Oya Baydar / -@t24.com.tr
Ne alâkası var, demeyin; hepsi aynı ilkelliğin, aynı
kötücüllüğün, insan aklının ve ahlâkının evrim sürecindeki en aşağı
basamaklarının farklı alanlardaki dışavurumu; hepsi aynı zihniyetin parçası. Ve
hepsi, -başlığa sığmayan başka ilkel kötücüllükler: Mesela aşkı, cinselliği
farklı yaşayanlara, farklı cinsel yönelimleri olanlara reva görülen nefret ve
saldırganlık; mesela kadın aşağılaması,
kadına uygulanan şiddet; mesela, idamın, darağacının, ölüm cezasının
savunulması; her biri birer cinayet olan sözde iş kazaları, kamyonetlerde,
minibüslerde balık istifi, hayvan gibi taşınan ve ölüme sürülen mevsimlik tarım
işçileri katliamı… Hepsini, daha nicelerini her gün izliyoruz, yaşıyoruz;
öfkelenip, kahrolup, utanıp, sonra kanıksıyoruz.
Geçtiğimiz günlerde gazetelerde, televizyonlarda, sosyal
medyada yer alan olayları hatırlayalım. Vahim olduğu kadar traji-komik Uygur
Türkleriyle dayanışma gösterileri mesela: Doğu Türkistan’da Çin’e bağlı Uygur
Özerk Bölgesi halkına yapıldığı iddia edilen baskıları protesto amacıyla
Türkiye’nin çeşitli yerlerinde Ülkü Ocakları’nın başını çektiği eylemlerde, bir
Çin lokantasının aşçısı Ülkücü tosuncuklar tarafından dövüldü. İşe bakın ki,
zavallı aşçı bir Uygur’du. Bir başka eylemde Koreli turistler tartaklandı,
gazete sayfalarına, ekranlara düşen bir fotoğrafta ise göstericilerden canını
kurtarmak için eline Türk bayrağı almış bozkurt işereti yapan bir Japon turist
görülüyordu. Her gördüğü çekik gözlüyü Çinli sanma cehaleti ve budalalığı bir
yana, sorun Çin devletinin baskı ve zulmünün bedelini Çin insanına ödetmeye
çalışan o pespaye zihniyetti.
Roboski’nin devlet kurbanı katırları
Roboski’de Kürt insanının üzerine bomba yağdırıp çoluk çocuk
öldürenler şimdi Kürtlerin katırlarını öldürüyorlar. (Son gelen haberlere göre,
sadece katırlarla yetinilmemiş, halka da ateş açılmış). Şırnak valisi bir süre
önce, katırlar intihar etti(!) demişti de bu zaferin üzerine gölge düşürmek
istemeyen Bakanlık’tan, “hayır, biz vurduk”, açıklaması gelmişti.
Devlet hayvan katliamı yapar da vatandaş geri kalır mı!
Havladı diye bekçi köpeğini çifte ile vuran mı istersin, silah talimi yapmak
için karakol avlusundaki köpeği öldüren polis mi, kedi yavrusunu işkenceyle
öldürürken hayvanın can çekişmesini facebook’ta paylaşan genç psikopat mı ! Ne
siyasî ne ideolojik; her gün onlarcasına şahit olunan benzer vahşet sahneleri,
evrimin aşağı basamaklarında kalmış o aklın tezahürleridir.
Sadece millete değil doğaya da ‘koyuyorlar’
AKP tepelerinden aldığı güç ve destekle semirmiş,
telefonda milletin a..na koyacağını keyifle ilan eden Cengiz Holding’in sahibi
zâtın “koyma performansı” maaşallah pek yerinde. Altın madeni işletmek
şehvetiyle ne zamandır gözünü diktiği Artvin dağlarının yaylalarının da şeyine
koymak için, arkasını iktidara dayamış çabalıyor. İşte ahlâki, insanî
değerlerin evriminde ilk basamaklarda sürünen zihniyetin yansımalarından biri
daha... Türkiye; İslamcı neoliberal vahşi kapitalizmin, ülkemizin ve
çocuklarımızın bugününü ve de geleceğini karartan benzerleriyle dolu. Gözlerini
talan ve kâr hırsı bürümüş; ne insanı, ne doğayı, ne yeşili ne de ahlâki-insanî
değerleri umursayan vahşi sermayenin cenneti burası. Bir karış yeşil alan
bırakmamaya yeminliler. Gözlerini toprak bile doyurmuyor. İş cinayetleri
konusunda neden bu kadar gürültü yapıldığını anlamıyorlar; emeğin fıtratında
ölüm var dememiş miydi velînimetleri! Bu işlerin fıtratında ölüm varsa liderin
belirttiği gibi, bırakın işçiler ölsün, bırakın kasalar, ayakkabı kutuları
dolsun!
