Sarıkamış'ta 90 bin askerin donarak ölmesi üzerine anma
etkinlikleri devam ediyor. Aydın Akyüz, Sarıkamış ve Çanakkale savaşlarının
kahramanlaştırılmasıyla, 2015'te 100. yılına giren Ermeni soykırımını üzerinin
örtülmesinin amaçlandığını kaydetti. Akyüz yazısında "Ne Sarıkamış
faciasından kahramanlık destanı çıkarma, ne de Çanakkale'den vatan/yurt
savunması çıkarma çabası, bu halkların Ermeni soykırımıyla yüzleşmesini engelleyemeyecektir"
dedi.
AYDIN AKYÜZ- Devletin yükselişe geçen devrimci demokrat
yurtsever mücadelesine karşı geliştirdiği kirli savaş yöntemlerinden biri de,
ırkçılık ve şovenizmi körüklemek amacıyla tarihten hayaletler çağırmasıydı.
Zaten yeterince yalan ve çarpıtmayla süslenmiş resmi tarih anlayışı yeni yalan
ve çarpıtmalarla güncellenmeye çalışıldı. Şaşalı 29 Ekim, 23 Nisan, 19 Mayıs,
30 Ağustos, 18 Mart Çanakkale Savaşı yıl dönümü etkinliklerine son yıllarda
Sarıkamış'ı da eklediler. 100. yıl dönümünde Sarıkamış etkinlikleri iki
haftadır devam ediyor. 2015'te ise Çanakkale etkinliklerini bütün yıla yayarak
yeni bir şovenist dalga yaratmak istiyorlar. Bunun talimatını Çanakkale Valisi
doğrudan büyük "reis" Tayyip Erdoğan'dan almış. Zaten suni
tartışmalar ve gündemler ondan sorulur. Nazar değmesin rolünü de iyi oynuyor.
Diğer hedeflerinin yanı sıra bu seferki asıl amaç Ermeni soykırımını anma
etkinliklerini ve tartışmalarını perdeleyerek ırkçı ve milliyetçi bilinç ve ruh
halinde kırılmayı engellemektir. Başarabildikleri oranda da bu ve benzeri suni
gündemlerle kamuoyunu meşgul etmektir.
2015 sadece Sarıkamış ve Çanakkale savaşlarının 100. yıl
dönümü değildir aynı zamanda Ermeni soykırımının yaşandığı ve en yoğun ve vahşi
biçimde yaşanmasının üzerinden de yüz yıl geçti. 1915 yılı deyince dünyada akla
ilk gelen Ermeni soykırımıdır. Bu algıda bir terslik de yoktur. Ermeni
soykırımı sadece 1915'in değil tartışmasız biçimde 20. yüzyılın en önemli
trajedilerinden biridir. Birinci Emperyalist Paylaşım Savaşı'nın bir cephesi
olan Çanakkale Savaşı'ndan "antiemperyalist" ve "yurt/vatan
savunması" palavraları çıkarmak bu gerçeği karartmaya yetmez.
2015 Ermeni soykırımı ile yüzleşme ve onu yaratan kişi ve
kurumlarla ve zihniyetle hesaplaşma yıl olmalıdır. Ancak bu yolla toplumun
damarlarındaki ırkçı-şovenist zehir boşaltılabilir. Ancak yüzleşme ve
hesaplaşma yoluyla Roboskî'ye kadar uzanan katliamcı devlet geleneğine son
verilebilinir. Bu perspektifle, Ermeni soykırımını farklı yönleriyle işlemeye
ve onunla yüzleşmeye çalışacağız. Şimdilik kendimizi soykırımı perdeleme
çabalarından biri olan Çanakkale savaşı etrafında oluşturulan ırkçı-şovenist
yalan ve çarpıtmaları deşifre etmeyle sınırlıyoruz.
ÇANAKKALE SAVAŞI VATAN SAVUNMASI MIDIR?
