Etiketler

Ermeniler Yine Hedefte

Murat Bebiroğlu
Bizim oralarda şaşıydı arı soktu kör oldu ya da şahtı şahbaz oldu derler. Türkiye’de Ermenilerin durumu aynen bu. Yıllardır Ermeniler, Osmanlı’ya ihanet eden millet, potansiyel iç düşman ve de kötünün adı olarak anıldı. Ermeniler özellikle her 24 Nisan yaklaştığında faşist, ırkçı, dinci, ulusalcı, şoven ve benzeri çevrelerin hedefi oldu, hedef gösterildi. Yüzüncü yılda nefret söylemleri biraz daha arttı. Son dönemde Türkiye’de yaşananlar yetmezmiş gibi Karabağ olayı tuz biber ekti bu gidişe. 

Korkarım Karabağ olaylarının tam Nisan ayında tekrar gündeme gelmesi bir tesadüf değil. Bundan sonra da her Nisan ayında sanırım bir şeyler bekleyeceğiz. Karabağ olayları yüzünden bütün Ermeni düşmanları, ırkçısı, faşisti, dincisi, ulusalcısı, şoveni ve benzerlerinin bir küfretmediği kalıyor. Sosyal medyada o da kalmıyor ya. İktidar taraftarı basın ve televizyonlar aşırı uçları aratmıyor.  İktidar yanlısı bir televizyonda iki kişi sadece Ermenileri değil, ABD, AB ve Rusya dahil bütün Hıristiyanları ve Yahudileri düşman ilan ediyor, gelecek İslam ordusunun yeni tarihi yazacağını anlatıyor. Dahası İslam ile uğraşırsanız başınıza daha neler gelir diyorlar. Peki, Nato ne oluyor, Avrupa Birliği’ne girme ne oluyor derseniz, sanırım açık gizli ülkenin darül harp olduğunu ve her türlü yasağın mubah olduğunu söyleyeceklerdir. Kısacası söylenenler, yazılıp çizilenler S. Huntington’ın medeniyetler çatışması teorisini neredeyse haklı çıkaracak.

Önemli bir tarihçi bu dönemde, Ermenistan’ın Türk yurdu olduğunu ileri sürüyor. Ermeni karşıtlığı öyle bir boyuta geldi ki, Hrant Dink’in katillerinin soyu sopu araştırılıp soylarında Ermeni aranıyor[i]. Neden dersiniz? Cinayeti Ermeni’yi öldüren de Ermeni diyecekler, suçu yine Ermenilere mal edecekler. Böylesine sakat böylesine, vicdansız bir mantık olabilir mi?  Bu ülkede maalesef oluyor. De ki soyunda Ermeni çıktı, ben Türküm diyene Ermeni mi diyeceksin? Bu kafatasçılık ve ırkçılığın daniskası olmaz mı?

Daha beteri de var hala utanmadan, sıkılmadan ve de Allah’tan korkmadan PKK’nın Ermeni olduğu söyleniyor. Eski Tarih Kurumu başkanı, şimdilerde MHP milletvekili Halaçoğlu Sünni Kürtlerin Türkmen olduğunu, Kürt Alevilerin ise Ermeni olduğunu söylüyor ve PKK’nın da Ermeni olduğunu söyleyerek 85 yıllık Kürt meselesini bir çeşit illüzyona çevirmeyi deniyor[ii]. Son dört nesli Müslüman olarak yaşayan Alevi Kürtler kripto Ermeni ve terörist ilan ediliyor. Çok önemli bir politikacı, -sanki dünyada tek sünnetsiz millet Ermenilermiş gibi- sünnetsiz her teröristi Ermeni ilan ediyor. Bunun yanında pek çok tarihçi, yazarçizer PKK’nın Ermeni olduğu iddiasında.

