Levent Gültekin / acikcenk@gmail.com / @acikcenk
7 Haziran seçimlerini bir kurtuluş olarak gören büyük bir
kesim var. Sanırım gerçek problemin ne olduğunu göremiyoruz ve büyüklüğünün de
farkında değiliz. Amacım moralinizi bozup umutsuzluk yaymak değil. Ülkenin
karşı karşıya olduğu sorunu gerçek boyutlarıyla ortaya koyalım ki ona göre
çözüm arayabilelim. Farkında değiliz. Kimileri HDP’nin barajı geçmesini kurtuluş olarak
görüyor. Bir kısmı da kurtuluşu AK
Parti’nin oylarının yüzde 43’lere düşme ihtimalinde arıyor. Sanırım farkında değiliz. Tayyip Erdoğan yeni bir Türkiye
kurdu. Bu ‘Yeni Türkiye’de artık AK Parti’nin bile kıymeti harbiyesi yok.
Tayyip Erdoğan var. Onun tamamlamaya çalıştığı ‘devrim’e uygun yapılandırılmış
kurumlar var.
Anayasa Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, HSYK, MİT,
bürokrasi, medya, üniversiteler, iş dünyası… Ve Erdoğan’ın damgasını vurduğu bu
kurumlardan oluşan ‘Yeni Türkiye’ye nefer yetiştirmeye yönelik eğitim
politikaları….
Kitle ve lider
Sadece bu kurumlar değil. Tayyip Erdoğan’a ölesiye bağlı
büyük bir kitle var. Aynı zamanda bu insanlar, Türkiye’nin yıllardır gelişimini
engelleyen bir üst aklın olduğunu ve bu odağın ‘Türkiye için canla başla
koşturan’ Tayyip Erdoğan’ı yok etmeye çalıştığına inanıyor. Onun arkasında
durmayı milli görev sayıyor.
Tüm bunların yanında ne istediğini bilen bir Tayyip
Erdoğan var. Üstelik her şeyi göze almış, hedefe kilitlenmiş, tavizsiz,
kural-yasa tanımaz bir tutum içinde.
Erdoğan o kadar gözü kara bir politika izliyor ki
muhaliflerinin bile ruhuna korku salıyor. Uyguladığı baskıyla onların elini
ayağını bağlamış. Çünkü muhaliflerin ne yapabileceğini, neleri göze
alabileceğini ya da alamayacağını baştan kestirebiliyor.
Kanuna uymak, demokratlık ve barışçılık; Erdoğan’ın
karşısındaki muhalefetin zaafları olarak tezahür ediyor!
Vaziyet bu.
HDP barajı geçse ne olur?
Şimdi gelelim kurtuluş olarak görülen seçeneklere.
HDP barajı geçmezse, zaten konuşacak bir şey kalmaz.
Diyelim ki HDP barajı geçti, AK Parti yüzde 43 oy aldı ve
tek başına iktidar oldu. Veyahut tek
başına iktidar olamadı ama bir partiyle koalisyon kurdu.
Peki, bu durumda Erdoğan yıllardır bütün taşlarını
döşediği ‘tek adam rejimi kurma hayali’nden vaz mı geçecek? Başlatmış olduğu
‘devrim’i yarım mı bırakacak?
317 milletvekiline sahip, üstelik kendi kurduğu AK Parti
iktidarına son üç dört aydır neler yaptığını, neler çektirdiğini hep beraber
görüyoruz. Daha zayıf bir AK Parti iktidarının ya da muhtemel koalisyonun rahat
çalışmasına imkan verir mi?
Ne olacağını söyleyeyim: Aynen son altı aydır yaptığı
gibi, yeni hükümeti de çalıştırmayacak. Ülkede işlerin Erdoğan’sız iyi
gitmediğine halkı ikna etmek için her yolu deneyecek. ‘Üst akıl’ veyahut ‘dış
güçler’in oyunlarından bahsedecek. İçimizde hainler, satılmışlar olduğunu
haykıracak.
Tıpkı şimdi olduğu gibi, kendi sözlerini en büyük delil
gibi sunacak. İki saat sonra tam tersini söylese bile…
Belki de bir ekonomik kriz bile göze alınacak. Ta ki
toplum ‘Erdoğan’sız olmuyor, o gitti işler bozuldu, her şeyi o biliyor…’
fikrine ikna olana kadar.