Birinci Emperyalist Paylaşım Savaşı, emperyalist güçlerin
dünyayı aralarında pay etmek için giriştikleri sömürgeci yağmacı ve gerici bir
savaştır. Osmanlı Devleti'nin iktisadi ve askeri açıdan emperyalist bir güç
olmaması onun yayılmacı ve yağma siyasetinde diğerlerinden geri olduğu anlamına
gelmiyor. İktidardaki İttihat ve Terakki Partisi bu savaşa, kaybettiği Mısır,
Kıbrıs, Batı Trakya'yı geri almayı ve İran Azerbaycan'ı, Orta Asya Türki
halklarının yaşadığı ülkeleri ilhak etmek amacı edinerek girdi. Oluşmakta olan
Türk kapitalizmin temsilcileri ittihatçılar ve onların çekirdek kadroları Enver
Talat ve Cemal paşalar Balkan savaşlarının yenilgisinden sonra emperyalist bir
güçle savaşa girmeden bu amaçlarına ulaşamayacaklarını düşünüyorlardı.
Emperyalist savaş başladığında Osmanlı Devleti'ni doğrudan ilgilendiren bir
melese yoktu ortada. Savaşın dışında kalmasına elverişli bir konjonktür de
vardı. Ancak ittihatçı iktidarın aç gözlü yayılmacı emelleri buna engeldi.
Alman emperyalizminin doğu siyaseti ile ittihatçıların amaçları örtüşüyordu.
Alman generalleri ittihatçıların yayılmacı emellerini kışkırtıyorlardı da.
Osmanlı İmparatorluğu'nun genişlemesi yarı sömürgesi olduğu Alman
emperyalizminin çıkarınaydı. Özellikle Turancılık siyasetinin oluşturulmasında
Alman generallerin katkısı küçümsenemez.
Balkan yenilgisinde çözülmenin eşiğine gelen Osmanlı
ordusu modernize edilerek ayağa kaldırılması için bütün önemli ordu
komutanlıklarına Alman generaller getirildi. Çanakkale Savaşı'nda Osmanlı
kuvvetlerinin başkomutanı Alman general Otto Liman Von Sanders'tir. Bu durum
hep gözden kaçırılır resmi tarihçilerce. Mustafa Kemal'in
"kahramanlıklarını" anlatmaktan buna sıra bir türlü gelmez.
Emperyalist savaşta Osmanlı sadece Çanakkale'de
savaşmıyordu. Galiçya, Kafkasya, Yemen, Irak vb. cephelere de savaşıyorlardı.
Bu cephelerin çoğu Türklerin yoğunlukla yaşadığı ülkeler değildi. Hatta yer yer
yerli halka karşı yürütülüyordu savaş. Açıkça, başkaca halkları boyunduruk
altında tutma ya da boyunduruk altına alma savaşlarıydı.
Çanakkale'ye ihtilaf devletlerinin saldırısının amacı
Türklerin yoğunlukta olduğu Batı ve Orta Anadolu'yu işgal etmek değildi.
"Çanakkale'ye ihtilaf emperyalistlerin saldırısının özgün nedeni, savaş
güçlerinin strateji ve taktikleriydi. Savaşın yoğunlaştığı Avrupa'da Rus
ordusunun yoğun güçleri karşısında Prusya ve Galiçya'da zor duruma düşen
Almanya güçlerini avantajlı duruma getirmek için Rus ordularının bir bölümünü
Kafkasya cephesine çekip bölmek stratejisiyle Osmanlı ordusunu savaşa soktu.
İngiliz ve Fransız emperyalist savaş kurmayı da Rusya'nın Kafkas cephesindeki
Sarıkamış'a değil ilerleyişini korumak amacıyla batıdan Osmanlı'ya saldırması
talebini karşılamak dahası Osmanlı güçlerini savaş dışı bırakarak, Rusya'nın
Avrupa'da Alman ve Avusturya Macaristan güçlerine karşı yoğunlaşması ve
Boğazlar ve İstanbul'a girerek Alman güçlerinin Bulgaristan ve Türkiye'den
tecridini sağlamak istiyordu. Böylece, Rusya'nın Kafkas cephesi güçlerini
rahatlatmanın yanı sıra Alman güçlerini Türkiye ve Bulgaristan'dan tecrit edip
savaşın yoğun olduğu bölgelerden biri olan Sırbistan'ın ve güneydoğusunu
tehlike dışında tutarak Avrupa'da yoğunlaşmış savaşı erken bir zaferle
bitirmeyi hedefliyordu."*
"Bu bakımdan, Çanakkale Savaşı'nın arka planındaki
gerçek güçler bakımından bir İngiliz- Alman savaşı olduğu söylenebilir!"**
Çanakkale Savaşı emperyalist savaşın bir cephesiydi.