Cumhurbaşkanı her konuşmasında, DAEŞ’ın (IŞİD) diğer benzeri örgütlerin yaptıklarına rağmen haklı olarak terörün dini, milleti olmaz diyor. Son yıllarda bütün canlı bombalar, bütün kafa kesenler, tarihi eserleri havaya uçuranlar Müslüman olduğu açık bir gerçek, ancak bu yüzden ne Müslümanlar ne de İslam suçlanabilir. Yine PKK yüzünden Kürt halkının suçlanması da ne hukukla ne vicdanla bağdaşır. İyi de özellikle iktidar taraftarı basın ve televizyonlar Cumhurbaşkanının bu sözlerine rağmen Kürt halkının varlığını inkar ederek, PKK Ermenidir derken, dört nesilden beri büyük bölümü ölüm korkusuyla, kılıç zoruyla Müslümanlaştırılmış Ermenileri kripto Ermeni ve terörist ilan etmekten kaçınmıyor. Tarih kitaplarındaki, resmi web sitelerindeki abartılı ve yanlış yüzlerce suçlama yetmezmiş gibi şimdi Ermeniler yine terörizm ile suçlanıyor. PKK kurucuları arasında Türklerin varlığı, solcu olduğu belirtilen devletçe terörist olarak ilan edilen örgütlerin ezici çoğunluğunun Türk olduğu bilindiği halde kimse Türkleri teröristlikle suçlamıyor, suçlayamaz. Elde hiçbir kanıt olmadığı halde yine Kürt halkının varlığını inkar ve kötülemek amacıyla Abdullah Öcalan’nın Ermeni olduğu yazılıp çiziliyor. Kaldı ki Ermeni olsa ne olur? Kişiler ben neyim diyorsa odur. De ki PKK içinde birkaç ya da birkaç yüz Ermeni var bu PKK’yı Ermeni yapar mı? Siz Ermeni derseniz dünyada size inanan olur mu?

Hele ipe sapa gelmez PKK’nın ve diğer terörist grupların Ermeniler tarafından yönetildiği ve 1915’in intikamını almak istediği gibi iddialar var ki buna kilerdeki fareler bile güler. Ancak eminim halkın büyük çoğunluğu bu saçmalıklara inanıyor ve bu yüzden Ermenilere kin duyuyor, Ermeni’den nefret ediyor. Bu konuda basına ve okuyucu yorumlarına bakmak yeter. Dünyanın onuncu büyük ordusuna sahip Türkiye bir yana, Azerbaycan’ın savunma bütçesi bile Ermenistan’ın tüm bütçesinden fazla[iii]. Yani Ermenistan’ın ya da büyük acılar çekmiş, 120 ülkeye dağılmış –Ermenistan dahil taş çatlasa 10 milyonu aşmayan nüfusuyla- Ermeni halkının da PKK gibi bir örgütü ne kurmak ve yaşatmak için harcayacak parası, petrol geliri, ne de haklı bir nedeni var. Kaldı ki PKK’nın gelir kaynaklarının devlet tarafından bilindiğinden kuşku yok.

Bu olanların iki temel amacının olduğunu düşünüyorum. Bunlardan ilki belki psikolojik harbin bir gereği olarak, her gün şehit cenazeleri kaldırılırken doğan haklı kin ve nefreti büyük bir halk grubuna değil küçük, -hem de kötü tanınan- bir azınlığa yönlendirmek ve muhtemel çatışmaları önlemektir. Bu amaç için de Kürt halkının değil PKK’nın suçlanması gerekiyor ancak daha kolay ve daha somut hedef var o da Ermeniler. Zaten Ermeni demek kötülüğü tanımlamak için yeterli. Ancak hedef şaşırtma amaçlı bu ahlaksız suçlamaların yıllardır sorunun çözümüne en küçük bir yararı olmadığı görmezden geliniyor.    

