Etyen Mahçupyan / emahcupyan@karar.com
Ancak daha bir gün önce referandumdan bahseden Erdoğan,
Britanya’daki oylama sonrası bu kelimeyi ağzına almadı. AB’nin darbe yemesinden
hoşnut olsa da, Türkiye’nin hedefinin üyelik olduğunu yineledi. Anlaşılan
Brexit Erdoğan’ı daha gerçekçi kıldı!
Çünkü AK Parti AB’nin hem zayıf olmasını hem de kendisini terk etmemesini
istiyor. Niçin zayıf olmasını istediği açık… Uyum düzenlemelerinin düşük standartta
yürütülmesi, PKK ve Cemaat ile mücadelede elinin rahat kalması için... Ama
AB’nin kendisini terk etmesinden de korkuyor. AK Parti AB’ye muhtaç… Aynı anda
PKK ve Cemaat ile mücadele ederken askerle de zorunlu bir koalisyon yapmak
durumunda kalmışsanız, ayrıca ABD ile Suriye yüzünden çatışmalı bir süreç
yaşıyorsanız, elinizde askeri dengeleyecek tek aktör AB’dir… Üstelik kalıcı
büyümenin tüketim ve inşaat üzerinden olabileceğini sanacak kadar cahil
değilseniz, her yıl dışarıdan 200 milyara muhtaç olduğunuzu ve bunun için AB
çıpasının olmazsa olmaz olduğunu da bilirsiniz. Açıkçası eğer AK Parti AB’yi
kaybederse bunun bedelini yüksek enflasyon ve faiz olarak ödemekle kalmaz,
faturayı sandıkta da karşısında bulur.
***
Birleşik Krallığın AB’den ayrılması ekonomik etkileri
açısından ele alınıp dramatik öngörüler yapılıyor. Ancak İngiltere ile AB
arasındaki girift ilişkinin korunmasına yönelik yeni düzenlemeler yapılacağı
açık. Asıl darbe muhakkak ki işin siyasi yönünde… AB idealinin yetersiz veya
geçersiz kalması, birleşme idealini tüm kıtada zayıflatacak ve siyasi açıdan AB
çok daha zayıf bir küresel güç haline gelecek.
***
Avrupa’nın sorunları malum… AB’nin bürokratik merkezi ile
üye ülkeler arasında karar mekanizmasına ilişkin rahatsızlıklar mevcut.
Toplumlar ise bunu bir ‘demokrasi açığı’ olarak yaşıyorlar, kendi hayatlarının
uzakta ve tepede oturan birtakım bürokratlarca belirlendiğini düşünüyorlar. Bu
durum sosyolojik ayrışma ile pekişiyor. Çalışanlar, emekliler ve genelde orta
sınıflar yaşam alanlarının daraldığını, fakirleştiklerini görüyorlar. Buna
metropollerle kırsal kesim arasındaki çıkar ayrışmasını da eklemek gerekiyor.
Nitekim Britanya’daki oylamada AB’ye hayır oyları taşrada çok daha baskındı.
Göçmen meselesi bu karmaşık çerçeveye oturdu. Entegrasyonun sadece ‘misafirler’
tarafından gerçekleştirilecek bir dönüşüm olduğu varsayımı ters tepti.
Göçmenleri entegre etme çabaları asimilasyona dönüştükçe karşılıklı
yabancılaşma yerleşik bir duygu haline geldi. Son dönemde IŞİD vesilesiyle
Müslümanların ‘hakiki’ yabancılara dönüşmesi ise gizli ayrımcılığı ve açık
ırkçılığı tetikledi.
***
Ekonomik krizle bütünleştiğinde bu bir ‘yenilgi’ ve hayal
kırıklığı tablosu… Böyle durumlarda toplumlar yeni olanı tasavvur edemedikleri
oranda eskiye dönmek isterler. AB ülkelerinde de olan bu. Şimdi AB muhtemelen
bir süre kendisiyle ilgilenecek, içe kapanacak, herkesi bir arada tutma
gayretinin anlamsızlığına inanacak ve ‘safraların’ atılmasının pek de kötü
olmayabileceğine kanaat getirecek. Belki siyasi birlik tahayyülü buzdolabına
kaldırılırken, iki vitesli AB fikri ciddi olarak masaya gelecek. Bu açıdan son
gelişmenin AB’yi gerçekçiliğe davet etmesi nedeniyle hayırlı olduğu da
söylenebilir.
Meseleye kendi açımızdan baktığımızda bunun AB’den
kurtulmak için iyi bir fırsat olduğunu düşünenlerin olduğu görülüyor.
Erdoğan’ın ‘dik durma’ stratejisinin bazen fazla taktiksel olduğunu
göremeyenler Türkiye’nin de benzer bir yol izleyeceğini ummuş olabilirler.
Ancak daha bir gün önce referandumdan bahseden Erdoğan, Britanya’daki oylama
sonrası bu kelimeyi ağzına almadı. AB’nin darbe yemesinden hoşnut olsa da,
Türkiye’nin hedefinin üyelik olduğunu yineledi. Anlaşılan Brexit Erdoğan’ı daha gerçekçi kıldı! Çünkü AK Parti
AB’nin hem zayıf olmasını hem de kendisini terk etmemesini istiyor.
***
Niçin zayıf olmasını istediği açık… Uyum düzenlemelerinin
düşük standartta yürütülmesi, PKK ve Cemaat ile mücadelede elinin rahat kalması
için... Ama AB’nin kendisini terk etmesinden de korkuyor. AK Parti AB’ye
muhtaç… Aynı anda PKK ve Cemaat ile mücadele ederken askerle de zorunlu bir
koalisyon yapmak durumunda kalmışsanız, ayrıca ABD ile Suriye yüzünden
çatışmalı bir süreç yaşıyorsanız, elinizde askeri dengeleyecek tek aktör
AB’dir… Üstelik kalıcı büyümenin tüketim ve inşaat üzerinden olabileceğini
sanacak kadar cahil değilseniz, her yıl dışarıdan 200 milyara muhtaç olduğunuzu
ve bunun için AB çıpasının olmazsa olmaz olduğunu da bilirsiniz. Açıkçası eğer
AK Parti AB’yi kaybederse bunun bedelini yüksek enflasyon ve faiz olarak
ödemekle kalmaz, faturayı sandıkta da karşısında bulur.
AK Parti’nin iç piyasaya dönük efelenme söylemine fazla
kapılmamak gerek. Öte yandan cehaleti de küçümsememek lazım, çünkü çoğu zaman
sınırı olmayabiliyor…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.