yazilar/ayse-hur/1922-de-guzelim-izmir-e-kimler-kiydi/1911/
http://www.bianet.org/bianet/kultur/85015-izmirin-kurtulusu-izmirin-yakilisi
http://t24.com.tr/yazarlar/yilmaz-murat-bilican/izmir-9-eylulde-kurtuldu-13-eylulde-yandi-yaralari-hala-aciyor,10144
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.