İkinci amaç da Halaçoğlu gibilerinin iddialarına uygun olarak Kürt halkını ve Kürt gerçeğini eskiden beri olduğu gibi görmezden gelmek, yok saymak. Öyle ya Sünni Kürtler Türkmen, PKK ve destekçileri Ermeniyse hatta Öcalan Ermeniyse Kürt halkı da yok demektir. Birinci amacın büyük ölçüde gerçekleştiği kesin ama asırlardır olduğu gibi Kürt halkını yok saymak bütün faşistlerin, ırkçıların güzel rüyası da olsa bu gün gerçekleşmesinin imkansızlığı da ortadadır. Devekuşu gibi kafayı kuma gömmenin de yararı yoktur, iletişim çağında gerçekleri bilime saygısı olmayan bilim adamlarıyla, gerçeğe saygısı olmayan din ve devlet adamlarıyla kapatmak mümkün değil. 

Doğal olarak sadece Ermeniler değil, -hepsi gavur ne fark eder diyenlerin hiç de az olmaması nedeniyle- Müslüman olmayan bütün azınlıklar rahatsız. Müslümanlara gelince Sünni Türk ve Müslümanların olanlardan rahatsız olmadığını tahmin ediyorum ama diğerlerini bilemem. Müslüman olmayan azınlıklardan gazeteleri, televizyonları izleyenler, hele sosyal medyaya takılanlar haklı olarak huzursuz ve rahatsız oluyor. Elbette dürüst yazarçizerler yorumcular var ama bunlar azınlıkta ve sesleri pek duyulmuyor[iv]. Nefret söylemi ise güne çok uygun ve talibi çok fazla. Her gün Ermeni karşıtı doğru yanlış pek çok haber ve yazı yayımlanıyor. Web siteleri, sosyal medya artık hiç tutulmuyor. Bu etkilerle olacak ilk kez her şehirde Ermeni aleyhinde gösteriler var. İlk kez Azerbaycan ile birlikte imza kampanyaları açılıyor. Türk hackerler Azerilerle birlikte hareket ediyor. Bu arada eminim ortak lobiler de kurulmuştur. Bunlara hatta iki devlet bir millet görüşüne kimsenin bir şey diyeceği yok yeter ki kin ve nefret Müslüman olmayan azınlığa, Ermenilere yönlendirilmesin.  

Benim gibi ununu elemiş eleğini asmış olanlar bir yana gençlerimiz haklı olarak huzursuz ve rahatsız. Umarım bu huzursuzluk yeni göçlere neden olup sayımızı daha da azaltmaz, renkler tamamen solmaz. Yaşayıp göreceğiz.
Sevgiler.
Nisan 2016
Murat Bebiroğlu





[ii] http://arsiv.taraf.com.tr/yazilar/ayse-hur/bir-zamanlar-asala-ve-pkk/13392/
[iii] http://hyetert.blogspot.be/2016/04/azerbaycan-ermenistan-asker-says-ve.html#more
[iv]Örneğin:  http://www.milliyet.com.tr/azeriler-dost-ermeniler-dusman/gundem/ydetay/2224395/default.htm

6 yorum:

Adsız dedi ki...

Sayin Bebiroglu,ancelikle kaleminize saglik her zaman zevkle okuyorum!Yanliz Ermenilere karsi beslenen ve buyuyen bu kin o memleketde yasamak icin degermi? Bana sorarsaniz degmez,neyin pesindeyiz!Butun pislikleri Ermenilerin ustune mal edip dediginiz gibi kafalarini kuma sokarak hep baskalarini suclayip rahatlayan bir memleketde yasamaktansa tum zorluklara ragmen huzurlu bir memlekette yasamayi tecih ederim.Her zaman oldugu gibi kendi problemlerini birakip halkin dikkatini baska yonlere cekiyorlar ve hedef Ermeniler oluyor.Neden ama neden hala o memleketi memleketimiz olarak goruyoruz bunu anlamis degilim.Size bir missal vereyim.yabanci bir arkadasim soykirimini yeni ogrenmis ve bana sordu ( madem o millet Ermenileri o memleketden yok etmek amaci ile surmus ve oldurmus neden hala o memlekette yasadiniz ve hala yasiyorlar bunu anlayamadim)ve benim soleyecek bir sozum yoktu cunki adam hakliydi ne diyebilirdim birkac kilise ve birkac bina icinmi yoksa cocuklarimiz yabanci ile evlenmesin diye mi? Zaten duyduguma gore Ermeni ve Turk evlilikleri cogalmis! Yazacak cok seyim var ama burada kesiyorum, Saygilar

Adsız dedi ki...

