Hatay Musevi Cemaati Vakfı Başkanı Şaul Cenudioğlu, ulusal
basına da yansıyan mezarların tahrip edilmesi olayı ile birlikte Hatay’daki
Yahudi toplumu hakkında ilginç bilgiler verdi. Alıntılar:“[…] Bu saldırının Hatay’da gerçekleşmesi çok
ilginç, çünkü bizim algıladığımız Hatay çok farklı bir yerdi, benim
ziyaretlerimden aklımda kalan bambaşka bir Hatay vardı, böyle bir olayın
yaşanabileceği en son yer orasıydı… Tabii buna aynen katılıyorum, bugüne kadar bizler burada
değişik dinlere ve mezheplere mensup kişilerle iç içe, yeni değil, asırlardır birlikte yaşıyoruz. Bizler burada
ilkleriz, cemaat üyelerimizin 23 asırlık bir geçmişi var. Bizler, İstanbul’da
yaşayan Sefaradların aksine, Avrupa’dan değil de güneyden kuzeye göç etmişiz.
***
Geçtiğimiz hafta içinde Hatay’daki Yahudi Mezarlığı
kutaslına yapılan saldırının ardından, konuyu Avlaremoz.com için Henri Çiprut,
Hatay Musevi Cemaati Vakfı Başkanı Şaul
Cenudioğlu ile görüştü. Cenudioğlu, ulusal basına da yansıyan mezarların tahrip
edilmesi olayı ile birlikte Hatay’daki Yahudi toplumu hakkında ilginç bilgiler
verdi. Alıntılar:
“[…] Bu saldırının
Hatay’da gerçekleşmesi çok ilginç, çünkü bizim algıladığımız Hatay çok farklı
bir yerdi, benim ziyaretlerimden aklımda kalan bambaşka bir Hatay vardı, böyle
bir olayın yaşanabileceği en son yer orasıydı…
Tabii buna aynen katılıyorum, bugüne kadar bizler burada
değişik dinlere ve mezheplere mensup kişilerle iç içe, yeni değil, asırlardır birlikte yaşıyoruz. Bizler burada
ilkleriz, cemaat üyelerimizin 23 asırlık bir geçmişi var. Bizler, İstanbul’da
yaşayan Sefaradların aksine, Avrupa’dan değil de güneyden kuzeye göç etmişiz.
Yani Filistin, Suriye İran ve Irak’tan gelip atalarımız burada yerleşmişler.
Hâlbuki bu yaşam sürecimiz içinde hiçbir zaman, yani bizden önceki nesiler
hiçbir şeye maruz kalmadı, yani baskıya filan maruz kalmadı. Şöyle anlatayım,
bizim Pesah (Hamursuz HÇ)
bayramımızda, mülki amirinden
tutun Belediye Başkanına, İl Emniyet Müdürümüzden İl Müftümüzden rektörümüzden
başlayarak değişik mezheplere mensup insanlar gelip burada
ŞaulCenudioğlubizim bayramımızı kutlarlar.
Bunun yanı sıra örneğin Ortodoks Hıristiyan cemaatinin
paskalyasında biz sabah kahvaltısına katılırız coşkuyla onların bayramlarını
kutlarız, aynı nisan ayında Kutlu Doğum Haftası kutlanır, Müslüman
kardeşlerimizle de o bayramları birlikte kutlarız. Bugüne kadar yaşam tarzımız
olarak, sorunsuz, iç içe bir yaşam tarzımız vardır.
İş yerlerimizde komşuluklarımızda hep iç içeyiz. İbadet
yerlerimiz ayrı ayrı olabilir, ama havradan kiliseden camiden dışarı
çıktığımızda birbirimizden hiçbir farkımız yoktur. Bu olayı ( mezarlığın tahrip
edilmesi) yapan kişiler, nasıl adlandıracağımı da tam bilemiyorum, kendini
bilmez, insanlıktan nasibini almamış kişilerdir. Bu ilk değil, daha önce de
oldu.
Daha önce ne zaman olmuştu?
Bundan 6- 7 ay ve 2 sene önce de olmuştu. O zaman biz
tahrip edilen mezar taşlarımızı onardık, ama bu sonuncusu artık bardağı taşıran
son damla oldu
Bu seferki hasar daha mı büyük?