Bu sadece meselenin ekonomik boyutu.
Bunun bir de iç barış kısmı var.
Yapacağı konuşmalarla toplumun önemli bir kısmını hop
oturtup hop kaldıracak. İç savaşın eşiğine getirecek.
Hakaret ettiği, aşağıladığı insanlar sokağa döküldüklerinde
de yine devreye ‘üst akıl’ tezi girecek.
Aynı zamanda kendi tabanındaki ‘Dindarların iktidarını
içine sindiremeyen muhalif kesimler, Erdoğan’ı istemiyor’ algısı iyice
pekiştirilecek.
İşler yolunda gitmedi, istikrar bozuldu ve bunun ardından
da Erdoğan’ın isteğiyle bir erken seçim kararı alındı diyelim. O seçimde
Erdoğan’ın halka ne diyeceğini az çok hayal edebiliyoruz değil mi? Peki ya
yüzde kaç oy alacağını?
Çaresiz bir muhalefet
Şimdi… Hal böyleyken AK Parti’nin 7 Haziran’da yüzde kaç
oy aldığının ne önemi var? AK Parti’den bağımsız olarak bir Erdoğan faktörü var
ve kimsenin, onun hesaplarını bozmaya dönük bir planı yok.
Demek istediğim şu: Her şeyi göze almış, bütün kurumları
amaca uygun dizayn etmiş, ne istediğini bilen bir Erdoğan ve onu nasıl
durduracağını bilmeyen çaresiz bir muhalefet var.
Hiçbiri Tayyip Erdoğan kadar kararlı değil. Hiçbiri
Tayyip Erdoğan kadar iyi oyun kuramıyor. Hiçbiri Tayyip Erdoğan kadar toplumun
dikkatini çekemiyor. Hiç biri Erdoğan kadar korkusuz hareket edemiyor. Hiçbiri
Erdoğan kadar kural dışına çıkma cesareti gösteremiyor.
‘Yeni Türkiye’de eski muhalefet tarzıyla Erdoğan’ı
durduracaklarını sanıyorlar.
Sanırım Erdoğan’ı tanıyanların söylediği şu cümle size
durumun vahametini anlatmaya yeter: “Eğer biz Erdoğan’ı tanıyorsak, toplum
‘Tamam, yeter gel şu başkanlığı al da yakamızdan düş’ diyene kadar bu işin
peşini bırakmaz.”
Böyle birine mevcut muhalefet partilerinin yapabileceği
bir şey var mı?
Yüzmeyi de bilmiyorlar!
Muhalefetin durumu şuna benziyor: Bir çocuk denizde
boğuluyor. Fakat muhalefet partileri o çocuğu kurtarmak için korkusuzca denize
atlayacaklarına söyle diyorlar: “Eğer bu çocuk kurtulursa onu çok güzel
okullarda okutacağız ve o babasına da emekli ikramiyesi vereceğiz.”
Önce o çocuğun kurtarılması gerek. Fakat bunun için ne
cesaretleri, ne enerjileri ne de bir planları var. Üstelik yüzmeyi de
bilmiyorlar!
Bir nefeslik zaman
Peki ben ne öneriyorum?
HDP’nin barajı aşması, ülkenin tek adam rejimine
gittiğini ve bunun da felaket olacağını düşünenlere kısa bir zaman kazandırır.
Ama bir nefeslik zaman o. Bu arada muhalefet partilerinin kendilerine çekidüzen
vermesi gerek. Yeni tarz, yeni söylem ve yeni politikalar.
Tüm engellemelere, baskılara rağmen ülkenin nereye
gittiğini topluma anlatmayı başaracak bir enerjiye sahip olmaları gerek.
Yenilikçi, özgürlükçü ve topluma Erdoğan’dan daha fazla
güven veren, her kesimin ilgisini çekecek bir kadro oluşturmaları gerek.
İktidar olmak için sağa sola mavi boncuk dağıtan değil,
ülkeyi kurtarmayı birinci vazife gören ve bunun için her şeyi göze alan bir
muhalefet gerek.
‘Peki ya Allah’ın bir hesabı yok mu?’ dediğinizi duyar
gibiyim.
Evet, o nedenle işimiz sadece Allah’a kalmış.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.