Ustdeki yazima ilave olarak bir de sunu eklemek isterim! Birde azeri yalakaligi cikti! O memlekete kani ve cani ile Azeriler mi savasti? Azeriler mi katkida bulundu ? Ermenilere karsi yapilan nankorlugun hadi hesabi yok birde Azerilere uyarak halkda Ermeni dusmanligi yaratiyorlar asirlardir her turlu nankorluge ragmen Turkiye Ermenileri hala o memleketi vatani diye aniyorsa bizim Ermenilerde bir eksiklik var demektir!Nufusumuzda ne yaziyor turk vatandasi askere almayi bilyorlar ama hala ikinci vatandas oluyoruz.Dunyanin neresine giderseniz gidin askerlik veya nufusunuzda vataniniz ne yaziyorsa herkes esit vatandas sayilir .Neden Turkiyede hala degil cunki vatandaslik esitligi hala yooook

Giryan dedi ki...

Sayin Adsiz,normal düsünen bir kisi olarak düsüncelerinizde haklisiniz,ancak o ülkeyi terk etmiyelerin dogdugu topraklara olan sevgisi, aski,bizlerden cok daha fazla olmali,bizlerden bazilari veya evlatlarimiz,insan haklarinin yalniz sözde olmiyan Avrupa ülkelerinin verdigi güvenli yasama tarzinda kimliklerimizi unutup giderken, orda yasiyanlara,kendilerine her firsatta ermeni olduklari hatirlatiliyor,iste bizi ayakta tutan bu hatirlatma.(Aba altindan sopa gösterme)Bizler sayet varligimizi devam ettirmek istiyorsak gelecek nesillere,dilimizi,dinimizi,tarihimizi hatta Türkceyi ögretmek.Belki "Türkceyi ögretmek"deyince sasirdiniz fakat hakkinda ne düsünüldügünü karsindakiyile konusurken direk anlar,yalnis anlasildi diye yan cizmeler olmaz.
Sayin Bebiroglu hic cekinmeden gercekleri abartmadan gözler önüne sermis.
Selam ve Saygilar

Adsız dedi ki...

Sayin giryan,Ermeniligimizi ve beraberligimizi kimseye iapatlemek zorunda degiliz bizler dunyada ilk hristiyanligi Kabul etmis bir millet olarak o kadar kuvvetli bir kana sahibiz ki butun kesme bicmelere ragmen ayaktayiz ve inancimizi,irkimiza karsi olan sevgimizi yikamazlar.Bence hersey yasadigin ulke degil Ermenilik sevgisi dunyanin neresine de gitsek gene bir araya gelir toplaniriz adetlerimizi ve dua edecek bir kilisemiz olur (arada kayip verebiliriz)Bir Ermeninin gohsunu gere gere ben Ermeniyim diyebilmesi kadar guzel bir sey yok ve ben bunu yapabiliyorsam cocuklarimiz yapabiliyorsa ismimizi rahatca soyleyebiliyorsak bundan guzel ne olabilir.Rahatca HAC takip gezebiliyorsam ( kimse bana HAC'in ne manasi oldugunu sormuyorsa) o ulke benim vatanimdir. Saygilarimla

Murat Bebiroğlu dedi ki...