Evet, beş, altı adet mezar taşı, bunlar mermer elle
kırılacak şey değil, kasıtlı gibi. Ben Türkiye’de yaşayan bir Türk
vatandaşıyım, bu toprakları ben kendime vatan olarak seçmişim. Eğer ki ben
dinimden dolayı bu şeylere maruz kalıyorsam, bunu maalesef üzüntü ile
karşılıyorum. Bizler, yani dünyadaki Yahudiler tek tanrıya inanan ve Allah’a
dua eden insanlarız. Yahudilik ilk semavi dindir, bunun garipsenmesi ya da bazı
kesimler tarafından dışlanma gibi bir şeye maruz kalmamamız lazım. Çünkü biz
kendimizi bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak görüyoruz, burada yaşamaktan
da mutluyuz. Ben 1941 doğumluyum, 75 yaşındayım, bugüne kadar huzur içinde
yaşadım burada. Ama bu olay sadece beni değil bütün cemaat üyelerimizi üzdü ve
rahatsız etti. Olmamasını temenni ederdik.
[…] Ben buradan başka bir şey sormak istiyorum. Mezarlığa
yapılan bu saldırının gelmekte olduğunu sizi gözlemleyebiliyor muydunuz
antisemitizm açısından bir artış gözlemliyor muydunuz öncesinde?
Hayır, öyle bir şey yoktu. Ben size bir örnek vereceğim
size, mesela Ortodoks kilisesinin iki pederi var, yakın dostlarımdır, cemaat başkanları var
yakın dostlarımdır. Eğer bir süre onlara uğramazsam bana telefon ederler,
“Özledik, gel bir kahvemizi iç!” derler, aynı şekilde Sünni kardeşlerimizle, İl
Müftümüzle telefonlaşırız bir yerde oturup sohbet ederiz, yani böyle bir
karşılıklı toplumsal barışın, (hoş görü kelimesini pek tasvip etmiyorum)
varlığından bahsedebiliriz Antakya’da.
Peki o zaman nasıl oldu bu? Demografi mi değişti?
Dünyanın her tarafında olabilir. Mezarlıklarda tinercisi
var esrar çekenler var, kendini bilmez insanlıktan nasibini almamış kişilerin
yaptığı bir şey bu.
Basına yansıyan haberlerde şöyle bir detay var,
Büyükşehir Belediye Başkanı Doç.Dr. Lütfü Savaş’a sitemkâr bir mesaj gönderdiğinizi
söylüyorsunuz. Konu neydi acaba?
Mezarlığa saldırıyı ilk haber aldığımda ben şehir
dışındaydım, cemaat üyelerimiz konuyu bana intikal ettirdiklerinde, tabii ben
rahatsız oldum. Rahatsız olunca, haliyle Büyükşehir Belediye Başkanını aradım,
kendisiyle geçmişe dayalı bir samimiyetimiz vardır. Büyükşehir Belediye
Başkanımız Doç. Dr. Lütfü Savaş, istediğimiz her konuyu yerine getiren bir
kişidir. Daha önceki saldırı zamanında da gidip görüşmüştüm, mezarlığımızın
duvarlarını yükseltti, üzerine çit çektirdi, kapıyı yaptırmıştı. Son olaydan
ötürü üzüntü duyduğumu ve bunun bir hal çaresine bakılması için gereğinin
yapılmasını rica ettim. Kendisi de bana aynen şunları söyledi : “Şaul Ağbi, ben
de üzüldüm, gereği neyse yapılacak, maalesef memleketimizde ruhen hasta kişiler
var” Ardından benim babalar günümü kutladı. Aramızda karşılıklı bir zıtlaşma
olmadı. Bir gün sonra sayın valimiz ile telefonla konuştum, durumu kendisine
ilettim. Aradan bir yarım saat geçtikten sonra Vali Muavini telefon etti,
mezarlığa keşfe gideceklerini söyledi,
beraber gittik. Oradaki olayı yerinde tespit ettik.
Hemen yarım saat içinde aksiyon aldılar yani, keşfe gidiyoruz dediler öyle mi?
Evet beraber gittik, Vali beyin talimatı ile ne
gerekiyorsa, ne istiyorsanız hangi konuda hizmet istiyorsanız varız dediler.
O günden bu güne yapılan bir şey var mı peki?