Hiçbir biçimde "vatan savunması" karakterini taşımadı. Ancak, Türkler
ve Kürtler başta olmak üzere Osmanlı'daki Müslüman halklar sürmekte olan
savaşın emperyalist karakterinden habersiz, gerek egemen propagandanın
etkisiyle gerekse bilinç geriliği ve çarpıklığının bir sonucu olarak
Çanakkale'yi bir vatan savunması olarak algılamış, bu uğurda büyük bedeller
ödemiştir. Dönemin ittihatçı iktidarı 250 bin insanımızı Alman emperyalizminin
çıkarı için Çanakkale'de kurban etmiştir.
İttihatçılardan AKP'ye, emperyalizmin işbirlikçiliğinde
ve onların çıkarları için insanlarımız kurban edilmeye devam ediliyor.
Bayar-Menderes iktidarı emperyalizmin çıkarı için Kore'ye binlerce halk
evladını yollayarak kurban etmedi mi? Yakın geçmişte Bosna ve Somali'ye asker
gönderen aynı devlet değil mi? Emperyalist ABD'nin çıkarlarını korumak için AKP
Afganistan'da hala asker bulundurmuyor mu? Türk devleti Kuzey Kürdistan'da kime
karşı kimin vatanını savunuyor? Bunlar, ırkçı şovenist histeriler körükleyerek
yapılıyor. Sarıkamış faciasından kahramanlık destanı çıkartma saçmalığı,
Çanakkale anma ve kutlama etkinlikleri bu politikalara toplumsal dayanarak
oluşturulmak için yapılıyor. Bu histerinin faturasını dün de, bugün de hep
ötekileştirilen halklar ödemiştir.
KATLİAMLAR VE SOYKIRIMLAR "KAHRAMANLIK"
HİKAYELERİYLE PERDELENEMEZ
Ermeni soykırımı, bu iktidar anlayışının ve bu
ırkçı-şoven zihniyetin haklarımıza ödettiği en ağır bedellerden biridir. AKP
iktidarı ve devlet, Ermeni soykırımı ile yüzleşmekten, özür dilemekten ve diğer
gereklerini yerine getirmekten kaçıyor. Aksine, Ermeni düşmanlığını dillerinden
düşürmüyorlar. AKP, ittihatçıların ve Kemalistlerin katliamcı zihniyetini
sürdürüyor. Ne zaman Ermenistan devletiyle polemiğe girse Erdoğan yüz bin
Ermeni'yi sürmekle tehdit ediyor.
Osmanlı'dan günümüze devlet yöneticileri için aslolan
egemenliktir, iktidardır. Sarıkamış'ta 90 bin askerin donarak ölüme terk
edilmesi emperyalist savaşta milyonlarca insanın ölümü ve yaralanması on
milyonlarcasının izledikleri politikadan dolayı açlığa yokluğa ve sefalete
sürüklenmesi umurlarında olmaz. Dehşet verici bir soğukkanlılıkla bu
coğrafyanın kadim haklarından Ermeniler için tehcir ve soykırım kararı alıp
uygulayabildiler. Onlar için Türk'ü Kürt'ü ve Ermeni'sinin birbirinden farkı
yoktur. Ermeni ve Süryani halkları sürgün eden soykırıma uğratma zihniyet çok
geçmeden aynı politikaları Rumlara Kürtlere ve Ezidîlere yaptılar. Yine aynı
zihniyettir Maraş'ta, 19 Aralık'ta ve Roboskî'de katliam yapan.
Ne Sarıkamış faciasından kahramanlık destanı çıkarma, ne
de Çanakkale'den vatan/yurt savunması çıkarma çabası, bu halkların Ermeni
soykırımıyla yüzleşmesini engelleyemeyecektir. Hrant Dink'i yüz binlerce
yüreğimize basarak sonsuzluğa uğurladığımız gün bunun en görkemli tanığıdır.
DİPNOT
* "Çanakkale: Hangi vatan? Kimin İçin Savaş",
Teoride Doğrultu Sayı 30, sayfa 114
** age, sayfa 114
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.