DW'den Gunnar Köhne, Ankara'dan yapılan açıklamaların tüm
sertliğine karşın, göstermelik olduğu kanaatinde. Bazen "Mülteci anlaşmasını feshedeğiz"
tehdidinde bulunuyor, bazen de ciddi ciddi"Onlar bizim barajlarımızı,
metrolarımızı kıskanıyor" iddiasını ortaya atıyor. Avrupa'da, gelecek
haftalarda daha da artacak Recep Tayyip Erdoğan'ın hakaretlerine alışmak
gerekiyor. Ta ki Türkiye Cumhurbaşkanı'nın hedefine ulaşacağı güne kadar:
Başkanlık sistemini hayata geçirdiği zaman. Bu hedefe ulaşmak için Erdoğan'ın
AB'yi şamar oğlanı olarak kullanmaya ihtiyacı var. Ülkede yükselen
milliyetçilik açısından böylesi bir durum çok yardımcı olacaktır ve başkanlık sistemini getirecek
anayasa değişikliğine yönelik muhtemel bir referandumun kazanılmasını
sağlayacaktır. Tek adam devleti kurulduğu an, ses tonu yumuşayacaktır.
Onun dışında vize muafiyetinin sağlanmaması durumunda
Erdoğan'ın mülteci anlaşmasını feshedeceğine yönelik tehdidi oldukça boş. Zira
o da, Avrupa'daki sığınmacı sayısının azalmasının, Türkiye ile AB arasındaki
geri kabul anlaşmasından ziyade, Balkan rotasının kapatılmasıyla ilgili
olduğunu biliyor. Anlaşmadan cayarsa, Avrupalılar duvarlarını daha da yüksek
örer ve Türkiye'de 2,5 milyon sığınmacıyla yeniden yalnız kalır. O zaman para
akışı da durur. Oysa, zayıflayan ekonomisini canlandırmada Türkiye için 6
milyar euro çok işe yarayabilirdi.
Erdoğan, İstanbul'daki BM İnsani Zirvesi'nde ülkesini
'dünyanın en iyi kalplisi' olarak lanse etti. Gerçekten de ülkelerinden
kaçırılanları yeniden hayati tehlikesi olan Yunanistan yolculuğuna dair
umutlandırmak istiyor mu?
Vize muafiyetinin karşılığı terörle mücadele
Ve ayrıca: Erdoğan'ın vatandaşlarına uzun süre önce söz
verdiği vize muafiyeti, anlaşmanın feshedilmesiyle gerçekleşemeyecek. Her ne
kadar Erdoğan suçu, İslam karşıtı Avrupalılara atmaya çalışacak olsa da,
Türkiye'de de birçok kişi Başbakan olduğu 2013 yılında vize muafiyeti için
gerekli 72 kriterin altına imza atanın Erdoğan olduğunu biliyor. Ve tabii
yerine getirmediğini de.
Kriterler içindeki terörle mücadele yasasında
değişikliğe, tam da bu yasayla ülkedeki muhalefeti susturduğu için karşı
çıkıyor. Avrupa Birliği, bu konuda şu sıralar sözü edildiği gibi uzlaşmaya
gitmeye hazır olursa, ülkede baskı altındaki muhalefetin güvenini kaybetmeye
devam eder. Sözde, böylesi ceza yasalarının Avrupa normlarına uydurulması, AB
üyelik müzakerelerine devredilebilir. Vize muafiyeti bu durumda bir sonraki
adıma kadar mümkün olabilir. Ama kim artık Türkiye'nin AB'ye tam üyelik
müzakerelerine inanıyor ki?
Erdoğan AB'ye, AB'de Erdoğan'a ihtiyaç duyuyor
Türkiye AB'ye bağımlı, en az AB Türkiye'ye olduğu kadar.
En azından mültecilere yönelik işbirliği konusunda. AB, Türkiye'nin en büyük
ticaret ortağı ve şu sıralar dış politikadaki tek dostane ortağı. Rusya, Ankara
ile ilişkileri kopardı. Erdoğan Beyaz Saray'dan da son olarak bir görüşme
randevusu bile alamadı ve Arap komşular da Erdoğan ile arasına mesafe çekiyor.
Almanya Başbakanı Merkel'in her seferinde, muhtemelen gürültülü geçen Erdoğan
ile görüşmesinden bu kadar rahat dönüyor olmasının da sebebi bu.
Ankara'nın tiratlarını bir kenar notu olarak okuması,
Avrupa için iyi bir tavsiye olur. Onun dışında da Türkiye'deki demokrat
kuvvetlerin arkasında durmalı.
©Deutsche Welle Türkçe
Gunnar Köhne
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.