Hemen belediye temizliğe başladı, mezarlığımız iki
dönümlük yerdir, otlar yükselmiş onların temizliği, kırılan çeşmenin onarımı
yapıldı. Aşağı tarafta açık bir kapı var oradan giriyorlar, o kapı kaynak
yapılıyor ama sık sık kırılıyor, çaresi buraya duvar çekmek denildi ve duvar
çekildi Mevcut ana kapımızın sık sık kilitleri kırılıyor, oraya raylı bir kapı
yapılması düşünülüyor, ayrıca bir mobese kamera koymayı düşünüyorlar. Yani
böyle bir hizmeti bize getirecekler.
Bunların hepsini Valilik mi yapıyor?
Valilik ve Büyükşehir Belediyesi birlikte yapıyorlar.
Gidişatı nasıl görüyorsunuz, nereye gider bu iş? Bu son
saldırı bir kırılma noktası mıydı yoksa gelip geçici bir durum mudur?
Gelip geçici olduğunu düşünüyorum. İnşallah tekrarı
olmaz, tekrarı olmadığı gibi de ülkemizde var olan terör olaylarının bir an
önce bitmesi ve huzura kavuşmamız için biz her zaman duacıyız. Yani bu ülkede
yaşadığımıza göre bu gemide hayatımızı idame ettirdiğimiz müddetçe memlekette
huzurun ve sevginin kardeşliğin idamesi için her zaman Allah’a dua eden
toplumuz.
Yine basına yansıyan haberlerde okuduğumuz kadarı ile
katıldığınız bir toplantıda ayrımcılık içeren bir söylem ile karşılaşmış ve
buna tepki göstermişsiniz bu olay tam olarak neydi?
Vakıflar haftası münasebetiyle, biz de vakfa bağlı olduğumuz için her sene
yapılan toplantıya katılırız. Bazen Vali
bey katılır bazen muavini gelir, bu sene Vali Muavini vardı. Tabii salon
doluydu, bizler vardık Ermeniler vardı Ortodokslar vardı. Bölge Müdürü
konuşmasını yaptı. Sonra kimliği belli olmayan İstanbul’da bir belediyede
çalışan yazar mı gazeteci mi ne olduğunu bilemediğimiz birisi bir konuşma
yapmaya başladı. Konuşma esnasında konuyu şuraya getirdi: “Bir mahalleden kuşlar
ve güvercinler kaçmazsa o mahalle Müslüman mahallesidir, eğer ki bir mahalleden
kuşlar ve güvercinler kaçarsa orası gayrimüslim mahallesidir…” dedi. Ben ayağa
kalkarak kendisine soru yönelttim. “Kardeşim bu söylediğinin kaynağını izah
edebilir misin? Ben Antakya Musevi Cemaati Vakfı başkanıyım, İsmim Şaul Cenudi,
yanımda oturan arkadaşım, İskenderun
Ermeni Vakfı başkanı, Garbis bey…” adam
şok oldu tabii, özür diledi. “Yok” dedim, “Özrünüzü kabul etmiyorum çünkü
özrünüz kabahatinizden büyük” dedim. “Siz bütün topluma hakaret ettiniz
Alevisi, Sünnisi Hıristiyanı Yahudisi Ermenisi hepsinedir bu hakaretiniz;
bizler burada asırlardır bir arada
aynı mahallede yaşayan bir toplumuz.” dedim ve toplantıyı bırakıp gittim.
O kişinin kim olduğunu biliyor musunuz peki?
O kişinin adı var bende telefonu da var ama hiç
girmeyelim o konuya. Öyle kapandı gitti. İkinci gün Hatay Vakıflar Bölge
Müdürümüz telefon etti, üzüntülerini bildirdi. O Kişiyi yanına çağırdığını
gereksiz konuştuğunu hoş olmayan bir söylemde bulunduğunu kendisine söylediğini
belirtti. Gönül isterdi ki ben müdahil olmayayım, Vali Vekili ile Vakıflar
Bölge Müdürü, o adama yanlışlığını o salonda söyleyip gerekeni yapmaları
lazımdı ama olmadı, sağlık olsun, böyle geçiştirdik.[…]”
Avlaremoz.com / Henri Çiprut
https://kehaber.org/2016/06/26/biz-hatay-yahudileri-filistinden-geldik-23-asirdir-buradayiz/




Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.