Sevgili Adsız Dostum, keşke her şey söylediğiniz gibi basit olsa. Aklıma gelenleri içimden geçenleri yazsam sayfalarca yazmam gerekir. Meşhur şarkı gibi gitmek mi zor kalmak mı zor? Bizim güzel ama şansız halkımız bir büyüğümüzün söylediği gibi 100 yıldan beri doğduğu topraklarda ölemiyor. Düşünürseniz bu çok büyük bir zülümdür. Babam Arapgir’den İstanbul’a 80 yaşlarında geldi ve hiçbir zaman İstanbul’u sevmedi. Eminim cennette bile Arapgi,r’i ariyordur. Bu onun dünyası, ömrü. Vazgeç demek o kadar kolay değil. Üstelik kimse de kucaklarını açıp koşun gelin demiyor. Dil bilmeden yol bilmeden gidenlerin neler yaşadığını yazsak roman olur. Çocuk yaşta ya da çok genç yaşta gidenler dışında yeni bir ülkeye entegrasyon zorluğu da ayrı bir sorun. Kaldı ki eğer amaç Ermeni kimliğini sürdürmek ve yaşatmak ise lütfen dostlarım bana kırılmasın batıda yaşayanların Türkiye kökenlilerin üçünü ya da dördüncü neslinin Ermeniliğini sürdürmesi bana çok zor görünüyor. Benim dedem de yayam da Haymış büyük dedem de Haymış diyenler çoğalacaktır. Umarım yanılırım.
Burada yaşamaya gelince iki büyük tehlike var: Birincisi Ermeni toplumunda etkili olan çevrelerin, solculuğu din karşıtlığı sandıklarından önemli bir bölümü sadece ateist değil aynı zamanda hızlı bir din ve kilise karşıtı olması nedeniyle gençliğin bu ülkede asırlardır en önemli ve hatta tek varlık nedeni olan kiliseden uzaklaşması ve gönüllü asimilasyon yani isteyerek karışmak asimile olmak. İkincisi ise çok çeşitli nedenlerle ancak biraz da toplum yönetiminin aldırmaması yüzünde çocuk sayısının azlığı ve bu nedenle 3- 4 nesil sonra doğal asimilasyon yoluyla yok olmamız. Neyse uzatmayayım, ne yazık ki gel kapımız ve gönlümüz size açık her türlü yaşam garantin bende diyecek bir devletimiz yok. Diaspora ise belli bir yaştan sonra çok zor. Ben kendi hesabıma cennete gitsem en çok on beş gün sonra İstanbul’a dönmek isterim. Bu topraklar atalarımın toprağı ve en az çoğunluk kadar burada yaşamaya hakkım var. Umarım yanlış anlamazsınız. Sevgiler.

Adsız dedi ki...

Sayin Bebiroglu,vatan hasreti konusunda size katiliyorum. Biz Ermeniler o memlekete cok seyler verdik,karsiliginda ne aldik nefret kin asagilama neredeyse parmakla gosterme bunlar bize hakmidir?Degil tabii diyeceksiniz ki vataninsa vereceksin ama Ermenilere karsi herzaman kaynayan bir tencere var bunun nereden geldigini halka sormak lazim eger halk cahilse cozum olamaz halki da cahil birakirsaniz ruzgara tutulmus yelkenli gibi oraya buraya savrulur.Gelelim bizim genclige bizim tek beraberligimiz kiliselerimizden gecer.Kilise toplumunun cag degistirmesi lazim hala asirlar onceki vaazlar veriliyor herkes hersey biliyor artik herseferinde ayni vaaaz ayni vaaz herkesi saatlerce oturtuyorlar ve soyledikleri hep ayni insanlari rahatlatacak insanlarin en azindan o gun mutlu olmalarini saglamak bence kilisemizin gorevi cunki bizler kiliseden mutlu olmus bir sekilde ev donmek icin oradayiz.Zaman degisti herkes ayinlandi. Genclige gor kendimizi uygulamamiz lazim genclik bizim gelecegimiz.Bizler burada buyuk bir toplumuz ve genclerimizi elimizde tutmaya calisiyoruz ve hepsi olmasa bile cogunu kendi goreneklerimize gore yetistiriyoruz ve hepsiyle gurur duyuyoruz lisanimizi dinimizi ve beraberligi ogretiyoruz cunki ozguruz.Onlara Ermeni olma ozgurlugunu verdigimiz icin cok mutluyuz!Selamlar. Saygilar

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.