Irkçılık ilkellik işaretidir
Uygurların yurtlarının yerini bile haritada
gösteremeyecek bir güruhun, bağlı oldukları siyasal mihrakların tahrik ve
teşvikiyle Çinli olan veya öyle sandıkları herkese, her yere saldırmaları kan
ırkçılığıdır ki ırkçı-milliyetçi güdülerin en bilinçsiz, en ilkelidir.
Irkçı-faşist, milliyetçi siyasî hareketlerin kitleleri gaza getirme, düşman
yaratma, savaşa sürme silahıdır. Türkiye’de bu silahın baş kullanıcısı ve tedarikçisi
öteden beri MHP ve onun Ülkü Ocakları olmakla birlikte, silah onların tekelinde
değildir. Son gösterilere katılan veya destekleyen örgütlere, siyasî kanatlara
bir göz atmak, ırkçılık mikrobunun hangi çevrelerden kaynaklandığını
gösteriyor.
Şoven milliyetçilik de ırkçılık mikrobunu içerir ama
biraz daha yontulmuştur. Örneğin sağlı sollu Türk milliyetçilerinin türlü
siyasî söylemlerle saklamaya çalıştıkları Kürt düşmanlığı biraz eşelendiğinde
en gizli köşelerde o mikrobun latant haline rastlarsınız. Öte yandan, insanı
doğanın bütünlüğünden kopararak, doğayı sömüren, çevreyi tahrip eden tüketici
bir canavara dönüştüren zihniyet de aynı ilkel zihniyetin parçasıdır.
İnsanlık ilerleyip geliştikçe, insan kâmilleştikçe farklı
olana, ötekine düşmanlık geriler. İnsanı; kanı, ırkı, milliyeti, dini, mezhebi
dışında insan özüyle ve evrensel değerler çerçevesinde kavrayış öne çıkar.
Dünya henüz bir barış cennetine dönüşmemiş olsa da kanlı çatışmaların yerini
anlaşma, uzlaşma çabaları alır. Farklılıklar artık nefret ve düşmanlık nedeni
olmaz, bir bütünün parçaları, mozaikin renkleri sayılır. Tarih boyunca insanın
ve toplumun henüz sona ermemiş, sürüp giden gelişmesinin
aklî-ruhî-ahlakî-estetik boyutudur bu.
Ya siyasetçiler, liderler bu değerlerden yoksunsa?...
Kâmil (gelişmiş) insan sadece okumuş yazmış ya da
toplumda yüksek kademelere çıkmış kişi değil, insanî-ahlâki değerleri gelişmiş
kişidir. Nice ümmîler vardır ki üç üniversite bitirmişlerden, her gün
herzelerini okuyup dinlediğimiz sözde din alimlerinden, derin hocalardan çok
daha insan, çok daha kâmildir.
Lider; kitleleri insanî gelişmişlik merdiveninde bir
basamak yukarı çıkarabilen, kendini geliştirirken kitleyi de geliştiren
kişidir. Toplumumuzda son yıllarda yaşanan kötücülleşmenin, değersizleşmenin, farklı
olana düşmanlığın ve saldırganlığın önemli nedenlerinden birinin de ortalıkta
lider, hem de karizmatik lider olarak dolaşanların çapsızlığı,
insanî-ahlâkî-kültürel gelişme çizgisinin epeyce aşağı basamaklarında yer
almaları, evrensel bilim ve değerleri hazmetmemişlikleri olduğunu düşünüyorum.
Siyasetini ve ideolojisini ırkçılık, şoven milliyetçilik, mezhepçilik üzerine
kurmuş liderin/liderlerin yandaşları, kan kardeşleriyle dayanışma adına, gider
yolda gördükleri çekik gözlüleri döverler. Lider “affedersiniz Ermeni” derse,
ya da “dini Zerdüşt olanın” buyurursa kitleler Ermenilere, Alevilere, Kürtlere
saldırmayı vatan millet görevi sayarlar. Lider, kadınla erkek eşit değildir
derse; derin hocaları, ulemaları¸ danışmanları her yazıda, her sözde kadını aşağılarsa,
“imam yellenirse cemaat s..ar” özdeyişindeki gibi, sıradan adam karısına kızına
şiddet uygular, cinayet işler. Lider yeşil alanın, parkın ortasına AVM dikmek
için meydanların savaş alanına dönmesini körüklerse; estetik beğeni düzeyi ve
gelişmişlik kavramı diktirdiği saray ucubeleri düzeyindeyse, onun attığı
kemiklerle semiren vahşi sermaye ülkede ne doğa, ne yayla, ne tepe, ne yeşil
bırakır.
İnsanımız kötücülleşiyorsa, kitleler vahşileşiyor, şiddet
yükseliyorsa, farklı olana, farklı düşünene saldırılar artıyor, hoşgörüsüzlük
kol geziyorsa, kâr hırsı her şeyin önüne geçiyorsa, insanî değerler endeksinde
ilerleyeceğimize geriliyorsak lider geçinenlere, lider sayılanlara bir bakalım.
Toplumu sürekli aşağıya, kendi düzeylerine, alt basamaklara çektiklerini
görelim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.