Gökçer Tahincioğlu
/ yuzlesme@milliyet.com.tr
Kadını öldürmenin “töre-namus”a bağlandığı ülkede,
nesilden nesile aktarılan karanlık hafızada, feministler “çirkin”, Aleviler
“din düşmanı”, solcular ve Kürtler “terörist”, Ermeniler de “hain” olarak
görülür. LGBTİ bireylerin toplum içinde yaşadığı ayrımcılık ve uğradıkları kötü
muamele, çeşitli gösterilerle protesto ediliyor. Bu memlekette, kağıda
dökülmemiş yasalar, nesilden nesile aktarılan karanlık bir hafıza vardır. Oruç
tutmayanı dövüp, şiddeti, “suratıma üflemeseydi” diye açıklamak meşrudur. Saldırganları
değil, linç edilen Romanlar’ı sürmek makul. Ermeniler’e hakaret yaşamanın
doğası gereği, Kürtler’e ayrımcılık bütünlük hassasiyetidir.
Devletin meşru sayılmasını istediği bütün zeminlerde,
devlet aklına paralel yürür koca bir halk. Bu yüzden çok değil 15-20 yıl
öncesine kadar seks işçisine tecavüz indirimli ceza nedenidir. Tecavüze uğrayan
bir kadına saldıranların cezası, sesinin o anki oktavına bakılarak
hesaplanabilir.
Irkçı bir ayrımla kanunlarda bir kadını öldürmek “töre”,
bir kadını öldürmek “namus”la ilişkilendirilir.Bir söylentiyle elçilik
bastığınızda sırtınızı sıvazlar birileri, iki solcu elçilik önüne geldiğinde
ise bu “müebbet hapis” nedenidir.
Ermeni avına çıktıklarını söyleyenler, “halkı kin ve
düşmanlığa tahrik” suçundan yargılanmaz misal.
“Manukyan’ın üç yeğeni” diyenlerse kendilerine göre milli
iradenin asıl temsilcisidir.
Feministler çirkindir, çevreciler “gereksiz”, Aleviler
“din düşmanı”, solcular ve Kürtler “terörist”, Ermeniler “hain”, Rumlar
“düşman”.
Ve uzayıp giden bu listedekilerin her birine karşı suç
işlemek serbesttir.
***
Ankara’da Kemal Ördek’in yaşadıklarını duymuşsunuzdur.
LGBTİ, seks işçileri hakları savunucusu.
Önceden tanıdığı iki “delikanlıyla” evinde görüştüğünü.
Birlikte olduğu kişinin, kendisinden izinsiz eve bir
başkasını çağırdığını.
Buna itiraz edince, evdekilerden birinin telefonunu gasp
ettiğini, diğerinin ise tecavüz ettiğini.
Daha sonra eve 3. kişiyle dönen gaspçının telefonla
yetinmeyip para da istediğini.
Birlikte ATM’ye para çekmeye giderken gördüğü polis
ekibine, üç “delikanlıyı” şikayet ettiğini.
Saldırganların polisin yanında bile aralıksız hakaret ve
tehdit ettiğini.
Üzerlerinde bulamayan polisin, sonra araca attıklarını,
şikayetçi olmaması gerektiğini söyleyerek telefonu geri getirdiğini.
Polise, “erkek adamız, halimizden anlarsınız” diyen üç
saldırganın ellerini kollarını sallayarak adliyeden evlerine gittiklerini.
***
Cesaretle geçen hafta yaşadıklarını anlatıp, hesabının
sorulmasını istedi Kemal Ördek.
Şimdi evine gidemiyor.
Aynı kişilerden tehdit alıyor, yolda öldürüleceğini
düşünüyor.
Polise sığınan bir vatandaşın tecavüzle ilgili
şikayetinin keşfi bile 5 gün sonra yapılıyor.
Tecavüz sadece “darpla” mümkünmüş gibi, “darp” edilmediği
için yalan söylediğine ikna edilmeye çalışılıyor.
Boşuna yorulmayın; “evine almasaydın”, “nasıl yani”,
“zaten istemişsin”, “bu yolun yolcususun” gibi iki yüzlü ahlak sözleri ise
zaten en yakınından da geliyor.
“Ne olursan ol yine gel” kültürüyle övünen bir
medeniyetin evlatları ve polisleri din öğretmeninden bir kez duyduğu, “Lut
kavminin” bir türlü bitmediğini daha karakolda söylüyor.
AB devreye girince, aniden soruşturma hareketleniyor.
O hareketlilik ise neye yarar hâlâ bilinmiyor.
***
Ördek’in kendi sözleriyle bitsin, böyle bitecekse:
“Kısa ama önemli bir son not; iyi niyetli iki kelam
etmeniz için öldürülmem mi gerekiyor?”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.