Engin Ardıç
Bu ülkede yakın tarih yeni kuşaklara ya hiç öğretilmedi,
ya da yalan öğretildi, yanlış öğretildi…Sonra büyüdük... ve kirlendi dünya!
Hayır, kirlenmedi, büsbütün aydınlandı. Hanya'yı Konya'yı öğrendik. Bazı
gerçekler, bizden saklanan gerçekler kafalarımıza dank ettiler: Çankaya Köşkü,
aslında bir Ermeni eviymiş!Kasapyan ailesinin bağ evi... Tuhaf şey, Ankara'da
bile Ermeniler... Vay vay vay, "harim-i ismetimize" kadar
sokulmuşlar! Peki, bu evi Atatürk'e Bay Kasapyan mı vermiş? Hayır, vermemiş.
Çünkü Bay Kasapyan, 1919 yılının aralık ayında ortalıkta yokmuş... Çünkü o
sıralarda Ankara'da ne hikmetse hiç Ermeni kalmamışmış. Kasapyan'ın köşküne
1915 yılında devlet el koymuş. Neden el koymuş? Çünkü, başta Kasapyan ahparik
olmak üzere, Ankara'nın bütün Ermeni nüfusu sırra kadem basmış... Meğerse
Erzurum Kongresi'nin yapıldığı bina da bir Ermeni mülkü değil miymiş? Meğerse
Heybeliada'daki Çarkçı Mektebi de öyleymiş... Hani manzarası mükemmel Halki
Palace'ın da aslında Rum Ticaret Mektebi olduğu gibi. 1915 yılında
"terkedilmiş" Ermeni mülklerinin ne yapılacağına karar vermek üzere
İttihatçılar bir komisyon kurdular. Ben "ne yapılacağına" dedim, siz
"Müslüman ve Türk eşrafa nasıl üleştirileceğine" okuyunuz.
***
Bu ülkede yakın tarih yeni kuşaklara ya hiç öğretilmedi,
ya da yalan öğretildi, yanlış öğretildi.
Mustafa Kemal Paşa Samsun'dan doğru Erzurum ve Sivas
üzerinden Ankara'ya gelmişti ya, her yıl törenlerle kutlanır... Seymenler falan
katılırlar...
Kendisine bir köşk tahsis edildi.
Elbette edilecek. Hergele Meydanı'nda ya da Taş Han'da
yatıp kalkacak değil ya...
Bu köşkün şehir dışında bir "bağ evi" olduğu
bilinir. Öyledir de.
"Bir Rum'un evi olduğunu" öğrettiler bize, biz
de öyle belledik.
Hatta, bu Rum, paşayı o kadar severmiş ki, köşkü kendisi
ona hediye etmiş, hibe etmiş... Rum vatandaş (o zamanlar vatandaş bile değil
tabii, alt tarafı "Osmanlı tebaı"), Yunan ordusunu denize dökme
çalışmalarını rahatça sürdürebilsin diye, Türk milliyetçilerinin önderine bahçe
içinde köşk veriyor!
Biz de yemiştik. Daha doğrusu hiç üstünde durmamıştık,
aldırmamıştık. Konuya önem vermemiştik.
Sonra büyüdük... ve kirlendi dünya! Hayır, kirlenmedi,
büsbütün aydınlandı.
Hanya'yı Konya'yı öğrendik. Bazı gerçekler, bizden
saklanan gerçekler kafalarımıza dank ettiler:
Çankaya Köşkü, aslında bir Ermeni eviymiş!
Kasapyan ailesinin bağ evi...
Tuhaf şey, Ankara'da bile Ermeniler... Vay vay vay,
"harim-i ismetimize" kadar sokulmuşlar!
Peki, bu evi Atatürk'e Bay Kasapyan mı vermiş?
Hayır, vermemiş. Çünkü Bay Kasapyan, 1919 yılının aralık
ayında ortalıkta yokmuş... Çünkü o sıralarda Ankara'da ne hikmetse hiç Ermeni
kalmamışmış.
Kasapyan'ın köşküne 1915 yılında devlet el koymuş.
Neden el koymuş? Çünkü, başta Kasapyan ahparik olmak
üzere, Ankara'nın bütün Ermeni nüfusu sırra kadem basmış...
Meğerse Erzurum Kongresi'nin yapıldığı bina da bir Ermeni
mülkü değil miymiş?
Meğerse Heybeliada'daki Çarkçı Mektebi de öyleymiş...
Hani manzarası mükemmel Halki Palace'ın da aslında Rum Ticaret Mektebi olduğu
gibi.
1915 yılında "terkedilmiş" Ermeni mülklerinin
ne yapılacağına karar vermek üzere İttihatçılar bir komisyon kurdular. Ben
"ne yapılacağına" dedim, siz "Müslüman ve Türk eşrafa nasıl
üleştirileceğine" okuyunuz.
Bazı Ermeni mülkleri bedava denebilecek fiyatlarla eşrafa
satıldı, bazılarına devlet okul, hastane ve hapisane yapmak amacıyla el koydu.
Şimdi düşünün bakalım, Anadolu eşrafı niçin vargücüyle
milli mücadeleyi desteklemiş? Niçin CHP ile, ancak 1946 yılında bozulacak bir
ittifak kurmuş?
Müttefikler Anadolu içlerine gelip Ermeni mallarının
hesabını soracak diye korkuyorlardı da ondan!
Bu arada Refik Halit Karay'ı da okuyun.
Refik Halit, Ankara'da el konulan Ermeni evlerinin
pencerelerinden paldır küldür, tangır tungur sokağa atılan piyanoların tellerinin
o piyanolar yakılırken, evet yakılırken çıkardığı sesleri anlatır...
1915 yılında Kasapyan Köşkü'nde bir de piyano var mıydı
acaba?
Yeni Çankaya Köşkü'nde var. Atatürk'ün emriyle 1931
yılında Berlin'den getirtilmiş.
Atatürk çok şükür Enver'e de benzemezdi, Talat'a da.
Onun için, faşistler de sakın ola ki Atatürkçülük'ü
Envercilik'e ya da Talatçılık'a benzetmeye çalışmasınlar! Artık yutmuyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.